familieportret

Lieve Marieke ten Berge maakte deze prachtige illustratie van ons gezin, een kadootje van mij voor Ed omdat we zoveel jaar getrouwd waren. Het is nog mooier dan ik hoopte, we zijn er allemaal blij mee, dus eigenlijk is het voor ons allemaal. We komen er nogal gunstig vanaf zo, voor altijd jong en blozend.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sooner than expected I post again: this week we received the long awaited family illustration talented Marieke ten Berge made of us as a present from me to Ed for our anniversary. It's even more beautiful than we hoped and we need to hang it soon, to be able to fully enjoy it. 

berlijn

Berlijn is een baken van rust in dit tot nu toe woelige jaar. Hoe optimistisch ik ook begon, de dingen die me te wachten stonden, waren zo druk als ik had verwacht en er bleef weinig over voor iets anders. In april was ik twee en een halve week weg voor mijn werk, 21 mei trouwde mijn broertje en voor beide gebeurtenissen moest van alles voorbereid worden. Beiden zijn nu achter de rug en ik ben nu weer wat aan het normaliseren, terugblikkend en vooruitkijkend.

In maart ben ik met Ed naar Berlijn geweest, ons eerste weekendje weg met zijn beiden sinds we kinderen hebben (Zus wordt in september 10) en we hebben ons meteen voorgenomen dit vaker te doen. Met tips van vrienden en al wat ervaring van Ed gingen we op weg en de vakantie begon zodra we in de trein stapten.

Berlijn is, naast alle grote historische monumenten en de geschiedenis waar je overal bijna over struikelt, ook gewoon een hele interessante stad, en knus, en ruim, en nieuw, en oud. We waren diep onder de indruk van de stukken muur, het Holocaust-monument en de nog altijd tastbare overblijfselen van de niet eens heel oude geschiedenis. De stad was echt verscheurd en nog steeds zijn de verschillen tussen Oost en West merkbaar, lieten wij ons vertellen. Wij hebben ons vooral opgehouden in Oost Berlijn, maar wie weet in een zomers weekend ontdekken wij zelf hoe het is in het Westen.

Maar ik genoot ook zo van fijne wijken, leuke winkeltjes, biebjes op straat en een bij elkaar geknutselde kinderspeelplaats, die me erg deed denken aan My secret valley van heel vroeger. En dan vergeet ik het belangrijkste niet: wat was het fijn om gewoon samen te zijn. Geen haast, uren dwalen door de stad. Ja, dat was luxe. Even ademhalen voor de maanden die ons te wachten stonden.

Tsjechië - deel II

Tsjechië - deel I

Als je ooit pannenkoeken wilt eten in Vrchlabi, weet ik de perfecte plek/ If you ever want to eat pancakes in Vrchlabi, I know just the place for you

We zitten weer om in het ritme van gewoon en alledag. Ik kijk met genoegen terug naar onze vakantiekiekjes en glimlach. Het was goed, mooi en deels rustig, deels actief. Maar ook: overreden tot wandelen, ruzie's slechten en ontelbaar veel kinderliedjes en boekjes herhalen. Uiteindelijk neem je jezelf overal mee naar toe en geniet je met zijn allen van elkaars (on)hebbelijkheden. Het grote verschil met thuis is dat je daarnaast minder hoeft: minder heen en weer, van en naar en schoonmaken en opruimen.
Wat Tsjechië betreft: het heeft iets. Dat vinden andere mensen ook, gezien de drukte op sommige plekken (zie de enorme rij auto's hierboven, allemaal toeristen die met de gondel naar het hoogste punt wilden en daarvoor 3 uur of langer in de rij moesten). Maar op heel veel andere plekken, die waarschijnlijk even mooi waren, waren minder mensen en kon je echt genieten van de charme van een 'land zonder opsmuk' zoals een vriendin treffend zei.
En nu, na twee weken kan ik zeggen: Wij zijn echt terug, terug in het ritme en we genieten ook daar weer van.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
We are back on track, doing our business as usual. That's the time to go back to our holiday, before it was just a bit to confronting: I wanted to stay in that holiday rythm of not having to 'must' too much. 
We had a nice holiday in the Giant Monutains, near the Polish border and we had a really nice, quiet and sometimes active time. Ofcours there were the quarrels, the numerous repetitive children books and songs and perusavive moments to talk the children into another hike, but the average of it all was good. 
About Czech itself: we liked it, and so did many other people. We didn't expect it to be that touristic, but if we stayed out of the really touristy places, we were able to really see this country without too much 'finery' (don't know if it's translated correctly, but we have a great Dutch word for it, that says it well) and beautful in it's straightforwardness.
And now that we have two weeks in our usual rhythm I can honestly say that after the usual start up problems, we are back on track and liking it. 

Sweden revisited

Donderdag kwamen we terug en inmiddels is mijn hoofd ook weer hier. Het is bijzonder hoe we ons, met het herfstige weer van de afgelopen twee weken, toch erg goed vermaakt hebben. We zijn er juist meer op uit getrokken dan vorig jaar, toen we wegens het mooie weer ook veel op het strandje te vinden waren. We hebben heerlijke wandelingen gemaakt, het geboortehuis van Astrid Lindgren bezocht, watervallen beklommen en uitkijktorens, worstjes gegrilld in het bos, bosbessen geplukt en gegeten en gezwommen in het meer. Met gevoelloze voeten tot gevolg. En wie heeft er niet gehoord van het onovertroffen lucifermuseum in Jonkoping? Wij zijn er geweest. Ja, ook na een tweede bezoek aan dit land, zijn we nog steeds onder de indruk. Echter, de kinderen hebben aangegeven dat ze volgend jaar het aller allerliefst op vakantie gaan naar... Texel. Dus, wellicht dat we in 2015 geen kaneelbroodjes of chocoladebollen eten. In Zweden althans. Ik geniet nog even na, minstens tot morgenochtend, als we weer mogen beginnen met het gewone.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
And so we went... again. And loved it... again. The weather was bad: after possibly one of the nicest summers ever in Scandinavia, we had the pleasure of getting the second and third week of autumn rains and winds. Upside of this however, were the enormous amounts of blueberries, lingonberries and mushrooms everywhere around the forest. And because of this weather, we also chose not to stay on the beach every day and went to visit and hike and visit the famous safety-match-musuem in Jonkoping, in the beautiful tandstickorumradet. 
Yes, the sequel of Skoek to Sweden was as good or maybe even better as Part I. The children however indicated they want to see Texel next year. So, we don't foresee another Sweden trip in the foreseeable future and will have to make our own cinnamon rolls and choklatbullar.

sunday strolls

Onze zondagse wandelingen hebben vaak wat voeten in aarde. Bloem slaapt nog, wordt wakker als iedereen heel sloom ligt te hangen en niemand meer zin heeft om iets te doen. De hele dag binnen hangen druist tegen al mijn principes in, vooral als het onverwachts nog heel mooi weer wordt, dus uiteindelijk besluiten we toch nog maar even te gaan. Gesteggel over de plek, de manier van vervoer, wel of geen picknick, maar uiteindelijk zijn we er dan toch: buiten.
Als er maar klimbomen zijn en zonnige plekjes om onze koekjes en drinken te nuttigen kunnen we al spreken van een uitje. Een hele wandeling hoeven we niet te verwachten, maar spannende verhalen, bomen met enorme doorns of uitdagingen (durf jij dat schokdraad aan te raken?) brengen ons toch nog op onverwachte plekken. Vandaag waren we in het Vinkennest, een wat verscholen pinetum, met monumentale mammoetbomen.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Our Sunday walks often entail a lot of fuss before we actually arrive outside. Little Flower has to sleep in the afternoon, she wakes up when we are all lazy and just hanging around. Nobody actually feels like doing anything, but staying indoors all day is also not a real option.We fuss about which place to go, how to get there, what to bring for the mini-picknick but finally we arrive where we wnat to be: outside. 
As long as there are trees to climb in and sunny spots to have our drinks and cookies, we don't need much more. We don't have to expect a long walk in the woods, but interesting stories, long thorns on branches and challenges (do you dare to touch the electric fence?) bring us to exciting places anyway. Today we were in the Vinkennest, which harbours a nice pine tree collection.