familieportret

Lieve Marieke ten Berge maakte deze prachtige illustratie van ons gezin, een kadootje van mij voor Ed omdat we zoveel jaar getrouwd waren. Het is nog mooier dan ik hoopte, we zijn er allemaal blij mee, dus eigenlijk is het voor ons allemaal. We komen er nogal gunstig vanaf zo, voor altijd jong en blozend.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sooner than expected I post again: this week we received the long awaited family illustration talented Marieke ten Berge made of us as a present from me to Ed for our anniversary. It's even more beautiful than we hoped and we need to hang it soon, to be able to fully enjoy it. 

bloem & skoek in 2016

Gewoon af en toe een foto. Misschien lukt dat? Zonder skoek maak ik tot mijn grote spijt helemaal geen foto's meer. Hopelijk raak ik zo weer gemotiveerd om toch de camera te pakken, de ontwikkelingen vast te leggen. Wie weet komen de woorden ook ooit weer terug, maar tot die tijd moeten de beelden spreken.  

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Just an occasional picture, maybe I can do that? I notice that when I'm not blogging, I hardly take any pictures. I find that such a pity, I miss whole seasons of pictures... Let's turn this blog in a photo album, to at least keep track of the visual developments. And the words... They maybe will return. But until they do, the images will have to speak for themselves. 

lillelovaknits

Even iets leuks voor tussendoor: Bloem is gefotografeerd voor Lillelovaknits door de Saar Manche. 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Our little Flower has been photographed for Lillelovaknits by Saar Manche.

herfst

Vroeger was de herfst mijn lievelingsseizoen: ik hield van de kleuren, de geuren en de sfeer. Nu hou ik daar nog steeds van, maar voor ik er aan toen ben om definitief afscheid te nemen van de zomer, moet ik wel een dag of wat, misschien wel weken wennen. Ik wil nog niet dat we korte dagen krijgen, ik wil nog 's avonds in de tuin kunnen, ik wil gewoon herfst, maar dan met lange dagen. Bestaat dat ergens?
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Autumn used to be my favourite season: the colours, the smells, the cosyness. I still love these, but each year it seems like I need more time to really say goodbye to summer and start enjoying autumn. I don't want the short days, I want to be able to run or garden in the evening. Isn't there a place on our earth where there's autumn with long days?

Duurzaamheidsupdate: Het gaat goed! Ik eet nu echt al een hele tijd geen vlees (tenzij ik er niet onderuit kom, fatsoenshalve) en ja, daar voel ik me eigenlijk steeds beter bij. Helemaal nu ik de documentaire Cowspiracy heb gezien, ook op Netflix. Hierin wordt erg duidelijk en interessant uitgelegd wat het verband is tussen de veeteelt en het milieu. Het effect dat het heeft op ontbossing, droogte en een algemeen gebrek aan grond en grondstoffen is enorm en het levert de grootste bijdrage aan de opwarming van de aarde: groter dan alle vervoerssectoren bij elkaar!

Een paar oneliners troffen mij diep:

Als je een hamburger eet, kun je twee maanden douchen (over de hoeveelheid water die een koe in zijn leven drinkt om groot en dik te worden, zodat ie geslacht kan worden voor ons vlees).

Als je echt om de natuur geeft, kun je het je niet meer veroorloven om vlees te eten

Van 1 ha grond kun je 2 vleeseters voeden tegenover 50 veganisten (over dat overbevolking niet echt het probleem is, maar de manier waarop alle mensen zich voeden, namelijk op basis van dierlijke producten.

Ik ben ook nog op pad geweest met een collega van mij: zij is veganist en is dat geworden naar aanleiding van deze docu. Ik heb veel van haar geleerd en interessante gesprekken gevoerd, en vindt veganistisch eten nu in ieder geval niet meer iets wereldvreemds, of compleet onhaalbaar. Maar in 1x om zie ik voorlopig niet gebeuren. Wel heb ik erg veel aan de sites van de Groene Meisjes en de veganchallenge.nl met erg lekkere recepten. En in dit artikel van de Volkskrant, staat in het kader soja en milieu nog even haarfijn uitgelegd dat de grootste soja-eters nog steeds koeien, kippen en varkens zijn en niet vegetariërs.

En iets heel anders, maar ook iets dat me bezig hield: al die bussen shampoo die er door gaan. Nu heb ik een Lush shampoobar gekocht: ik heb mijn haar blij gemaakt en nu veel minder afval. De enige die misschien protesteert is misschien mijn portemonnee, maar ja, vlees is ook duur en daar bespaar ik dan weer op. En tot nu toe doe ik al wel heel lang met dat zeepje.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sustainibility update
It's going really well. Not eating meat isn't hard at all, except for the occasional occasion in which I find it hard to say 'no' or get served meat. I have to think more and harder about what to cook, but I like the end results better and I really feel better in general. Especially now that I saw the documentary Cowspiracy, the sustainibility secret. In this documentary it's really well explained what the linkages are between the meat industry and deforestation, droughts and general depletion of resources. A few one liners really hit me:

Eating a burger costs the same amount of water as showering for two months (about the amounts of water that are necessary to raise and feed a cow and finally serve some people with their meat)

If you actually care about nature, you really can't afford to eat meat anymore

Of 1 ha of  agricultural land you can feed 50 vegans or 2 meat eaters. (overpopulation isn't really the problem, but all the animal based products they are eating is)

And to decrease the use of shampoos and plastic I bought a Lush soap bar. Wow, that really is something! My hair isn't as fluffy anymore, it smells great and an anormous decrease in plastic packaging. 

Tsjechië - deel II

Tsjechië - deel I

Als je ooit pannenkoeken wilt eten in Vrchlabi, weet ik de perfecte plek/ If you ever want to eat pancakes in Vrchlabi, I know just the place for you

We zitten weer om in het ritme van gewoon en alledag. Ik kijk met genoegen terug naar onze vakantiekiekjes en glimlach. Het was goed, mooi en deels rustig, deels actief. Maar ook: overreden tot wandelen, ruzie's slechten en ontelbaar veel kinderliedjes en boekjes herhalen. Uiteindelijk neem je jezelf overal mee naar toe en geniet je met zijn allen van elkaars (on)hebbelijkheden. Het grote verschil met thuis is dat je daarnaast minder hoeft: minder heen en weer, van en naar en schoonmaken en opruimen.
Wat Tsjechië betreft: het heeft iets. Dat vinden andere mensen ook, gezien de drukte op sommige plekken (zie de enorme rij auto's hierboven, allemaal toeristen die met de gondel naar het hoogste punt wilden en daarvoor 3 uur of langer in de rij moesten). Maar op heel veel andere plekken, die waarschijnlijk even mooi waren, waren minder mensen en kon je echt genieten van de charme van een 'land zonder opsmuk' zoals een vriendin treffend zei.
En nu, na twee weken kan ik zeggen: Wij zijn echt terug, terug in het ritme en we genieten ook daar weer van.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
We are back on track, doing our business as usual. That's the time to go back to our holiday, before it was just a bit to confronting: I wanted to stay in that holiday rythm of not having to 'must' too much. 
We had a nice holiday in the Giant Monutains, near the Polish border and we had a really nice, quiet and sometimes active time. Ofcours there were the quarrels, the numerous repetitive children books and songs and perusavive moments to talk the children into another hike, but the average of it all was good. 
About Czech itself: we liked it, and so did many other people. We didn't expect it to be that touristic, but if we stayed out of the really touristy places, we were able to really see this country without too much 'finery' (don't know if it's translated correctly, but we have a great Dutch word for it, that says it well) and beautful in it's straightforwardness.
And now that we have two weeks in our usual rhythm I can honestly say that after the usual start up problems, we are back on track and liking it. 

op het veluwemeer

En ja, wij zijn er nog. En ja, ik weet dat ik een tijd niet geblogd heb. Het was nodig denk ik, een blogpauze en ook nu weet ik nog niet of ik verder ga. Het zit namelijk zo: voor mijn werk zit ik al uren achter de computer, 's avonds blijven met name Zus en Grote Beer best lang op en het is zomer. Deze drie factoren gecombineerd maken dat ik 's avonds niet heel veel tijd/zin/energie heb om achter een scherm te kruipen. Maar we hebben echt mooie momenten gehad deze zomer. De echte op-vakantie-vakantie natuurlijk (foto's volgen, waarschijnlijk dit jaar nog), maar ook zeker de uitjes hier. Dit zijn beelden van een kanotochtje op het Veluwemeer. Bootje valen, zoals Bloem dat noemt.
De mooie momenten delen, dat is echt iets wat ik wel mis als ik niet regelmatig blog. De mapjes op mijn laptop van de afgelopen jaren zijn netjes op maand en dag per maand gesorteerd; de laatste map die ik nu kon vinden was mei. Alle foto's belanden op een grote hoop. Zus vindt het niet meer leuk om op de foto te komen, bovenstaande heeft ze zelf geselecteerd en Grote Beer gaat ook steeds meer die kant op. Ik ga me dus bezinnen op of ik door ga met bloggen, voor wie dan wel en wat laat ik nog zien. Wordt vervolgd dus, maar hoe en wat.. Later meer.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
I'm still here... I guess I needed this blog break and still I'm not convinced I will continue. Several things are playing: the children are growing older and their bed time's are later and later. My job has increasing number of computer hours and Sister doesn't like being photographed (the pictures above have been carfully examined by her). This together makes it increasingly difficult to put myself behind the screen. But, if I don't blog, the pictures just end up on a large pile of pictures, without ever being watched again. And we did have such nice moments this summer, take our canoeing for example. It was really near by and only for an hour or 2, because Little Flower still sleeps in the afternoon, but it was great. We also went to the Giant Mountains, things certainly worth sharing. So, I will be back, but how often and in what form still has to be decided. 

paradijselijk

Toen ze nog (droge) kleren droeg / While still wearing (dry) clothes 

De Nooterhof is al een tijd mijn favoriet en ik ben niet de enige: er zijn altijd veel ouders met kinderen, maar zonder dat het ooit druk voelt. Die andere ouders doen iets wel beter dan ik. Wat ik zie zijn mensen bepakt en bezakt, van zonnebrandcreme tot en met droge kleren, maar ook kinderen die keurig hun broekspijpen hebben opgerold en tot daar en niet verder in het water spelen. Ik zou inmiddels toch beter moeten weten? Ook al is Bloem iets netter en minder onbesuisd dan haar broer en zus, ook zij had binnen een mum van tijd de jas uit, de kleren nat en ijskoude pootjes van het nog net iets te koude water. En ik had zo min mogelijk mee, dus uiteindelijk kreeg ze thuis pas weer iets warms en droogs aan. Maar ok, zij genoot, wij genoten en tot en met het moment dat we in de auto zaten, was er geen spoortje verveling of ruzie te bekennen.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
The Nooterhof has been my favorite for a while and I'm not the only one: always there are other parents  and their children. But from what I see they have a totally different experience: they bring bags full of dry clothes, towels and sun cream, while their children have rolled up trousers and only have a few drops on their clothes.
I should know better: an outing with our children always ends up in mud or dirty clothes. I was being optimistic though: Little Flower is a bit cleaner and not as reckless as her sister and brother, but she too got her clothes wet within no time. And, again, I didn't bring anything, so she had to be cold and wet until we got home. She was however having the time of her life, as did we, and up til the moment we were back in the car there was no sign of boredom or rows.

Dat was daarna weer gauw weer over, zo ken ik mijn kindjes weer. Maar dat stukje paradijs hebben we toch maar even mooi genoten.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
That peaceful and harmonious atmosphere didn't last long however, but we did enjoy our own peace / piece of paradise for a little while.