Zonnige zaterdag

Met een soms strak blauwe lucht was het heeeeerlijk schilderweer.

We genoten van het uitzicht

en zelfs in de schoorsteen scheen de zon.

Zo zie je wel dat ie prefab is,

maar zo alweer een stuk minder.

En dit wordt de straat aan de zijkant van ons huis. 

Je ziet nog net niet dat er een luifeltje boven onze voordeur gefabriceerd wordt, terwijl dat er toch erg knus uitziet. En ook heb ik geen foto's genomen van het eindresultaat van onze noeste arbeid van vandaag. Maar ja, druk druk druk hè. Ik heb zelfs geeneen mensenfoto gemaakt. Mensen ontbreken altijd op Ed zijn foto's als 'ie terugkomt na een werkweek, maar als ik daar dan wat van zeg, beweert hij stellig dat dat het resultaat is van gewoon druk bezig zijn. Aha. Volgende keer dus weer mensen-in-actie-foto's, om het tegendeel te bewijzen: die vielen er genoeg te maken vandaag. En wie weet zelfs een geluidsopname van de voortreffelijke Nederlandstalige hits die schallen vanaf de verschillende steigers in onze toekomstige buurt.

Wel heb ik een foto genomen van de eerste fauna die ons huis vereert met zijn aanwezigheid, afgezien van de ontelbare hoeveelheden vliegen die hun voortijdige dood gevonden hebben in de verflaag van onze boei. 

Deze hooiwagen had na een tijd nog veel meer wit dan, zoals op deze foto, alleen zijn knieën (klik erop voor een vergroting). Ik heb hem barmhartigheid betoond en daarmee mijn eerste moord gepleegd op dit adres.
En dan nog even dit: de samenwerking met de opperschilder ging deze keer trouwens voortreffelijk (lees hoe het ook anders kan dit verhaaltje over een andere keer). Ik heb hem bejegend zoals een man met zijn kwaliteiten graag bejegend wil worden en zodoende heb ik veel geleerd, minder verf gekwakt en meer verf uitgesmeerd, en uiteindelijk zelfs nog een compliment opgestreken: 'hmm, vanaf deze afstand ziet het er best aardig uit'. Dus, met dit overduidelijke compliment en met handen vol RAL 9001 sluiten we de werkzaterdag af.
ps. In datzelfde verhaaltje waar ik hierboven naar verwijs, beken ik schuld dat ik de achter-de-schermer niet op de foto heb gezet. En nu dus alweer niet! Terwijl het dezelfde achter-de-schermer was die ook nu weer onze kinderen de neus afveegde, ze bezig hield, eten maakte en luiers verschoonde. Gelukkig, er zullen nog heel veel zaterdagen volgen en vast komt er een dag waarop ik er wel aan denk. Je mag me er aan houden!

Het dak erop!

Even een disclaimer vooraf: ik beloof plechtig dat ik niet altijd elke dag wat zal vertellen, maar met de huidige ontwikkelingen is het nu even noodzakelijk. Dan nu waar het om draait:

Kijk toch eens hoe prachtig! Vanmorgen kregen we een mailtje van de aannemer dat ons dak er vanmorgen op zou en 1 uur later was het zover. Nog zonder schoorsteen, maar verder net een echt huis...

En de kwestie van gisteren is inmiddels ont-kwestied. Hier zijn de stenen en hun al dan niet toepasselijke naam:

En vergelijk dat nu eens met de schoorstenen:

Ik heb bedacht dat het kleurverschil in de stenen gewoon aan de wekenlange regen ligt, waaraan het huis is blootgesteld. En met die voeg komt het ook wel goed: ik heb vandaag de aannemer gebeld (jaja, hiermee alle tradities doorbrekend en opbelangsten aan de kant gezet. Ik heb als volgt geredeneerd: als ik voor mijn werk aannemers ernstig durf toe te spreken, durf ik in mijn privé ook wel een aannemer vriendelijk iets te vragen) en hij vertelde dat het niet ongebruikelijk is als de schoorsteen wellicht een andere, lees donkerder, voeg heeft dan de rest van het huis. Ed voegde daaraan toen dat er meters dakpan tussen de schoorsteen en de muren zitten. En daar komt nog eens bij dat we  nog verschillende proefvoegen te zien krijgen, ter plekke, en is er dus nog wel iets te kiezen en niks aan het handje. Vergeleken met de watersnood in Pakistan of China, of nare dingen dichter bij huis, is dit natuurlijk wel het minste waar een mens zich zorgen over dient te maken, dus daar ben ik maar niet aan begonnen of meteen al mee gestopt.

Hier is onze losjeerhond Doris, voor vier nachtjes komt 'ie op ons passen. Gelukkig is konijn al naar de konijnenhemel gebeten door een andere hond en is cavia weggelopen... hoeft ie zich alleen maar op de 5 kippen te concentreren (hij heeft ooit zo'n oplawaai van de geiten gehad, daar heeft ie alle zin in verloren).

En nog één keer ons huis, omdat het zo mooi is.

Schoorsteen

Het is dat Ed vanmorgen toevallig langs de bouw reed, en daar een aannemersbusje zag, anders waren wij volledig in de veronderstelling dat het nog bouwvak was. We werden nieuwsgierig, dus zodra de kindjes op bed lagen, is Ed even naar de bouw gereden en wat stond daar?

Een schoorsteen. Maar let op die voeg: die hebben wij niet uitgekozen! Dat is het frappante aan het geheel. Hij is nogal... tsja, nou ja, grijs. En dat was wellicht niet mijn eerste voorkeur geweest. En die stenen lijken ook helemaal niet op de steen waarvan de muren gebouwd zijn. Raar hoor, ben benieuwd hoe dit nu afloopt. Eerst maar eens info inwinnen bij de buren.

En zo ziet de binnenkant van de schoorsteen eruit (voordat er in gestookt dan wel genesteld wordt): 

Lijkt mij vrij krap voor Zwarte Piet dan wel de kado's, maar misschien rekt dat in de loop der tijd nog wel wat uit.

En dit is er verder nog gebeurd: isolatie tegen de keukenmuur, met nieuw te metselen stenen eronder. Daar valt verder weinig over te melden.

Maar over de schoorsteenkwestie zal het laatste woord nog wel niet gewisseld zijn...