Terug van weg geweest

Het was heerlijk, het voelde als vijf weken, de laatste vijf dagen: zonder telefoon, zonder internet, met veel bos en regen. Maar, de plicht roept, morgen om 7 uur staan de stoepleggers op de te leggen stoep. Meer volgt.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
It was lovely, the last five days felt like five weeks: almost no phone, no internet, lot's of trees and rain. But, duty calls: tomorrow 7 am the paving guys will be at our still to be paved doorstep. More news follows.

Welke rust?

Wat een dag... Ik dacht nog wel dat het rustig zou worden na de verhuizing.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Quite a day... What was I thinking? I thought it would be much calmer after the big move.

Helemaal enthousiast geworden van Daan's blog over snorren, sloeg ik ook aan het knutselen en fabriceerde daarnaast nog een ooglapje. Ik zag het al helemaal voor me: de vrolijke foto's die er al zijn verschenen van verschillende snorrendragers. En, zoals wel vaker, daardoor vergat ik dat mijn eigen Grote Beer ook duidelijk zijn eigen wil heeft. Geen vrolijke foto's dus van onze kant, al vertelde de peuterspeelzaaljuf wel dat hij daar toch zeker 5 minuten zijn snor aan heeft gehouden op het grote feest.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
I was very enthusiastic about Daan's post on moustaches, so I did it myself and also made an eyepatch. I totally imangined it, having seen all those nice pictures of moustache wearers. But, as happens more often, I forgot the iron will of Big Bear. No happy pictures from our side, although his teacher told us that he hept his facewear on for at least 5 minutes during the big party.

Nog meer geknutseld, gezien bij homemade happiness, en gegeven aan de juffen, in verband met datzelfde feest en de bijna laatste schooldag van Zus. Erg goed gelukt op zich, alleen wilde Zus dit weer niet geven aan de juffen en ze wilde ook niet op de foto...
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
And there was more DIY, which I saw at homemade happiness. We made it together to give it to the teachers, considering the before mentioned party and the almost last day of school for Sister. The cakes themselves were quite ok, but then another battle started, because Sister didn't want to give hers to her teachers.

Na de kinders op school afgeleverd te hebben, gesjeest naar de molen: vandaag was de opening van het opknappen van 'onze' molen (klik hier voor het radiointerview). De burgervader, wethouder en een heleboel andere mensen stonden met hun hoofd in hun nek te kijken. Wees niet bang, ik ga niet de hele renovatie van de molen ook nog bij houden, maar dit is wel even een mijlpaal in het bestaan van de molen. En hij verdient het!
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
After having dropped off the children at their respective schools, I raced to the mill: today was the opening of the renovation project of 'our' mill (click here for the radio interview). The mayor, and lots of other big shots were there looking at the mill with their heads in their necks. Don't be afraid, I won't keep you updated on the total of the renovation process, but this milestone is worth mentioning. He deserves to be restored!

Jaszak schatten

Via via vond ik deze superleuke site. Daarom zat ik al een tijdje te wachten tot het weer weer was om een jas te dragen. Maar Zus, zo dwars als zij kan zijn, vond het al heel lang niet meer nodig om een jas te dragen. Terwijl zij juist altijd haar zakken vol schatten heeft, al dan niet rechtmatig verkregen. Alles varierend van prinsessenlipgloss tot de complete huisraad van onze oppasouder.
Maar ineens was daar Grote Beer. Ook hij is begonnen met schatten verzamelen, vandaag kwam er zelfs een complete trekker uit. Maar zijn eerste zakkenverzameling heeft een mooi plekje gekregen op www.jaszakschatten.nl. Bedankt Joscha en Marieke!
ps. Mathilde, voor jou extra leuk om een kijkje te nemen!
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Through various blogs I found this very nice site. It made me waiting for jacket weather again. But Sister can be so stubborn, she refused to wear jackets ever since the first day with sun (eventhough it has been raining for some days now too). But she always has such nice treasures in her jacket pockets! Princess lipgloss, cutlery from the baby sitter, you name it.
But suddenly it was Big Bear who started collecting treasures. Today I even found a complete tractor. But his first pocket collection got a nice spot on www.jaszakschatten.nl. Thanks, Joscha and Marieke! ps. Mathilde, it might be extra nice for you to take a look!

Home sweet home

Let op de lambrisering en bijpassende gordijnen / watch the wainscotting and corresponding curtains

Nog steeds de bruine lambrizering, maar al wat lichtere gordijnen en mijn zusje met eindelijk iets wat op meisjeshaar lijkt / still brown wain scotting, but the curtains are lighter and my sister has something like girly hair at last.

Zonder lambrisering, met geel vouwgordijn (net buiten de foto) / without wainscotting, with yellow folding curtain (just outside the picture)

Onze keuken door de jaren heen. Je ziet hier en daar wel wat verschillen. Hier en hier zag je al eerder wat van het hart van het huis, wat er inmiddels niet fotografeerbaar meer uit ziet, door alle dozen en puinzooi wat mee of weg moet.
Home sweet home is begonnen door Barbara.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Our kitchen through the years. The attentive watcher will be able to notice some differences. Here and here you could already see some pictures of our home's heart, because today it is not in a state to take pictures of: boxes and junk are everywhere, some will come, some have to go.
Home sweet home is initiated by Barbara.

Count your blessings

Vandaag werd ik blij van de zon, spelen met de kinderen en Pinksteren vooral buiten vieren met familie en hardlopen.
Maar ach, wie hou ik voor de gek? Ik werd er echt wel blij van, maar telkens dacht ik: de laatste zondag aan de molen, de laatste zondag aan de molen. En toen heb ik nog maar eens extra hard gezongen onder de douche en de was opgehangen met kleren aan waar ik mij straks niet meer buitenshuis mee durf te vertonen.
Dat waren de echte blessings van vandaag: nog even genieten van de vrijheid en het groen bij de molen, wetend dat ik hier na 30 jaar waarschijnlijk nooit meer zal wonen. Snik (hoor een melancholisch liedje op de achtergrond).
............................................................................................................................................................
Today the sun made me happy, playing with the children and celebrating Pentecost mostly outside with family and running.
But hey, who am I kidding? They did make me happy, but all the time I was thinking: last Sunday at the mill, last Sunday at the mill. And that's why I sang extra loud under the shower and hung out the laundry in clothes I won't wear next week when I'll be hanging the laundry there.
Those were the real blessings today: enjoying the freedom and the green near the mill, knowing that after 30 years I'll probably never live here again. Sob (hear a sad sang in the background).

Gelukkig, er is ook al groen bij ons nieuwe huis. Alleen, zoals wel vaker, is het gras bij de buren toch echt groener*. Maar ik werd ook blij deze week van Grote Beer die aardbeien bij de doos naar binnen schoof en de gordijntjes, die bijna klaar zijn. Zaterdag gaat het gebeuren...
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Luckily, there's also green near our new house. But, as happens often in real life, the grass is always greener at the other side*. But, today Big Bear also made me happy, shoving dozens of strawberries in his mouth and the curtains for Sister's room that are almost finishes. Saturday, day of the Big Move.

Hier en daar staan nog veel meer blessings/Find more blessings here, there and everywhere.

*Grapje van onze buren, aan wie het niet zal liggen of wij plezier zullen krijgen op onze nieuwe plek / This joke is one from our neighbours. If we won't make it there, it won't be their fault.


En dan nog even dit: welkom nieuwe avonturiers/volgers. Ook jullie maken mij blij. / A warm welcome to the new adventurers of this week: you also make me happy.

Give away: wonen is een werkwoord

Tuurlijk, ooit was ik begonnen met gewoon een dagboekje bijhouden van het bouwen van ons nieuwe huis, voor vrienden en bekenden. Maar gaandeweg het jaar ontdekte ik andere blogs en ontdekten andere bloggers mij. En dat vind ik zo leuk! Officieel schrijf ik natuurlijk niet voor de reacties, maar als ik ze dan krijg... Vraag maar aan Ed, hij krijgt ze allemaal te horen, vaak nog midden in de nacht.
Dus, als bedankje is dit het kadootje waar ik het al eerder over had. Iedereen die vanaf toen gereageerd heeft tot aan de dag dat we verhuizen doet automatisch mee (dus, als je het boek niet wil, dan moet je dat natuurlijk ook even zeggen).
Wat een heerlijk boek: verschillende stijlen, verschillende ideeen, maar het grootste advies eruit is dat je vooral moet doen wat je zelf leuk vind. En er staan foto's van het interieur van deze B&B in, ook al zo'n aanrader.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ofcourse, I started this blog as a diary for friends and family to keep them updated on our new house. But, through the year I discovered other blogs and they discovered mine. And that is soooo nice. Officially I don't write for the comments, but if I do get them... Ask Ed, sometimes I tell him about it in the middle of the night.
So, as a Thank you, this is the present I was talking about earlier. Everyone who has left a comment since then until the day we move is automatically in (so, if you don't want it, just let me know).
It's a great book: different styles, different ideas, but the biggest advice is to do mainly what you like best. And, as an extra, it has many photos taken in one of the nicest B&B 's...

Home sweet home

Hier onze woonkamer. Stylish? Neu, niet echt. Netjes? Bij vlagen. Gezellig? Ja, voor ons wel. De kachel heeft er een handje van alles van een laagje roet te voorzien en zo ziet alles er momenteel nogal smoezelig uit. Ook staat er normaal gesproken wel een bloemetje ofzo, maar in dit préverhuizingstijdperk heeft dat allemaal geen prioriteit.
De foto van de paaltjes is in Zeeland genomen, tijdens een romantisch weekendje uit, toen wij nog tijd voor dergelijke fratsen hadden.
Maar mensen, binnenfoto's, hoe maak je die een beetje fatsoenlijk? Het lukt mij gewoon niet! Dus, ook hier zijn tips weer welkom.
Voor meer home sweet home: Barbara was de eerste.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
This is our living room. Stylish? Not really. Tidy? Sometimes. Cosy? To us it is. The stove covers everything in dirt, everything looks dirty and normally we have flowers to brighten up the place, but in this age of pre-moving, this has no priority.
The picture of the poles has been taken in Zeeland, while we were away for a romantic weekend, when Ed and I still had time for silly things like those.
But people, indoor pictures, how does one take decent ones? I simply can't manage! So, again, same as yesterday: tips are welcome.
For more home sweet home: Barbara was the first.

Count your blessings

Eigenlijk had ik vanmorgen moeten schrijven. Toen was ik nog volledig overtuigd van mijn zegeningen en voelde ik ze echt. Leuke liedjes in de kerk, gezellig koffie gedronken, lekker gewandeld na een verfrissende regenbui, samen met Zus de vlierbloesemsiroop afgemaakt en ga zo maar door.
Maar vanavond ging ik zomaar een beetje spullen inpakken: stom, stom, stom. Ik dacht altijd dat ik niet bijzonder materialistisch ingesteld was en niet zo van de vele spullen was. Dat heb ik dus goed fout. Wat verzamelt een mens veel spullen zeg, laat staan vier mensen. En ik durf wel te stellen dat het aantal spullen omgekeerd evenredig is met de lengte van elk gezinslid (hoewel, Ed is langer dan ik). En ik dacht ook dat ik een hekel aan troep had en veel bewaren. Ook al niet waar. Wat moet ik dan weggooien, en wat dan toch maar niet?
Daarom maar plaatjes van het gezegende dagje deze week, waarbij ik totaal niet aan verhuizen dacht. Mijn zusje en ik met de kindjes naar een plas in de buurt (terwijl anderen zwoegden in ons huis, ook dat nog eens). Heerlijk, de zon, de rust... En geen verhuisdoos te bekennen.
Van nu af aan: alleen maar nuttige en mooie dingen in het nieuwe huis. Tips, iemand?
Kijk maar bij Anki voor meer zegeningen.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
I should have written this this morning. At that time I was fully convinced of my blessings and I really felt them: nice songs in church, cosy coffee together, a walk in the forest after a refreshing rain shower, together with Sister we finished the sirup of elderberry and so on and so forth.
But this evening I thought I'd already start packing some stuff. I never should have done that. I always thought I wasn't materialistic, not into many stuff. I was wrong. How much stuff one person can collect in her life, let alone four! And I dear to state that teh amount of things are disproportionate to the length of each family member (although Ed might have even more stuff then I do).
That's why I post some pictures of the blessed day of earlier this week, a day without thinking of moving. My sister and I went to a small lake in the neighbourhood (while others were busy in our house). Lovely, the sun, the peacfulness, the children playing... And not a moving box in sight.
From now on: only nice and useful stuff in our new home. Tips, anyone?
Have a look at Anki's for more blessings.

And the winner is...

Deze vrolijke luiers, die elk kind binnen een mum van tijd zindelijk hebben, gaan naar Hanneke. Zij was de eerste en mag nu gaan genieten van dit ultieme setje. Veel plezier ermee! Luiers verschonen was nog nooit zo leuk geweest.
Dit is ook mooi voor ons, want nu hebben we weer een pond minder te verhuizen. En de verhuizing is aanstaande! De vloer beneden ligt er in, die van boven is geschuurd en geolied en morgen krijgen jullie het beeldmateriaal wat erbij hoort. En een verrassend, speciaal verhaaltje.
Maar voor nu, bedankt voor het reageren (nee, niet op het blog, maar wel per mail, in 't echt of wat dan ook), op naar het volgende kadootje.
ps. De leuke stickers komen van Pien.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
This very colourful diapers, which have any child potty-trained in no time, go to Hanneke. She was the first and now she can enjoy this ultimate set. Have fun, changing diapers never was any funnier.
Which is nice for me too, it saves us moving another 0.5 kg. And moving is coming! The floor downstairs is finished, the one on the first floor is polished and oiled and tomorrow you'll get a peek. And a nice special story...
But for now, thanks for reacting (no, not on the blog itself, but per email, in real or whatever), let's go to the next present.
ps. These nice stickers are made by Pien.

Home sweet home

Dat het even duidelijk is: we zijn destijds zo in ons deel van het huis getrokken, met het idee dat het voor een paar jaar zou zijn. Zelf zouden we waarschijnlijk geen planken langs de muur doen, om maar wat te noemen. Al met al hebben we hier negen jaar heerlijk geslapen, een hete zomer hoogzwanger gewoond toen een ander deel van het huis werd verbouwd, twee knusse kraamtijden doorgebracht, maar ook gescholden als er weer eens iemand voortijdig wakker werd, kind of dier.
Nog langer geleden sliepen mijn zusje en ik hier, aan onze eigen kant van betwist slaapkamergebied, aangegeven door een elke dag stiekem verplaatste lijn.
Als deze muren konden praten...
*Hopelijk kun je door de belabberde foto's heen kijken om toch een beeld te krijgen.
Kijk voor meer Home sweet home bij Barbara
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Just to set things straight: years back we moved in the place thinking it would only be for a short while. We probably wouldn't have placed boards along the walls, for example. But all in all we spent some nine lovely years here, including living here a long hot summer heavily pregnant, while another part of the house was being renovated, two cosy periods of lying-in after delivery and also angry words, when somebody had the nerves of waking up too early, child or animal.
And many years ago, my sister and I slept each on our own disputed side of the room, on each side of a marking, which was replaced secretly every day.
If these walls could talk...
*Although I have many talents, indoor photography isn't one of them. Hopefully you get the picture anyway.
Check Barbara's for more Home sweet home.

Wie veel heeft, kan ook eens wat weggeven

Wie wat bewaart, heeft wat. Met name in tijden van verhuizing is dat niet altijd even handig. Blijkbaar is het besmettelijk want de kinders slapen niet meer vóór 20 uur en zijn druk doende allerlei speelgoed in tassen te proppen: dit moet mee mam, en weer staan er 4 tassen in de keuken.

Enfin, ik vond tijdens iets opruimen en inpakken deze katoenen luiers, van Kaatje Katoen. Niet echt katoen, maar een ander hip product, bamboe ofzo. Een proefpakketje besteld voor Zus geboren was, en voor ik dus wist wat ik mij op de hals haalde. Ik ben er van overtuigd dat gestructureerdere en gemotiveerdere mensen dan ik, hier heel blij mee zijn. Dus, als je ze wil, geef maar een seintje! Je krijgt er ook nog inlegdoekjes bij.
Jij blij en ik ook, want minder dat mee moet...
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Of saving comes having. But in times of moving, this might not always be practical. And apparently it's contagious, since the children don't sleep before 20.00 and are very busy stuffing things in bags: this has to come with us mam, and again 4 bags of junk are in the kitchen.


Anyway, I found something while tidying and packing, cloth diapers of Kaatje Katoen. Not really made of cotton, but bamboo if I remember correctly. I ordered a sample before Sister was born, before I knew what I was up to. I'm convinced that more structured and motivated people are perfectly capable of using these diapers, and they might be very pleased with these. So, if you want them, just let me know! You'll also get 'inlegdoekjes' with the diapers.
You'll be happy and so will I: less to move...

Home sweet home

Ik doe mee: Barbaramama's initiatief van home sweet home spreekt mij aan, omdat ik het thuis waar ik het grootste deel van mijn leven woonde, ga verruilen voor iets nieuws. En om nog even na te genieten van ons huidige plekje, vanaf nu elke maandag een kamer van Bij de molen.
En ik begin met Zus en Grote Beer's kamer. Nu slapen ze nog samen, dat zal straks wennen worden.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
I'm in: Barbaramamma's initiative Home Sweet Home is very appealing to me, since I'm about to leave the home I lived in for almost all of my life to move to a completely new house without any significant history. And to enjoy it to the fullest, from now on every Monday a room from Near the mill.

Count your blessings

Deze week werd ik heel blij van familie. Sowieso van mijn eigen, mijn zusje kwam heelhuids terug van vakantie, broertje legde onze stoep (grapje, hij is ook leuk als 'ie niets voor ons doet), onze kinderen speelden en speelden en ga zo maar door.
Maar gisteren hadden we familiedag van Ed's familie. En deze familie is op zijn zachtst gezegd niet klein. Ik heb me jaren geleden echt moeten inlezen en laten voorlichten over hoe en wat en met wie. Maar oh, alles loopt daar gezellig rond, de kinderen vermaken zich prima en er houdt altijd wel iemand een oogje in elkaars zeil. En ik heb de tijd om eens uitgebreid bij te praten met vrienden (van vroeger en nu), die zomaar familie zijn geworden. Met bovenstaande vriendin bijvoorbeeld, kwam ik vaak veel te laat thuis door eindeloze gesprekken over de dingen des levens en we deelden onze eerste bessenjus. En nu hebben we nog steeds eindeloze gesprekken, die nu wel eindes krijgen, door behoeftige kindertjes.
Waar werden jullie deze week blij van? Kijk voor meer blij-lijstjes bij Anki.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
This week family made me very happy. Of course my own, my sister returned from holiday in one piece, my brother paved our street (just kidding, I also like him when he does nothing), my children played and played and so on and so forth.
But yesterday it was Ed's-family-day. And the whole family is not a small one, to put it mildly. Years ago, I really had to read up and get informed about the who's, what's and whereabouts of everyone. But oh, everyone is walking around, the children have the best of times and everyone keeps an eye open for each other.
And I had the time to catch up with friends (old and new ones), who became relatives, just like that. With the friend above I was always late discussing the matters that mattered most, our moms upset, and we had our first cocktails together. And now we could still be endlessly discussing matters that matter, were it not for the interruptions by our children.
What made you happy this week? Look for more lists of happyness at Anki's.

Count your blessings

Wat een zegen, elke wandeling die wij beginnen eindigt met òf heel veel kleren in de wasmand, òf halfnaakte kinderen. En toch, 't is wel genieten, als we ze uitlaten, deze keer met mijn familie (konden Ed en ik een rondje hardlopen). Wel uitkijken met teken: gisteren vond Grote Beer een volgezogen teek en dacht dat het een dropje was. Zijn tandafdruk stond er al in, maar net op tijd proefde hij er toch iets vreemds aan...
Ik werd ontzettend blij van het thuiskomen deze week, de tuin zien (de soep op de foto is onze kikkervisjesvijver, waar toch nog steeds 5/8 van leeft) en ook van het weg zijn. Het ondergaan in een andere cultuur, andere temperatuur, andere kleuren en geuren.
Waar werd jij blij van deze week?
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Quite some blessing: each walk we undertake as a family ends up with either lots of dirty laundry or children walking around half naked. Still, we enjoy releasing them in the wild. We do have to be careful with ticks: yesterday, Big Bear found a full one, dropped from our cat probably, and thought it to be candy. The imprint of his tooth was in it, but right on time he tasted that it was something strange...
This week me coming home made me very happy, seeing the garden (the soup on the photo is our tadpoles' home, still 5/8 are alive) and also being away: soaking up another culture, other temperatures, colours and smells. 
What made you happy?

Met ma meer moeder

Van deze lieve dame kijk ik de kunst van het moederen af. Hopelijk was je moederdag toch fijn mam, ook al was ik het vergeten...

This lovely lady shows me how to be a good mum. I hope you had a nice Mother's Day mum, eventhough I forgot all about it.

Count your blessings

En vandaag tel ik die op mijn knieën, en niet alleen die van mij. Het ziet er nu al naar uit dat de benen van mijn kroost, dezelfde weg te gaan hebben als die van mij. Altijd onder de krassen, schaaf- en blauwe plekken. Maar dat getuigt wel van een leven dat gelééft is, zonder al te veel zorgen of iets eng is, of ongepast. Het zijn niet de prinessesseknieen die Zus altijd voor ogen heeft, maar dan zal ze toch iets aan haar leefstijl moeten veranderen.
Oh, en zie je de andere zegening ook? Grote Beer heeft dit weekend alleen een luier aan gehad tijdens het slapen. Jahoe!
Tot slot werd ik erg blij van het wandelen in de Millingerwaard, in goed gezelschap, in goed groen (en ook de oorsprong van mijn kapotte knie).
Bij Anki en Iris zijn ook zegeningen geteld en deze keer wel een hele bijzondere...

And today I count them on my knees, and not only mine. It already looks like the knees, and the rest of the legs of our offspring will have the same fate as mine. Always full of bruises and grazes. But, this also shows a life of not being afraid of too much, afraid of doing something inappropriate. They are not the knees of a princess, the one Sister always wants to be, but in that case she has to change her way of life.
And can you spot the other blessing? Big Bear without a diaper: he wore them this weekend only during sleeping. Yahoo!
The last thing that made me very happy, was walking in the Millingerwaard: with nice company, with nice surroundings (that's also where my knee met the ground).
The blessing of Anki and Iris is a very special one this time.

Count your blessings

Deze week werd ik blij van alle vorderingen in ons huis en het idee dat het nu echt niet lang meer duurt: de eerste verdieping is vol vloer, de hele badkamer en bijkeuken zijn gekit en Zus' bed is klaar.
Geen foto's daarvan, maar wel van twee heerlijkheidjes waar ik deze week ook blij van werd. Die sigaar heb ik niet opgerookt, die ligt nog te wachten op een gegadigde (als je interesse hebt: meld je bij mij!), maar was het resultaat van een rondje sigarenfabriek in Kampen.
En ik werd erg blij van de zaterdagmorgen doorbrengen met mijn Zus en Grote Beer. (Die blijdschap werd aardig minder toen bleek dat de aubade en de spelletjes niet verplicht waren, zoals dat wel was in mijn tijd, maar er wel 100en anderen op het idee waren gekomen om spelletjes te doen... Er zijn mensen heel goed in, blij zijn in mensenmassa's, maar ik werd vooral weer heel erg blij, toen we in het nieuwe huisje de werkers op de vingers gingen kijken).
Waar werden jullie blij van? Voor meer Count your blessings, kijk maar bij Iris en Anki.

Ik kreeg vragen of ik mijn stukjes toch niet ook in Engels kon samenvatten, gek genoeg snapt mijn vertaalhulpje rechts mijn Nederlands niet genoeg om er Engels van te maken. Dus, bij deze een poging.

This week all the progress in our new home made me happy: the floor on the first floor (haha, I like English!), the bathroom and side kitchen (?) have been kit/kitted /glued (??) and Sister's bed is ready and painted. No photo's unfortunately, but I do have pictures of two lovely delicacies, which also made me happy this week (the sigar is still waiting to be smoked, but not by me: it was the result of a guided tour through an old sigar factory in Kampen. If you're interested in smoking it, just give me a sign).
And my saturday morning with Sister and Big Bear also made me very happy (happyness reduced to zero, when it appeared that the Queens Day's games were not obligatory and several 100s of people and kids also came to play. Some are very good at enjoying crowds, I however went back to being happy when I got to our new home and watched the hard working people there). 
What made you happy this week? Also other people counted their blessings: Iris and Anki

Dank je wel, Koningin

Prachtig hè? Onze laatste Koninginnedagvlaghijsceremonie aan de molen, die we in vol ornaat en in gepaste kledij hebben gehouden.

Ik was bijna vergeten hoe het voelde, maar dit is onze eerste zaterdagmorgen sinds lange lange tijd die we thuis met zijn drietjes hebben doorgebracht. Zonder dat we in allerijl de kindjes naar de oppas brachten en onszelf naar het nieuwe huis. Met koffie en een krantje en rustig spelende kindertjes. Als Ed niet nu daar aan het werk was, maar ook hier, dan was het helemaal compleet. Zus mag straks de aubade brengen, 'ik vind die liedjes maar stom', en daarna hebben we Groot Kinderfestijn. En tot die tijd, oh heerlijkheid, lekker thuis!

Fijne Koninginnedag!

Count your blessings

Vandaag was een dag om in te lijsten... Heerlijk, zo'n rustdag elke week en ik hou ons er graag aan. Niet dat we niets gedaan hebben, maar we genoten van de gewone dingen: van het weer, de bloemen, de beestjes, de feesjes, de mensen en elkaar. Zo fijn om blij te zijn.

Count your blessings: geen idee of het een erkend blogthema is, maar ik heb het gezien bij Anki en Iris ik doe er, vandaag sowieso, graag aan mee. Da's natuurlijk geen kunst, zegeningen tellen als het een leuke dag was. Er komt vast wel eens een zondag dat je ze met een lampje zoeken moet, maar die uitdaging ga ik graag aan.

Fijne week!

Paasklussen

Vandaag zijn we vroeg gestopt met klussen, er was nog een ander klusje wat nodig moest: de paashazen stonden al veel te lang onaangeraakt, maar nu is de kop eraf. Morgen de rest...

En dan die andere klus, het gras moest nodig gemaaid worden. Onze kat begon zich eindelijk weer op de savanne te wanen, met overal olifantsgras en de zon brandend boven zijn hoofd, maar ons oog wil ook wat, dus het moest er maar weer eens af.

Maar, we hebben wel wat gedaan, en met name de rest van de week. Alle deuren zijn nu geverfd en Ed en zijn broertje / de timmerman zijn begonnen met het leggen van de vloer op de eerste verdieping. En het ruikt naar bos boven, heerlijk. En ik hou ervan hoe het licht over onze overloop danst. En er is heel veel troep opgeruimd, waardoor we weer lekker kunnen lopen. En we hebben nu een fonteintje in de wc beneden. En we hebben de vloer beneden uitgezocht, nog iets meer dan twee weken, dan is hij klaar. En ook zit 'olifant' nu op de muur boven de trap: kijk maar eens.

Het klussen is leuk, het in de tuin hangen ook. Dus we doen gewoon lekker allebei, een fijne combinatie. Net als vorig jaar eigenlijk... Fijne Pasen allemaal.