zeven

Zus is zeven geworden.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Sister had her seventh birthday.

We hadden een geweldige verjaardag voor de familie en een dansfeestje voor haar vriendinnen. Het idee kwam van dit Zwanemeerfeestje en het was een groot succes. Tot nu toe had elk feestje een spelelement en 'ik verlies altijd' zoals Zus dat zegt. Een feestje hoefde voor haar dus niet meer, maar toen ze dit idee hoorde, 'wilde ze dit wel proberen'. Ons geweldige buurmeisje kwam haar en haar vriendinnen een dans aanleren en de ouders waren uitgenodigd voor de grote voorstelling. De hele kamer was vol met winnaars.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
We had great birthday parties, for family the usual but fantastic day at home. And a dance party for her friends. Thi was based on this Swanlake Party and it was a great succes. In all honesty, this was the first party Sister didn't cry. In her earlier parties there was always some sort of a competition, or games. She 'always loses', so to her it was clear: no more parties. But this was great: nobody could win, and so everybody could. Our great girl from nextdoor taught them a dance and in the end all the parents were invited to come and have a look at the show. A whole room of winners...

Ja, dat was een hele blijde Zus.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Yes, that was one happy Sister.

zus is zo

Dit meisje... dromerig en rebels, serieus en vrolijk, plukt de mooiste boeketjes, maar kan ze maar moeilijk delen, moeite met regels maar het ook graag goed willen doen.

Deze week kwam ze aan de hand van de juf het schoolplein oplopen, met tranen in haar ogen. Ze had de wc onder gestempeld, gezegd tegen de juf dat er iets met de wc aan de hand was, maar bleef ontkennen dat zij er mee te maken had. Uiteindelijk was de straf dat ze een briefje voor de juf moest schrijven en dat ze niet buiten mocht spelen. Het briefje ging haar niet in de koude kleren zitten, maar het binnen moeten blijven vond ze helemaal niet erg: 'het is hier eigenlijk best gezellig'.

winter

Dit blije gezicht hoort bij Beer, die nu eindelijk de slee bemachtigd heeft waar hij al de hele middag op zat te azen. Deze kun je namelijk sturen en is niet zo hopeloos ouderwets, als die houten waar wij hem op dwingen.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
This happy face belongs to Big Bear, who finally got hold of the sleigh he had his eyes on the whole afternoon. This one is 'cool' and one can actually steer the thing. Unlike the oldfashioned wooden thing we try to get him on all the time.

Schaatsen bewaart Beer voor als hij groot is. Let op zijn tong!
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Skating is something he saves for later, when he's actually big. Watch his tongue.

En dit is Zus, in haar element, op haar element. Water, in vaste of vloeibare vorm, is iets waar Zus niet buiten kan. En nu, op de superschaatsen van haar nicht, vliegt ze erover, met rode wangen en een lach van oor tot oor.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
And this is Sister, at her best. Water, be it fluid or solid, is definitely something that Sister feels best on or in. And now, on the super skates of her cousin, she's flying with her lovely red cheeks and a big smile.

Het enthousiasme van Zus werkt wel zo aanstekelijk dat Ed na 10 jaar ook de schaatsen uit het vet heeft gehaald (het vet in een winkel wel te verstaan), en elke avond met haar de baan op gaat.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sister's enthusiasm is infectious: Ed, who's been home since Christmas, bought himselves some skates and now joins her every evening on the local ice court.

En Bloempje en ik? Bij huis... Met Poesbeest.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
And little flower and me? At home, with the cat.

zie de vogels, vuurwerk en het ochtendritueel

Zo ziet Zus het nieuwe jaar: veel vuurwerk. Is er altijd nog iets in mij dat denkt: kunnen we met oud en nieuw niet ergens op een bergtop zitten ofzo, sinds Zus vorig jaar de jaarwisseling heeft mee gemaakt denkt ze nergens anders over en denk ik dat we er toch niet onderuit komen. En ze steekt Grote Beer danig aan.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
This is how Sister sees the new year: lots of colours and firework. Something in me is always thinking: maybe this year we should hide somewhere out there on a mountain top. But ever since Sister was witness to the spectacle at 12 o'clock in the night, she has been looking forward to it soo much, that we simply have no choice And she's making Big Bear also very enthusiastic.

Ik ben zooo gek op Zus haar briefjes. Ik hoorde en las al dat het zo leuk is, als kinderen hun eigen briefjes gaan maken, maar dat het zo leuk zou zijn, had ik zelf niet kunnen bedenken.
Gistermorgen komt Zus bij ons bed en vertelt: 'kijk mam, dit heb ik allemaal al gedaan. Het staat niet helemaal op volgorde, maar ik heb doorgekrast wat ik gedaan heb'. Ik zal het even onder elkaar zetten, dan wordt het wat duidelijker:
1) wakur
2) uit det
3) tandpoesun
4) aankleedn
5) en om zeevun uur uit det (dit vindt ze erg moeilijk, gezien het feit dat ze dan al vaak een uur wakker is)
6) en taavo dekun
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
I love Sister's notes. I have been hearing and reading that first notes are adorable, but I couldn't imagine I would love it this much.
Yesterday morning Sister showed me the note above and told me she had done all the things on the list. It says: waking up, get out of bed, brush my teeth, get dressed, and go out of bed at 7 'o clock (this is always a big problem for her, being up at 6 already) and lay the table.

Vol trots mag ik met jullie de eerste compositie delen van de hand van Zus: Zie de voogos. Van de Goede Sint heeft ze een blokfluit en een leerboekje gekregen en sindsdien zijn ze onafscheidelijk. Tot nu toe heeft ze alleen de a,b en g onder de knie, maar dat weerhoudt haar er niet van om haar eerste liedje te schrijven. 'Het is nog niet af, mam,' maar het ligt al een paar dagen op tafel, dus om het zeker te bewaren voor later, heb ik vast de eerste regel gepubliceerd. Wie weet wordt het vervolgd.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

It's an honour to be able to share with you the first song written by Sister. Sinterklaas gave her a recorder (is this truely the translation?) and a little music book. Ever since they are inseperable and even though she only knows the notes a, b and g, this doesn't stop her from composing this song, called 'See the birds'. 

bloempje

 

Er groeit hier nog meer dan een heg, een Zus of een Grote Beer. Dit is Bloempje. Vandaag mochten we nader kennis met haar of hem maken, en zo op het eerste gezicht is het net een kind wat in ons rijtje past: nogal beweeglijk en grote voeten. 

Maar oh, wat een wonder om dit te mogen zien; wij hebben nog niet eerder een 20 weken echo meegemaakt en we waren verbaasd over alle details die nu al zichtbaar zijn. En de andere kinderen: helemaal gelukkig. Ze hopen dat het een broertje wordt, want 'een zusje maakt zoveel lawaai', volgens Zus. 

Op naar de laatste 20 weken...

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Not only hedges, Sisters or Big Bears are growing here. Meet Bloempje (little flower). Today we got to know each other a little better and it looks like (s)he fits perfectly in our family: moving a lot and rather big feet. But oh, what a miracle to be able to see this: it's our first 20 weeks ultra-sound and we were amazed by all the details we already could see.

The other children are so happy: they hope that it will be a boy, because 'sisters always make such a lot of noise' as Sister puts it. 

On to the next 20 weeks...

Voeten/Feet: 2.92 cm

Dijbeen/Femur:3 cm

boselfjes

  

Het voelt alsof de herfst op zijn eind loopt, er leek al een beetje winter in de lucht te zijn.
Zus, Doris en ik waren in het bos om de zon te vieren; de Beer ontbrak, die prefereerde een rustig uurtje bij zijn oma (waar hij probeerde bij te komen van het feit dat je niet zomaar mee mag met een kinderfeestje als je niet uitgenodigd bent. Ik kon hem niet vinden op het plein, tot enkele moeders mij erop wezen dat hij met een partijtje mee was).
En we genoten: van het weer, de bomen, het zachte mos, paddenstoelen, Doris die van vreugde over zijn eigen voeten struikelde. 'Dit is zo mooi, hier wil ik wel wonen'.
Thuis warmden we ons aan de kachel en de chocolademelk. En een ouderwets zus-broer-gevecht, want ook al bleef ze bevestigen tijdens de wandeling dat ze Grote Beer zo miste, je wordt nergens anders zo snel warm van.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
It feels like autumn is past it's peak, winter seemed to be in the air. 
Sister, Doris and I were in the forest; Big Bear preferred to have a quiet hour with his grandma (he was still recovering from the shock that one cannot simply join in a childrens party when he isn't invited. I couldn't find him in the schoolyard and some mothers told me that he joined a party).
We enjoyed, the weather, the trees, Doris (who was so happy to be out that he tripped over his own feet), mushrooms and the soft moss. 'This is so beautiful, I wish I could live here'.
Back home we warmed ourselves at the stove with some hot coco. And a good old sister brother fight: in spite of the fact that Sister kept saying that she missed Big Bear so much during our walk, there's nothing that gets you heated like this in just a few seconds.

zus zoekt de cijfers op

Mam, ik vind geloof ik niet alleen lezen leuk, maar ook rekenen. Kan dat?

zus wil mee

Wind is zo slecht nog niet.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wind isn't all that bad.

how to become a vegetarian

Het is wel allemaal Zus wat hier de klok slaat, maar vanavond moest ik ook weer zo hard lachen dat ik er niet onderuit kom om dit te delen.
Ergens op een blog las ik ooit: 'later als ik groot ben word ik... vegetariër'. Ik vind dat zo'n goeie en regelmatig spookt het door mijn hoofd. Eigenlijk ben ik namelijk net zo: ik wil heel graag, maar niet graag genoeg om het ook echt te doen. Dus, zo af en toe waag ik een halfslachtige poging om een vega-maaltijd ten tonele te brengen. Dit wordt niet altijd, bijna nooit zelfs, gewaardeerd.
Vanavond had ik een heerlijke courgette gegrild in de oven met een soort van in elkaar geflanste pesto met ter camouflage veel kaas, maar het mocht allemaal niet baten: Zus vond het helemaal niets en trok haar mond open, en dat was niet om te eten helaas.
We hebben ten einde raad een voorlopige lijst opgesteld, omdat ik er van overtuigd was dat ze bijna geen groenten lustte en zij zei van wel. En inderdaad, de lijst met groenten (en gerechten waar er meerdere tegelijkertijd in zitten) die ze wel lust is het langste.
Maar, ziet u ook hoe dat komt? Welke groente zij er tussen heeft laten schrijven? Juist: de dag dat hier gras op tafel komt, ben ik overtuigd en full time vegetariër...
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sorry, at the moment it is mostly Sister who's playing a big part in the stories, but tonight I had to laugh so much, again, that I simply have to share this with you.
Somewhere at a blog I once read: 'When I grown up I want to become... a vegetarian'. That is such a good quote and it really is one that fits on me. I too want to be more of a vegetarian, but not enough as to really put it into practice. So, every now and then I attempt to produce some sort of veggie meal, but this is almost never really warmly welcomed.
Tonight I grilled a zucchini with home made pesto and lots of cheese to cover that, but Sister only ate the cheese and then opened her mouth again: and unfortunately not to eat...
At wits end we decided to draw up a list of things that she loves, is neutral too and hates, because I said she doesn't like any veggie and she says she does. And indeed, the list of veggies she loves the best is the longest.
But, since you cannot read Dutch I have to explain to you how this is possible: she put in 'grass' as one of the veggies she really loves. Well, the day that I will put grass on our table I'll be a convinced and full time vegetarian.

door het oog van de naald

Op een zondagmiddag leek alles rustig en vredig daar bij de vijver. De mugjes zoemden, de waterlelies waren prachtig, de visjes zwommen nietsvermoedend rond: een heerlijk ontspannen middagje/On a sunny Sunday afternoon, everyhing looked quiet and peaceful, including the pond

Maar niets was minder waar: Zus kreeg het in haar hoofd om vissen te gaan vangen in de vijver van opa en oma/If only this were true... Sister had set her mind and decided on fishing in her grandparent's pond.

Hun lieve oompje leerde ze hoe ze wormen moesten vangen/They were taught by their sweet uncle how to catch worms

En Zus kreeg het in opperste concentratie voor elkaar om de worm te haken/And in utter concentration Sister managed to hook the worm.

Grote Beer gaf er de brui aan/Big Bear decided to stick with the things he already knew and was good at

Maar Zus toog dapper naar de vijver/But bravely onward Sister went to the pond

En nu kwam het aan op geduld, heel veel geduld/ And then it was a matter op patience, lots and lots of it

En vaak kwam er een vis in de buurt, die de worm bekeek en indien goed gekeurd eraf trok, waarop Zus weer op wormenjacht ging/ And often a fish came, saw and bit of the worm, which made Sister have to go and catch another one.

Terwijl wij al lang iets anders aan het doen waren, bleef Zus hardnekkig volhouden. En als ze niet zo dringend tv moest kijken, dan zat ze er nu waarschijnlijk nog. /While we already decided to give up and do something more exciting, Sister persisted and kept throwing in the hook and worm. And if she didn't have to watch telly so urgently, she would have been sitting there even now.

ps. Het is bij het vangen van wormen gebleven: 'waarom is vissen toch zo vreselijk moeilijk?'
ps. She didn't catch anything but worms: 'Why is fishing so darn difficult?'

jij ook

Zus vindt het belachelijk dat ik elke morgen 2 boterhammen met hagelslag puur eet en dat al zo'n 15 jaar lang (behalve buiten de landsgrenzen, dan pas ik mij natuurlijk aan aan de lokale gebruiken en het aanbod in de supermarkten. Vaak kan ik daar wel brood en jam vinden;-). Ze heeft me uitgedaagd om ook eens wat anders te proeven en bood me vanmorgen een stukje van haar boterham met pindakaas aan. 'Wij moeten ook alles proeven, en wel zo dat jij het kan zien, dus dan moet jij dat ook.'

Daar wist ik even niets tegenin te brengen. Uiteindelijk wist ik wat, maar mijn excuus dat ik alles al eens geproefd heb en hagelslag gewoon het aller, allerlekkerste vind, veegt ze gewoon van tafel. Het belabberdste van alles: ze heeft gewoon gelijk. Bij ons moet iedereen (=Zus en Grote Beer) een gelijk aantal hapjes proeven aan het aantal jaren dat ze oud zijn. Grote Beer vindt dat niet zo'n probleem, maar Zus des te meer. Ik vond haar drama's altijd grote aanstellerij. Maar nu, de gedachte dat ik 31 hapjes pindakaas zou moeten eten, of chocoladepasta, jaagt mij enorme schrik aan.

En ineens kan ik mij veel beter in haar verplaatsen. Stap 1 op de pedagogische ladder.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sister thinks it's ridiculous that I've been eating two sandwiches with chocolate sprinkls for the last 15 years or so, except for the times I spent abroad (then I ate two sandwiches with jam). She challenged me to taste other things as well and offered me a piece of her peanut buttered sandwich. 'We have to taste everything so now you do too'. 
I find this extremely difficult. My excuse that I have tasted everything once and just think that chocolate sprinkles are the best, is not valid to her. The worst of it all: she's right. We have a rule that everyone (=Sister and Big Bear) at least has to taste the amount of bites equal to his or her age. For Sister this is at most meals reason enough for her to create an enormous drama. But now, simply the thought of me having to eat 31 bites of peanutbutter really terrifies me.

Suddenly I can imagine what she must feel like. Step 1 in the prevention of pedagogic drama's.

gespiegeld

Voor Roos, die al een jaar de moed heeft om de week voor de spiegel te beginnen en nog langer (bijna) alleen de zorg voor haar kinderen heeft.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
This one is for Roos, who is celebrating her 1st anniversary of Mirror Monday. She started facing herself each Monday for a year now, but has been facing the care of her children (almost) alone for even longer.

Zus en ik tellen de nachtjes... Nog twee en dan komt papa/Ed thuis. Mijn respect voor ouders die het langere of kortere tijd helemaal of min of meer alleen moeten doen, is enorm gegroeid. Gelukkig hebben wij van alles in de buurt, variërend van vrienden en vriendjes tot familie (en niet te vergeten hardloopschoenen, tv en boeken), anders was het niet te doen.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sister and I are counting the nights... Two more to go and then daddy/Ed returns. My respect for parents that have to take care of their children (more or less) alone, be it for a short or a long while, has grown immense. Without friends and family (and of course running shoes, television and books) it would defnitely not be possible.

papa is weg

Het volgende moet ik even zwart op wit vast hebben gelegd. Het kan namelijk zo wezen dat ze straks bij zijn thuiskomst al deze sentimenten plotseling zijn vergeten en er weer achter komen dat 'ie ook maar gewoon een papa is die niet altijd zin heeft om te spelen of ze even streng moet toespreken. 

En in dat geval kan ik ze dit fijntjes onder hun neus houden. 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Daddy is gone for some weeks. That's why I have to record the following sentiments, in case they have forgotten all about them, when he returns. 

Grote Beer: Here zegen deze spijze amen en wilt U papa gauw weer terug toveren?
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Big Bear: Lord, bless this food, amen. And please conjure daddy back to here?

Zus: Elke keer als papa weggaat, en hij komt weer terug, denk ik dat ik hem liever vind dan ooit. Oh, zeg ik, misschien moet je hem dat maar vertellen? Neui, zegt ze, dat merkt hij wel aan al mijn knuffels en kussen.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sister: Each time daddy leaves and he returns, I think I love him even more than ever. Oh, I said, maybe you should tell him this? No, she says, I know he will know by all the hugs and kisses I will give him.

de frisse lucht is even wennen*

De Ardennen bleken een fantastische plek om uit te blazen en op adem te komen. Mijn ouders hadden een geweldig huis gevonden, omringd door niets (en marters: deze wisten feilloos de weg te vinden naar de kabels van de automotor en hebben deze enthousiast doorgeknaagd.), waar iedereen zijn gang kon gaan, maar waar toch iedereen elkaar weer op zocht. Behalve als de spelletjes op tafel kwamen, dan haakte Zus af: 'Ik verlies toch altijd maar'. Maar ook haar heeft dit weekend goed gedaan. Afgelopen week bemoedigde ze haar oma, toen die geen wedstrijdje fietsen met haar wilde doen, dat 'verliezen heus niet erg is, maar zelfs leuk kan zijn'. Potje memory dan maar, Zus?
Foto's ook met dank aan de rest van de familie.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
The Belgian Ardennes appeared to be a place to breath out and and relax. My parents found a beautiful house, surrounded by nothing and marters (who found their way to the cables of the car engine). A place where everybody was able to go and do their own things but where everybody ended up hanging out together. Except when playing games was on the menu: Sister has decided she won't play games any more: 'I always lose'. But even to her this weekend was really beneficial. This week her grandmother was encouraged to participate in a race of cycling, because 'really, losing is not bad at all'.
Pictures were also taken by others in the family.


*Herman Finkers: ik ga naar de Ardennen