last week before due date

De eerste drie weken van mijn verlof zitten erop en pas nu heb ik zoiets: Bloem mag komen. Ed is thuis, de wasbak is aangelegd, de enveloppen zijngeschreven, de ziekenhuistas staat klaar en het kraambed is geïnstalleerd. Als Bloem het toe laat, willen we het namelijk graag thuis laten gebeuren, maar gezien het feit dat ons bed op zolder staat en het ambulancepersoneel geen twee trappen met je mag sjouwen in geval van nood, moesten we een oplossing verzinnen.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
The first three weeks of my leave are behind us, and somehow I now finally have a feeling that baby is more than welcome to come (though not even necessarily right now): Ed came home this week, he finished the plumbing of a sink, we wrote the envelopes and the birthing bed has been installed. When possible we prefer giving birth at hime, but since we sleep in the attic and since amulance staff are not allowed to carry a woman in labour for more than one staircase, we had to come up with a solution.

Zus is vrijwillig verhuisd naar een matras onder Grote Beer's bed en wonder boven wonder gaat dat al vier weken goed en vinden ze het samen erg gezellig. Op Zus haar kamer staat  alles nu klaar voor de mogelijke geboorte. Zus had grootse plannen om het bed te versieren, maar het is bij 1 bloemetje gebleven, omdat er bij Zus altijd weer belangrijkere zaken zich aandienen bij, nou ja, eigenlijk alles wat ze doet. Ondertussen houdt Poesbeest de wacht zodat hij direct ter plekke kan zijn.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sister has moved to a mattress under Big Bear's bed and actually they love sleeping together. In Sister's room everything is ready for a possible birth. She had big plans to decorate the whole bed, but due to other even more important things one flower is all she managed. Cat is keeping watch at the side of the bed, after he has been chased away from the bed itself too many times.

Beebs mag eerst  lekker bij ons op de kamer in het wiegje waarin onze halve familie ook al gelegen heeft, vergezeld door Gijs, het konijntje dat al bij mij in de wieg lag.
Lichamelijk voel ik me nog steeds topfit, maar ik verdenk de hormonen ervan een steeds grotere geldingsdrang te vertonen. Ook breng ik steeds meer nachten wakker door, maar een vriendelijk oud-collega heeft mij van een serie boeken voorzien, waar ik nog even mee vooruit kan. Zo kan ik vast wennen aan de nachten met een hongerig babietje.
Natuurlijk blijven er altijd dingen op het lijstje staan (ik heb bijvoorbeeld behalve de kruikenzakken nog niets gemaakt voor dit kindje, dus als we nog een weekje krijgen hoop ik daar nog wat verandering in te brengen), maar de nieuwsgierigheid naar Bloem begint nu ook wel groot te worden...
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Baby is welcome to sleep in our room in the cradle my family has cradled many babies in, under the watchful eye of Gijs, the little rabbit that my mother bought when I was about to arrive. 
Physically I'm still quite fit, mentally I feel the hormones are really trying to get me down. Also more and more nights are spent half awake, but a kind former colleague brought me a pile of books that will get me through those as well. It prepares me to the coming nights when Flower will need some attention from us as well.
Ofcourse there are still many things I would like to do (this child has to be satisfied with a lot less home made stuff, which I could maybe change in an additional week), but also the curiosity to our little Flower is also growing...

nesting

Mijn verlof begon vrijdag en het werd een dag waarop ik meteen alle nesteldrang om kon zetten in dadendrang: schilderen en schoonmaken van rare dingen als gordijnen en kastjes die ik nooit gebruik. Vandaag kwam Ed thuis na twee weken en werd hij verrast met drie muren Early Dew in plaats van donkergrijs. Normaal hoef ik niet zo nodig te veranderen, maar de muur was al zo beschadigd dat een opknapbeurt geen overbodige luxe was. En ik had goede hulp.
Vandaag was het zo'n heerlijk gevoel, dat ik mijn normale werk in goede handen wist en mezelf nu mag concentreren op huis, tuin en babydingen. Heerlijk! Nog vier weken, als Bloempje niet ineens besluit te vroeg te komen.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
My maternity leave started last Friday. I converted all my 'nesting feelings' (do you English readers also have a similar word for this? Wanting to have everything clean and ready for the baby?) to actual doings such as painting and cleaning curtains and weird cabinets. Today Ed returned home after two weeks and he was surprised with three walls Early Dew instead of dark grey. 
Normally I'm not really quick in changing colours, but our wall had already been really damaged, so this was a necessary and satisfying action. 
And today I experienced the most wonderful feeling, of freedom, knowing that very capable people are taking care of my business until summer while I can focus on home garden and baby stuff. I love it, I hope that little Flower will not show up early...

eind van het klussen aan het eind van de winter

Terwijl buiten sneeuw ligt, de net uitgelopen knopjes bedekkend, zit ik binnen te genieten van een weldadige rust: De kamertjes boven op zolder zijn wat klussen betreft af! Wat inrichten betreft nog niet, maar oh, wat heerlijk, om zonder zaagsel aan je voeten of een sterke terpentinelucht gewoon boven rond te kunnen lopen. Lekker dromen over wie er straks naast ons zal liggen en hoe ons leven er dan uit ziet. Ja, ik merk een soort  kalmte in me, waar ik dringend aan toe was. Nog zeven weekjes tot aan de uitgerekende datum, Ed was gisteren jarig, en nu geen (buiten-de-gewone) gebeurtenissen meer gepland voor de geboorte van Bloem. Nu alleen nog wat kleine details uitzoeken, als een naam (die we nu ook eens op het ledikantje moeten plaatsen) en een geboortekaartje.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
While the, hopefully last, snow (for a while at least) is covering the daring buds that were the first ones to open, we're inside enjoying a really unusual peace and quietness: the rooms in the attic are finished, at least considering the carpentry and painting part. They will need some decorating still, but it feels like heaven that there is no more sawduwst, pots of paint and the various cutting machines lying around. It's nice to dream about who will be lying next to us in a while and what our life will look like then. Yes, it's nice to snjoy this calmness, I so desperately needed. Seven weeks still till the due date, of which three weeks of work. We celebrated Ed's birthday yesterday and until D-day no other extraordinary events are planned. All we need to do know is focus on the baby, and figure out some small details, such as a name and a card.

mooi

Even een update
Baby: 6,5 maand of 28 weken en in staat om gezichtsuitdrukkingen te maken. Volgens de planning werk ik nog acht weken en hebben we daarna nog vier weken tot aan de datum, 27 april (al heeft een datum tot nu toe weinig betekenis voor onze kindjes, wanneer ze besluitten om dan toch eindelijk geboren te worden). Bloempje groeit, mijn buik ook en zo nu en dan kan ik een momentje nemen om me echt op beepsie te verheugen. Die momentjes mogen wat mij betreft nog veel vaker, maar momenteel worden mijn gedachten nog vooral bepaald door de
Zolder: De babykamer is behangen (in blauwe ruitjes, zie hieronder. En nee, we weten niet of het een jongetje wordt), onze slaapkamer heeft nu muren en een deur, maar die moeten nog bekleed en geverfd worden. We slapen tussen het zaagsel, een zak met gipsvulmiddel en een afkortzaag, terwijl de behangtafel vol met potten, kwasten, schuurpapier en poetsdoeken, nog op de babykamer staat.

Er zijn momenten dat ik betwijfel of het allemaal wel afkomt. Dat is vooral als mijn energie nul is en mijn humeur datzelfde peil bereikt heeft. Maar over het algemeen geniet ik echt van de vooruitgang (die vooral Ed maakt) en het feit dat als de zolder klaar is, het lijstje met 'dingen die nog moeten in huis' echt nog maar heel kort is. Op deuren voor een inbouwkast en voor de wastafelmeubel na, nou ja, en een ingerichte tuin, hebben we bijna een af huis. Hoera!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
An update
Baby: 6,5 months or 28 weeks and able to draw faces since this week. If everything keeps going according to plan, I'll keep working for another eight weeks and then it's four weeks until D-Day (which has not been something my children kept into account when deciding on being born, by the way). Our little Flower keeps on growing, so is my belly, and every now and then I enjoy a rare moment of looking forward to meeting our new family member. I want this to happen more often, but there's still something that keeps drawing my attention, which is the
Attic: The nursery has wallpaper now (blue squared wallpaper, see picture below. And no, we don't know if it's a boy), our bed room has walls and a door, but these need to be covered in paper and paint. A cupboard still has to be made and then the attic is finished. We are sleeping next to a cross cut saw, a bag full of plaster and lots of sawdust, while the papering table is still in the nursery with pots of paint.

There are moments when I really wonder whether it will all be finished in time, mainly when both my energy level and mood are below zero. But generally I really admire the progress Ed has been making and the fact that, when the attic is finished, our list of 'things that need to be done in our house' is minimalized, only a few doors here and there and then we can focus on the garden. Hurray!

En waarom heb ik geen foto van de vooruitgang en de troep? Omdat ik het mooie soms bijna niet meer zie. Alleen maar de bende, de dozen en zakken babykleertjes, die nog uitgezocht moeten worden, de wieg die steeds meer bedekt raakt  onder lagen gips, zaagsel en behangplaksel. Ik heb weinig inspiratie om leuke dingen voor de beebs te maken, foto's te nemen of hoe dan ook iets moois te maken. Dus, ik heb mezelf een opdracht gegeven: ga op zoek naar de mooie dingen in ons huis, die leven, die laten zien dat ik soms wel inspiratie heb: onze lentebloesems, de poefhoes waar ik ooit zoveel energie in gestoken heb (toen energie nog vanzelfsprekend leek) en het babybehang, waar mijn schoonmoeder en ik onze ziel en zaligheid in hebben gestoken. En inderdaad, het gaf me een gevoel dat het wel terug komt, ooit.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
And why then no pictures of the progress and the mess? Because currently I'm not very able to see the nice things. Only the mess, the boxes and bags of bably clothes that need to be sorted, the cradle that's gathering layers of plaster, wall paper glue and saw dust. I simply have no inspiration to think of things I can make for the baby, things that I can take pictures of or things that I can create anyhow. 
So, I gave myself an assigment: find pretty stuff in the house, that show that indeed sometimes I have some creativity left, the flowers here and there, the footstool slipcover I once crocheted and the baby wall paper, my mother and law finally managed to put nicely to the walls. And indeed, it gave me some conviction that it will return, some day.

skoekbieb

En dit is 'm dan geworden, de boekenkast waar we zo druk mee waren tijdens de kerstvakantie. We zijn er erg blij mee, al zijn we nog wel aan het zoeken naar de beste en mooiste indeling. Maar misschien blijft dit een continu proces gezien het feit dat alle inwoners een mening hebben over wat er in moet en waar dat dan moet.
En waar zouden we weer zijn zonder de helden? Ed's zus, heeft prachtige glas in lood deuren gemaakt, Ed's broertje heeft de boekenkasten getimmerd en Ed is natuurlijk al vanaf vorig jaar februari er mee bezig om een goede basis te leggen. De meesterschilder en ik hebben ons uiteindelijk ontfermd over de plamuur en de laagjes verf.
Natuurlijk is het nog niet helemaal af: Ed heeft stroom aangelegd en gaten gemaakt voor boekenkastverlichting, maar het vinden van de perfecte lampen voelt op dit moment als een onmogelijke queeste (tips, iemand?).
En toch, op dit moment ben ik meer dan tevreden en geniet ik vooral van ons biebje. De lampen kunnen nog wel even wachten.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
And there we have it, the book case we've spent all Christmasholidays on. And we are so happy, eventhough we are still searching for the ultimate decoration and structure for the books. This might continue for a long time, especially since all inhabitants of this house have their own opinion of what should be put where.
Again, we would be nowhere without the usual heroes, such as Ed's sister who prepared the stained glass doors, Ed's brother prepared the book cases and Ed has been working on the foundation ever since february last year. My dad and I took care of the finishing touch by closing holes and painting the wood.
Ofcourse not all is finished, we are still looking for the ultimate lighting to put in the holes on the top of the cases. This feels like a mission impossible, there are so many different types of not so nice and simply plain ugly lights, that at this time I really have no idea what to put there (tips, anyone?). 
And yet, I'm perfectly happy and enjoy the silent company of all these books who have been my companion for some even more than 25 years. Lights can wait.

kluskerst

Kruipende kerstengel / Christmas angel

Kerst Bond / Christmas Bond

Kerstprinses / Christmas Princess

Kerst lijkt alweer lang geleden.
Vandaag heb ik mij weer in de kluskleren gehesen en heb onderstaande kasten in de grondverf gezet. Ed's broertje heeft zichzelf weer eens overtroffen en prachtige boekenkasten om de schuifdeuren gemaakt. Het maakt onze keuken en kamer zo gezellig en geluid wordt tot bijna nul gereduceerd (wat heel handig kan zijn bijvoorbeeld 's morgens, als sommigen van ons al druk doende beneden zijn en anderen nog in bed liggen).
Het bracht het afgelopen jaar weer vers in mijn geheugen en ik kan met aan zekerheid grenzende stelligheid zeggen dat ik nog steeds niet echt heel erg van dit soort klussen hou. Maar het eindresultaat lonkt en helpt mij om het toch zo gauw mogelijk af te hebben, (dat en de top 2000 natuurlijk): Oh, om eindelijk de boekendozen uit te kunnen pakken en weer loopruimte om ons bed te hebben... Het is daar nu nog krapper dan het was, omdat Ed al een tijdje bezig is met het omtoveren van onze slaapzolder tot een tweekamerverdieping voor ons en de baby.
April nadert, genoeg te doen tot die tijd.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Christmas seems already such a long time ago.
Today I redressed in my old painting clothes and grounded the cupboards  below. Ed's brother outdid himself again by creating these bookcases and installing them in between our living room and kitchen. It creates such a cosy whole and if we close the doors, noise is almost reduced to zero (which is really great in the morning, when some of us are busy down stairs while others are still in bed).
It brought back the memories of last year, and I can almost certainly say that I still don't like this kind of DIY-ing very much. But the end result is such a motivation to get this job done: oh, to be able to finally unpack the book boxes standing around our bed. Wow! In the mean time Eduard is transforming our sleeping attic to a two-room-floor, for us and the baby. When he's done, I can just keep on painting and decorating there. 
April is approaching, hopefully we'll be finished in time.

kadootje

Mijn verjaardagskadootje staat alvast te pronken in de tuin. Ik kijk er de hele tijd naar en ik kan niet wachten tot het gaat regenen.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
A very early birthday present look so very much in place in our garden. I keep looking at it. And I can't wait till it starts raining.

blauwachtig

Het kastje is inmiddels geschilderd, ik vind het blauw, maar daarover verschil ik van mening met Zus. Volgens haar schilder ik alles wit. Nu nog knopjes en boeken, dan is ie af. Het schilderijtje kwam ik hier tegen.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
The cabinet is painted. I consider it to be blue, but according to Sister everything I paint is white. All we need now are knobs and books. This is where I found the painting.

home sweet home

Dit zijn ze dan, de vorderingen.

• Een soort van verhoogde border, of bloembak: Ed weet altijd wel aan hout te komen en maakt daar dan wat moois van. Ik kan niet wachten tot we onze planten op kunnen halen bij de molen en eindelijk weer iets bloeiends om ons heen te hebben.
• Een huisje voor de vogels: geïnspireerd door onze buren, wilde Zus en Grote Beer perse ook een vogelhuisje. Probleem bij ons is, dat wij een gewelddadig poesbeest hebben, het ene uur dat hij per dag wakker is: Er is nog geen vogel langs gekomen bij onze overdekte voederplaats.
• Iets wat we al heel lang willen heeft een begin gekregen: schuifdeuren met daarom heen boekenkasten. Ed heeft een mooie tekening gemaakt, en is dit weekend begonnen met het vastmaken van de balken en de rail. Nu is er geen weg meer terug, of we moeten er nog een schommel aan willen hangen. En wie, misschien kunnen we ooit afscheid nemen van de verhuisdozen met boeken die ons bed zo charmant omringen.

Kijk bij Barbara voor meer leuke thuizen.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

And this is the progress we made:

• Some room for flowers: Ed always knows how to get some wood and builds the nicest things from it. I can't wait till we can collect our plants from near the mill and have some green around us again.
• A bird house: inspired by our neighbours, Sister and Big Bear really wanted a bird house. Ofcourse I saw the educational side of this and agreed. Unfortunately the one hour that our cat is awake, he can be quite agressive towards all smaller animals. And that's what has been keeping the birds from tasting our delicious delicacies.
• Something we've been dreaming about, has now begun to come into being: sliding doors with bookcases around them. Ed made a real nice drawing and this weekend he started building it. No way back now. And, who knows, maybe one day we can finally say goodbye to all the boxes around our bed.

Have a look at Barbara's blog for more sweet homes.

home sweet home

Als er in onze tuin nog geen vogels zijn, halen we ze maar naar binnen.

Kijk bij Barbara voor meer sweet homes.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Since there are no birds in our garden, we decided to have them indoors.


Check Barbara's blog for more sweet homes.

home sweet home

Mijn eerste Etsy aankoop. En waarschijnlijk niet mijn laatste...

Meer home sweet homes.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
My first Etsy purchase. And probably not my last...


More home sweet homes.

groen

Groen om huis is nog niet echt aanwezig, maar in huis groeit er van alles. Ik wist niet dat vleesetende planten konden bloeien, maar in ons keukenraam zien wij een subtiel wit bloemetje.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Green around the house is not really present yet, but in house lot's of things are growing (besides our children). I never knew fles eating plants could bloom, but in our kitchenwindow, they do.

Home sweet home

Wegens de werkjesfabriek die zowel de peuterspeelzaal als de basisschool zijn, hebben we lang gezocht naar een oplossing. En dit is hem geworden, geïnspireerd door iets op Pinterest, al weet ik helaas de exacte bron niet. We hebben een stuk plaat behangen en met klemmen van papierklem.nl het geheel in elkaar geknutseld.

Barbara heeft een hele lijst met home sweet homes.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Because of the papermill, that both Sister's school as Big Bear´s kindergarden are, we have sought for a solution and found something on pinterest. We wall papered a board with some leftovers, bought a few clips and assembled the whole.


Barbara has a whole list of sweet homes.

Home sweet home

Op mijn thuiskantoor omring ik mij nu met anderssoortige collega´s. Ook gezellig.

Verder is het hier nog akelig kaal, met name aan de muren. Waar koop jij je mooiste muuraankleding?

Kijk eens bij Barbara voor de anderen die hun eigen sweet home delen.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
At my home office I have a totally new kind of colleagues. Also very inspiring.
But besides this, it's still quite a boring place. Where do you get you're nicest posters or paintings?
Have a look at Barbara's blog for more sweet homes.

Raamdicht

Nu ben ik niet bijzonder poëtisch aangelegd (of Sinterklaasrijmpjes moeten als zodanig worden beschouwd, dan dicht ik er wat af), maar toen we dit kado kregen voor ons nieuwe huis, werd ik heel erg blij. Het is zo leuk om er langs te lopen en even stil te staan bij de mooie woorden.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
I'm not a very poetic woman, but when we received this present for our new home, I was very happy with it. It's so nice to walk by and then have a moment of enjoying the beautiful words. 

Home sweet home

Herinner je deze nog? Toen was de boekenkast al geschilderd, meer dan een half jaar geleden en nu, dit weekend, zijn er eindelijk planken in gekomen. We kunnen nu zonder polsstok ons kantoor in komen en ook daadwerkelijk dingen vinden. Nu moeten we alles nog schilderen, want er zitten allemaal krassen in het blauw. Ach, en als we dan toch bezig moeten, kunnen we alsnog de kleur heroverwegen. Wie weet is dat project over een jaar klaar.
Het deed me er plots weer aan herinneren hoe ik toch van boeken om me heen hou. Naast dat het natuurlijk bere-interessant staat, verbetert het ook de akoestiek en hoef ik voor 4 m2 niet te verzinnen wat we daar nu weer eens op de muur zullen doen ;-). Al onze boeken staan nog zielig en verloren aan de molen en ze wachten tot wij ook in ons nieuwe huis een boekenkast beneden hebben. Dat is het volgende op ons lijstje.

Meer home sweet homes? Barbara bedacht het.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Do you remember this one? Back then we finally painted the bookcase, more than half a year ago and this weekend finally the bookshelves were attached. Finally we can enter our office without using a pole and we can actually find things. All we now need to do is paint it all again, because the blue got easily scratched. Well, and since we're at it, we might reconsider the colour again ;-).
This reminded me how much I like books around the place: sound reducting, status increasing and less walls to come up with something decorative. All our books are still sad and lonely at the mill, waiting for us to buy (or make, as Ed always likes to add) a proper book case for in our living room. Next on our to-do-list.


More home sweet homes? Barbara came up with this brilliant idea.

Home sweet home

Onze muren raken steeds meer aangekleed. Het eerste kapstokje is gekocht (bij de hema, door mij), de slinger is gemaakt (door Zus en mij) en de tweede kapstok is gemaakt (door Ed) en gekocht (bij Deens, door mij).
Barbara heeft home sweet home bedacht en bij haar vind je een hele lijst deelnemers.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Our walls are becoming more and more dressed up. The first hat rack is bought (hema), the paper chain was made (by Sister and me) and the second hat rack was made (by Ed) and bought (at Deens, by me).
Barbara initiated home sweet home, at her blog you can find a list of participants.

Home sweet home

Ons huis wordt steeds meer af:

• Kado's en eigen koopsels krijgen een plekje: lampen zelf uitgekozen, meneer De Uil houdt het gekregen hartje onder zijn hoede
• Poesbeest heeft zijn eigen plek gevonden: deze plek moet hij binnenkort afstaan. Het is een oude hoedendoos, waarin verschillende babyverzorgspulletjes een plekje hebben. Hij heeft al dienst gedraaid bij ons toen wij klein waren, daarna ging 'ie door naar Zus en Grote Beer en nu gaat 'ie weer naar mijn zusje... Hoera!
• Ed heeft een handig dekselrek gemaakt: Leuk hoor, geen bovenkastjes in de keuken, maar soms ook ontzettend onpraktisch wat indeling betreft. Maar daar weet Edje dus wel wat op.
• En de frambozen? Die komen uit de tuin bij Ed's ouders. Jummie!

Home sweet home is bedacht door Barbaramama, kijk eens bij haar voor meer leuke thuizen.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Our house is more and more becoming our home. 

• Gifts and own purchases finding their spots: lamps we bought ourselves, Owl is holding the heartpresent), 
• Cat found his own spot, which he will have to let go again. It is an old hatbox, in which various baby care products can be held. It was in use when we were babies, then we used it for Sister and Big Bear and now it's going to my sister again. Hurrah for that! 
• Ed made a very handy lid rack: so nice, not having any overhead cupboards in the kitchen, but it can also be very impractical.
• And what about the raspberries? Well, they're from Ed's parent's garden. Nice!

Home sweet home is an initiative of Barbara. Have a look at her blog for more sweet homes.

Home sweet home

Al eerder over geschreven hier.

Het visitekaartje van ons huis raakt steeds meer af. We zijn nu druk bezig met de brievenbus (tenzij er ineens alsnog heel veel stemmen opgaan voor dit originele vintage exemplaar).

Home sweet home is gestart door Barbara. Kijk eens bij haar voor meer fijne thuizen.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Here you have it, the evolution of our entrance. We're now busy with a new mailbox (unless all of a sudden I hear people in favour of this old, vintage piece of work).

Home sweet home was started by Barbara. Have a look at her blog for more homes.