de frisse lucht is even wennen*

De Ardennen bleken een fantastische plek om uit te blazen en op adem te komen. Mijn ouders hadden een geweldig huis gevonden, omringd door niets (en marters: deze wisten feilloos de weg te vinden naar de kabels van de automotor en hebben deze enthousiast doorgeknaagd.), waar iedereen zijn gang kon gaan, maar waar toch iedereen elkaar weer op zocht. Behalve als de spelletjes op tafel kwamen, dan haakte Zus af: 'Ik verlies toch altijd maar'. Maar ook haar heeft dit weekend goed gedaan. Afgelopen week bemoedigde ze haar oma, toen die geen wedstrijdje fietsen met haar wilde doen, dat 'verliezen heus niet erg is, maar zelfs leuk kan zijn'. Potje memory dan maar, Zus?
Foto's ook met dank aan de rest van de familie.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
The Belgian Ardennes appeared to be a place to breath out and and relax. My parents found a beautiful house, surrounded by nothing and marters (who found their way to the cables of the car engine). A place where everybody was able to go and do their own things but where everybody ended up hanging out together. Except when playing games was on the menu: Sister has decided she won't play games any more: 'I always lose'. But even to her this weekend was really beneficial. This week her grandmother was encouraged to participate in a race of cycling, because 'really, losing is not bad at all'.
Pictures were also taken by others in the family.


*Herman Finkers: ik ga naar de Ardennen