maleisië deel I

Wat was het mooi in Maleisië en wat hebben we veel gezien. Met mijn werk zijn wij in april een tijdje op Borneo geweest, in Sabah:

We begonnen met een vergadering in het Maliau Basin, een uniek natuurgebied, regenwoud, tussen alle palmolieplantages. We hebben verse sporen van een olifant gezien, apen, neushoornvogels, enorme vlinders en spinnen, prachtige bomen en de resultaten van de afwezigheid van hectiek en wifi. Het was heerlijk. Ik snapte Freek Vonk wel, alleen de hoeveelheid muggebeten gaven mij iets teveel souvenirtjes mee, in de vorm van jeukende bulten, maar eigenlijk kwam dat ook pas later tijdens mijn verblijf. Nee, eigenlijk was het vooral heerlijk.

Op de weg er naar toe was ik wel echt onder de indruk van de hoeveelheid palmolie: zoveel bos gekapt voor het snelle geld en de alsmaar groeiende behoefte van ons aan Nutella, shampoo, koekjes, pindakaas etc etc. Ik wil niet alles weten wat er speelt, ik wil eigenlijk gewoon mijn kop in het zand steken, maar daar lukte dat even niet. Maar zodra we in het bos waren genoten we juist extra, van het bewaarde bos, de wandelingen, de geluiden. Na een paar dagen gingen we terug naar Kota Kinabalu, de hoofdstad van Sabah. Daarover meer een volgende keer, met mijn huidige tempo iets van volgend jaar ofzo. 

In April my colleagues and I went to Malysia, Borneo, Sabah and we started in the Maliau Basin, where we had a meeting. It was a wonderful place with fresh elephant tracks and small, horn bills, monkeys and without stress and working wifi. It was great. 
On the way from and to Kota Kinabalu I was saddened by the amount of palm oil plantations though. I knew that many forests were cut for this, but to see it in real life... All rivers are brown, because of the run off from all eroded places and no real forests outside the nature reserves. And all because they need a living and we need peanut butter and shampoo. So, I'm trying ban palm oil, but men, that's difficult. It's really everywhere. 

Next post will be about the other places in Malaysia. In my pace that will be next year maybe :).

berlijn

Berlijn is een baken van rust in dit tot nu toe woelige jaar. Hoe optimistisch ik ook begon, de dingen die me te wachten stonden, waren zo druk als ik had verwacht en er bleef weinig over voor iets anders. In april was ik twee en een halve week weg voor mijn werk, 21 mei trouwde mijn broertje en voor beide gebeurtenissen moest van alles voorbereid worden. Beiden zijn nu achter de rug en ik ben nu weer wat aan het normaliseren, terugblikkend en vooruitkijkend.

In maart ben ik met Ed naar Berlijn geweest, ons eerste weekendje weg met zijn beiden sinds we kinderen hebben (Zus wordt in september 10) en we hebben ons meteen voorgenomen dit vaker te doen. Met tips van vrienden en al wat ervaring van Ed gingen we op weg en de vakantie begon zodra we in de trein stapten.

Berlijn is, naast alle grote historische monumenten en de geschiedenis waar je overal bijna over struikelt, ook gewoon een hele interessante stad, en knus, en ruim, en nieuw, en oud. We waren diep onder de indruk van de stukken muur, het Holocaust-monument en de nog altijd tastbare overblijfselen van de niet eens heel oude geschiedenis. De stad was echt verscheurd en nog steeds zijn de verschillen tussen Oost en West merkbaar, lieten wij ons vertellen. Wij hebben ons vooral opgehouden in Oost Berlijn, maar wie weet in een zomers weekend ontdekken wij zelf hoe het is in het Westen.

Maar ik genoot ook zo van fijne wijken, leuke winkeltjes, biebjes op straat en een bij elkaar geknutselde kinderspeelplaats, die me erg deed denken aan My secret valley van heel vroeger. En dan vergeet ik het belangrijkste niet: wat was het fijn om gewoon samen te zijn. Geen haast, uren dwalen door de stad. Ja, dat was luxe. Even ademhalen voor de maanden die ons te wachten stonden.

Tsjechië - deel II

Tsjechië - deel I

Als je ooit pannenkoeken wilt eten in Vrchlabi, weet ik de perfecte plek/ If you ever want to eat pancakes in Vrchlabi, I know just the place for you

We zitten weer om in het ritme van gewoon en alledag. Ik kijk met genoegen terug naar onze vakantiekiekjes en glimlach. Het was goed, mooi en deels rustig, deels actief. Maar ook: overreden tot wandelen, ruzie's slechten en ontelbaar veel kinderliedjes en boekjes herhalen. Uiteindelijk neem je jezelf overal mee naar toe en geniet je met zijn allen van elkaars (on)hebbelijkheden. Het grote verschil met thuis is dat je daarnaast minder hoeft: minder heen en weer, van en naar en schoonmaken en opruimen.
Wat Tsjechië betreft: het heeft iets. Dat vinden andere mensen ook, gezien de drukte op sommige plekken (zie de enorme rij auto's hierboven, allemaal toeristen die met de gondel naar het hoogste punt wilden en daarvoor 3 uur of langer in de rij moesten). Maar op heel veel andere plekken, die waarschijnlijk even mooi waren, waren minder mensen en kon je echt genieten van de charme van een 'land zonder opsmuk' zoals een vriendin treffend zei.
En nu, na twee weken kan ik zeggen: Wij zijn echt terug, terug in het ritme en we genieten ook daar weer van.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
We are back on track, doing our business as usual. That's the time to go back to our holiday, before it was just a bit to confronting: I wanted to stay in that holiday rythm of not having to 'must' too much. 
We had a nice holiday in the Giant Monutains, near the Polish border and we had a really nice, quiet and sometimes active time. Ofcours there were the quarrels, the numerous repetitive children books and songs and perusavive moments to talk the children into another hike, but the average of it all was good. 
About Czech itself: we liked it, and so did many other people. We didn't expect it to be that touristic, but if we stayed out of the really touristy places, we were able to really see this country without too much 'finery' (don't know if it's translated correctly, but we have a great Dutch word for it, that says it well) and beautful in it's straightforwardness.
And now that we have two weeks in our usual rhythm I can honestly say that after the usual start up problems, we are back on track and liking it. 

op het veluwemeer

En ja, wij zijn er nog. En ja, ik weet dat ik een tijd niet geblogd heb. Het was nodig denk ik, een blogpauze en ook nu weet ik nog niet of ik verder ga. Het zit namelijk zo: voor mijn werk zit ik al uren achter de computer, 's avonds blijven met name Zus en Grote Beer best lang op en het is zomer. Deze drie factoren gecombineerd maken dat ik 's avonds niet heel veel tijd/zin/energie heb om achter een scherm te kruipen. Maar we hebben echt mooie momenten gehad deze zomer. De echte op-vakantie-vakantie natuurlijk (foto's volgen, waarschijnlijk dit jaar nog), maar ook zeker de uitjes hier. Dit zijn beelden van een kanotochtje op het Veluwemeer. Bootje valen, zoals Bloem dat noemt.
De mooie momenten delen, dat is echt iets wat ik wel mis als ik niet regelmatig blog. De mapjes op mijn laptop van de afgelopen jaren zijn netjes op maand en dag per maand gesorteerd; de laatste map die ik nu kon vinden was mei. Alle foto's belanden op een grote hoop. Zus vindt het niet meer leuk om op de foto te komen, bovenstaande heeft ze zelf geselecteerd en Grote Beer gaat ook steeds meer die kant op. Ik ga me dus bezinnen op of ik door ga met bloggen, voor wie dan wel en wat laat ik nog zien. Wordt vervolgd dus, maar hoe en wat.. Later meer.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
I'm still here... I guess I needed this blog break and still I'm not convinced I will continue. Several things are playing: the children are growing older and their bed time's are later and later. My job has increasing number of computer hours and Sister doesn't like being photographed (the pictures above have been carfully examined by her). This together makes it increasingly difficult to put myself behind the screen. But, if I don't blog, the pictures just end up on a large pile of pictures, without ever being watched again. And we did have such nice moments this summer, take our canoeing for example. It was really near by and only for an hour or 2, because Little Flower still sleeps in the afternoon, but it was great. We also went to the Giant Mountains, things certainly worth sharing. So, I will be back, but how often and in what form still has to be decided.