Tsjechië - deel II

Tsjechië - deel I

Als je ooit pannenkoeken wilt eten in Vrchlabi, weet ik de perfecte plek/ If you ever want to eat pancakes in Vrchlabi, I know just the place for you

We zitten weer om in het ritme van gewoon en alledag. Ik kijk met genoegen terug naar onze vakantiekiekjes en glimlach. Het was goed, mooi en deels rustig, deels actief. Maar ook: overreden tot wandelen, ruzie's slechten en ontelbaar veel kinderliedjes en boekjes herhalen. Uiteindelijk neem je jezelf overal mee naar toe en geniet je met zijn allen van elkaars (on)hebbelijkheden. Het grote verschil met thuis is dat je daarnaast minder hoeft: minder heen en weer, van en naar en schoonmaken en opruimen.
Wat Tsjechië betreft: het heeft iets. Dat vinden andere mensen ook, gezien de drukte op sommige plekken (zie de enorme rij auto's hierboven, allemaal toeristen die met de gondel naar het hoogste punt wilden en daarvoor 3 uur of langer in de rij moesten). Maar op heel veel andere plekken, die waarschijnlijk even mooi waren, waren minder mensen en kon je echt genieten van de charme van een 'land zonder opsmuk' zoals een vriendin treffend zei.
En nu, na twee weken kan ik zeggen: Wij zijn echt terug, terug in het ritme en we genieten ook daar weer van.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
We are back on track, doing our business as usual. That's the time to go back to our holiday, before it was just a bit to confronting: I wanted to stay in that holiday rythm of not having to 'must' too much. 
We had a nice holiday in the Giant Monutains, near the Polish border and we had a really nice, quiet and sometimes active time. Ofcours there were the quarrels, the numerous repetitive children books and songs and perusavive moments to talk the children into another hike, but the average of it all was good. 
About Czech itself: we liked it, and so did many other people. We didn't expect it to be that touristic, but if we stayed out of the really touristy places, we were able to really see this country without too much 'finery' (don't know if it's translated correctly, but we have a great Dutch word for it, that says it well) and beautful in it's straightforwardness.
And now that we have two weeks in our usual rhythm I can honestly say that after the usual start up problems, we are back on track and liking it. 

huisje boompje schuurtje

Het voelt elke dag als een kadootje: de extra uurtjes licht en dan nog dit weekend met extra zon en een extra dag. Ik voel me echt een gezegend mens, terwijl er vast heel veel andere mensen ook die extra uurtjes licht en een vrije dag hebben gekregen.
Mijn ouders wonen inmiddels alweer meer dan 6 maanden aan de molen en vandaag was de dag dat we met zijn allen hebben geholpen om een schuur te bouwen. En oh, wat was ik blij dat ik er bij kon zijn. Ik heb een week griep gehad, en Bloem met mij. We hebben heel wat uurtjes zo in bed door gebracht. De schuur is nog niet af, maar het begin is er. Net als het nu het echte begin van de lente.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Every day it feels like a present: the daily extra hours light and then this weekend even extra sun and an extra day! It felt like a gift, especially for me.
Today we helped our parents build a shed: they have lived more than 6 months at the mill now and they are very busy making something really nice out of it. 
I was very glad we could participate: Little Flower and I both had the flu this week and we spent many hours lying like this. The shed isn't finished, but we made a start. Just like spring finally really took off. 

vakantionele activiteiten

De laatste weken van het jaar lijken nog dubbel zo snel te gaan. Melle is een zegen op zich, wat een heerlijk mannetje. De kraamverzorgster die ons met Bloempje hielp, is nu ook bij Melle: het was een mooi weerzien tussen hun beiden. Verder proberen we zoveel mogelijk in het bos te zijn, tussen het feestgedruis door. Zus, Grote Beer en Bloem waren op hun kerstbest en we genoten van kerst in de kerk. De gebroeders Ed zijn de laatste tijd ook vaak samen in het bos te vinden, terwijl binnen Bloem les krijgt van juf Zus.
Het is een goede tijd, zo samen, al vergt het soms enige inspanning om de optimale indeling van zo'n niet vooraf ingevuld tijd te verzinnen. Maar als dat dan lukt, is het goed.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
We're enjoying Melle to the fullest. The help who also was there in Little Flower's first eight days, also helped with his, and seeing each other again was great. We went outside in between all the Christmas activities and we enjoyed the Christmasplay in church. 
Ed and his brothers can be found in the forest as well, while little Flower is being taught by teacher Sister.
It's a good time, being together and not having to hurry, although it can be quite challenging some to fill in the unfilled times. But when we make it, it feels good.

count your blessings

Zal ik eens een cliché uit de kast halen? Het gaat allemaal heel erg snel. Ik vind het moeilijk om prioriteiten te stellen en als ik er dan toch een heb gesteld, twijfel ik acuut of het wel de goede was. Mijn werk is leuk en ik doe het graag, maar ik heb bij Bloempje voor het eerst dat ik denk: drie maanden na de geboorte weer aan het werk gaan, is echt vroeg. Mijn buitenlandse collega's genieten van een verlof variërend van een jaar tot een jaar of 3 terwijl ik voor een afspraak klanten vraag of ze ook ergens een kast hebben die op slot kan met een stoel. Het lukt allemaal, dat is het niet, maar deze tijd komt nooit weer terug. Inmiddels heeft Bloempje al haar eerste Sinterklaas gevierd en haar eerste tand gevoeld. 

Grote Beer en Zus zijn er zo'n beetje achter dat de beste man niet bestaat, maar vonden het toch weer een hele spannende tijd en ons neefje Silas staat op het punt grote broer te worden. Mijn zusje heeft er deze zwangerschap voor gezorgd dat ze genoeg afleiding had door ondertussen ook nog te verhuizen en af te studeren, maar nu is ze dan ook echt helemaal klaar om te bevallen. Afgelopen vrijdag was het D-Day, en we zijn heel erg benieuwd naar haar buikbewoner. 

En ik heb in tijden niet zo weinig foto's gemaakt. Ik maak me te druk en vergeet daardoor vast te leggen. En toch? Ik geniet. Het is druk en hectisch, maar vol met dingen waar ik van hou. Genieten van de ontwikkelingen van onze drie, alle dikke buiken om me heen, waaruit vandaag alvast een gezonde dochter is geboren, en daarnaast mijn werk met plezier doen. Maar zo af en toe even reflecteren en zegeningen tellen, daar is nog niet iemand slechter van geworden. Eens? Een goede week!

Oh oh oh, en dan vergeet ik ook nog dat we een complete pereboomgaard hebben aangelegd: 8 leifruitbomen. Heerlijk!

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

A lot of cliche's and not very new information about me being too busy and not even having mentioned here that my baby-sister is about to have a new baby and not liking the fact that in the Netherlands the maternity leave is too short. Complaining? Well, not really, I also enjoy these busy and crazy times, but I just need some reflection. Counting my blessings is one really nice way of doing that.

bloempje's week 1

Bloempje's eerste week op aarde.

Geboren op Zus' haar kamer, een kleurrijke omgeving om ter wereld te komen, vol liefde ontvangen door Zus en Grote Beer en de rest van de familie en vrienden. We hebben een super kraamweek, morgen alweer de laatste dag, waarop onze kraamverzorgster 'zo leuk moedertje kan spelen' (volgens Zus) en wij van haar gezelschap mogen genieten.
We worden overspoeld door bezoek, berichten en post en genieten volop.
En dan Bloem... Och, Bloempje is zo zoet en zo rustig. Elke keer verwonderen. Ja, we tellen onze zegeningen.
Maar ook de uurtjes slaap, de poep- en plasluiers, de grammen die ze verloor en nu weer aankomt en de graden op de thermometer. Naast genieten is het natuurlijk ook gewoon een intensieve week, waarin we alles moeten bijhouden, slaap een schaars goed is, de kinderen bij tijd en wijle door het dolle heen zijn en de hormonen nog steeds vrij spel hebben.

Niet alles is rose aan de wolk waarop we nu zitten. Maar wel het grootste gedeelte.

Op instagram nog meer foto's.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Little Flower's first week on earth.

Born in Sister's room, a colourful room to be born in, lovingly welcomed by Sister and Big Bear and the rest of our family and friends. We're having a great maternity week which will end tomorrow. The last day on which we can enjoy the company of our excellent nurse, who can 'play a mother so well' according to Sister.
We're flooded with visits, messages and mail and are enjoying them.
But most of all we enjoy little Flower. She's sweet and serene and we're amazed every time we look at her. Yes, we are counting our blessings.
But ofcourse also the hours of sleep, the diapers, de grammes she lost and now gaining again and the degrees on the thermometer. Next to enjoying it is also a very intensive week, in which we need to keep track of everything, sleep is becoming a rare phenomenon, the children sometimes are completely crazy and hormones still play a large part. 

We are on a cloud of which not all is pink. But most of it truly is. 

Find more photo's on instagram.