familieportret

Lieve Marieke ten Berge maakte deze prachtige illustratie van ons gezin, een kadootje van mij voor Ed omdat we zoveel jaar getrouwd waren. Het is nog mooier dan ik hoopte, we zijn er allemaal blij mee, dus eigenlijk is het voor ons allemaal. We komen er nogal gunstig vanaf zo, voor altijd jong en blozend.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sooner than expected I post again: this week we received the long awaited family illustration talented Marieke ten Berge made of us as a present from me to Ed for our anniversary. It's even more beautiful than we hoped and we need to hang it soon, to be able to fully enjoy it. 

maleisië deel I

Wat was het mooi in Maleisië en wat hebben we veel gezien. Met mijn werk zijn wij in april een tijdje op Borneo geweest, in Sabah:

We begonnen met een vergadering in het Maliau Basin, een uniek natuurgebied, regenwoud, tussen alle palmolieplantages. We hebben verse sporen van een olifant gezien, apen, neushoornvogels, enorme vlinders en spinnen, prachtige bomen en de resultaten van de afwezigheid van hectiek en wifi. Het was heerlijk. Ik snapte Freek Vonk wel, alleen de hoeveelheid muggebeten gaven mij iets teveel souvenirtjes mee, in de vorm van jeukende bulten, maar eigenlijk kwam dat ook pas later tijdens mijn verblijf. Nee, eigenlijk was het vooral heerlijk.

Op de weg er naar toe was ik wel echt onder de indruk van de hoeveelheid palmolie: zoveel bos gekapt voor het snelle geld en de alsmaar groeiende behoefte van ons aan Nutella, shampoo, koekjes, pindakaas etc etc. Ik wil niet alles weten wat er speelt, ik wil eigenlijk gewoon mijn kop in het zand steken, maar daar lukte dat even niet. Maar zodra we in het bos waren genoten we juist extra, van het bewaarde bos, de wandelingen, de geluiden. Na een paar dagen gingen we terug naar Kota Kinabalu, de hoofdstad van Sabah. Daarover meer een volgende keer, met mijn huidige tempo iets van volgend jaar ofzo. 

In April my colleagues and I went to Malysia, Borneo, Sabah and we started in the Maliau Basin, where we had a meeting. It was a wonderful place with fresh elephant tracks and small, horn bills, monkeys and without stress and working wifi. It was great. 
On the way from and to Kota Kinabalu I was saddened by the amount of palm oil plantations though. I knew that many forests were cut for this, but to see it in real life... All rivers are brown, because of the run off from all eroded places and no real forests outside the nature reserves. And all because they need a living and we need peanut butter and shampoo. So, I'm trying ban palm oil, but men, that's difficult. It's really everywhere. 

Next post will be about the other places in Malaysia. In my pace that will be next year maybe :).

stakenberg

Deze week hebben de kinderen vakantie, gisteren had ik ook vrij. De zon scheen en buiten zag er zoveel aanlokkelijker uit dan de bergen binnen (zand, afwas en kleren), dat de keuze gauw gemaakt was. Het werd de Stakenberg, met de picknicktas mee en met de klimbomen in het vooruitzicht had zelfs het minderjarige deel van ons gezin zin. Het was ook heerlijk: we wandelden, zaten, klommen en kletsten. En toen we terug gingen namen we een beetje zonlicht mee, en heel veel modder.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
This week the children are having their Spring holiday and yesterday was also my day off. The sun was shining and the great outdoors looked so much nicer than the great mountains indoors (of laundry, sand and dishes) that the choice was easy. With a filled picnickbag and climbing trees as a promise even the minors in our family felt like going. And it was indeed very nice: we walked, sat, climbed and talked. And we got back, we took a little bit of sunlight with us, and lots of mud.

Tsjechië - deel II

Tsjechië - deel I

Als je ooit pannenkoeken wilt eten in Vrchlabi, weet ik de perfecte plek/ If you ever want to eat pancakes in Vrchlabi, I know just the place for you

We zitten weer om in het ritme van gewoon en alledag. Ik kijk met genoegen terug naar onze vakantiekiekjes en glimlach. Het was goed, mooi en deels rustig, deels actief. Maar ook: overreden tot wandelen, ruzie's slechten en ontelbaar veel kinderliedjes en boekjes herhalen. Uiteindelijk neem je jezelf overal mee naar toe en geniet je met zijn allen van elkaars (on)hebbelijkheden. Het grote verschil met thuis is dat je daarnaast minder hoeft: minder heen en weer, van en naar en schoonmaken en opruimen.
Wat Tsjechië betreft: het heeft iets. Dat vinden andere mensen ook, gezien de drukte op sommige plekken (zie de enorme rij auto's hierboven, allemaal toeristen die met de gondel naar het hoogste punt wilden en daarvoor 3 uur of langer in de rij moesten). Maar op heel veel andere plekken, die waarschijnlijk even mooi waren, waren minder mensen en kon je echt genieten van de charme van een 'land zonder opsmuk' zoals een vriendin treffend zei.
En nu, na twee weken kan ik zeggen: Wij zijn echt terug, terug in het ritme en we genieten ook daar weer van.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
We are back on track, doing our business as usual. That's the time to go back to our holiday, before it was just a bit to confronting: I wanted to stay in that holiday rythm of not having to 'must' too much. 
We had a nice holiday in the Giant Monutains, near the Polish border and we had a really nice, quiet and sometimes active time. Ofcours there were the quarrels, the numerous repetitive children books and songs and perusavive moments to talk the children into another hike, but the average of it all was good. 
About Czech itself: we liked it, and so did many other people. We didn't expect it to be that touristic, but if we stayed out of the really touristy places, we were able to really see this country without too much 'finery' (don't know if it's translated correctly, but we have a great Dutch word for it, that says it well) and beautful in it's straightforwardness.
And now that we have two weeks in our usual rhythm I can honestly say that after the usual start up problems, we are back on track and liking it. 

signs of spring - in the forest

En nu is het uit. Deze winter verschuilde ik mij achter de drukte en de donkerheid en nam ik bijzonder weinig foto's. Met weinig oog voor het mooie, het maken. Vandaag scheen de zon en wilde ik dolgraag weer beginnen, bloemetjes zien en genieten. Maar zoals je ziet is zelfs de kwaliteit van de foto's afgenomen in mijn soort-van-winterslaap-maar-toch-druk-met-van-alles-maanden. Overal zijn de tekens aanwezig: de lente komt eraan en ik ga hem omarmen, vastleggen. Waar ik kan.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
I have to be strict to myself: I've been hiding behind busyness and darkness these past few months to not take any pictures or look for beauty. But now that's over: the sun is shining, many flowers everywhere and I'm not busy any more. unfortunately that it's not true, but the rest is. So, on we go, looking and capturing the signs of spring.