last week before due date

De eerste drie weken van mijn verlof zitten erop en pas nu heb ik zoiets: Bloem mag komen. Ed is thuis, de wasbak is aangelegd, de enveloppen zijngeschreven, de ziekenhuistas staat klaar en het kraambed is geïnstalleerd. Als Bloem het toe laat, willen we het namelijk graag thuis laten gebeuren, maar gezien het feit dat ons bed op zolder staat en het ambulancepersoneel geen twee trappen met je mag sjouwen in geval van nood, moesten we een oplossing verzinnen.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
The first three weeks of my leave are behind us, and somehow I now finally have a feeling that baby is more than welcome to come (though not even necessarily right now): Ed came home this week, he finished the plumbing of a sink, we wrote the envelopes and the birthing bed has been installed. When possible we prefer giving birth at hime, but since we sleep in the attic and since amulance staff are not allowed to carry a woman in labour for more than one staircase, we had to come up with a solution.

Zus is vrijwillig verhuisd naar een matras onder Grote Beer's bed en wonder boven wonder gaat dat al vier weken goed en vinden ze het samen erg gezellig. Op Zus haar kamer staat  alles nu klaar voor de mogelijke geboorte. Zus had grootse plannen om het bed te versieren, maar het is bij 1 bloemetje gebleven, omdat er bij Zus altijd weer belangrijkere zaken zich aandienen bij, nou ja, eigenlijk alles wat ze doet. Ondertussen houdt Poesbeest de wacht zodat hij direct ter plekke kan zijn.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sister has moved to a mattress under Big Bear's bed and actually they love sleeping together. In Sister's room everything is ready for a possible birth. She had big plans to decorate the whole bed, but due to other even more important things one flower is all she managed. Cat is keeping watch at the side of the bed, after he has been chased away from the bed itself too many times.

Beebs mag eerst  lekker bij ons op de kamer in het wiegje waarin onze halve familie ook al gelegen heeft, vergezeld door Gijs, het konijntje dat al bij mij in de wieg lag.
Lichamelijk voel ik me nog steeds topfit, maar ik verdenk de hormonen ervan een steeds grotere geldingsdrang te vertonen. Ook breng ik steeds meer nachten wakker door, maar een vriendelijk oud-collega heeft mij van een serie boeken voorzien, waar ik nog even mee vooruit kan. Zo kan ik vast wennen aan de nachten met een hongerig babietje.
Natuurlijk blijven er altijd dingen op het lijstje staan (ik heb bijvoorbeeld behalve de kruikenzakken nog niets gemaakt voor dit kindje, dus als we nog een weekje krijgen hoop ik daar nog wat verandering in te brengen), maar de nieuwsgierigheid naar Bloem begint nu ook wel groot te worden...
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Baby is welcome to sleep in our room in the cradle my family has cradled many babies in, under the watchful eye of Gijs, the little rabbit that my mother bought when I was about to arrive. 
Physically I'm still quite fit, mentally I feel the hormones are really trying to get me down. Also more and more nights are spent half awake, but a kind former colleague brought me a pile of books that will get me through those as well. It prepares me to the coming nights when Flower will need some attention from us as well.
Ofcourse there are still many things I would like to do (this child has to be satisfied with a lot less home made stuff, which I could maybe change in an additional week), but also the curiosity to our little Flower is also growing...

blauwachtig

Het kastje is inmiddels geschilderd, ik vind het blauw, maar daarover verschil ik van mening met Zus. Volgens haar schilder ik alles wit. Nu nog knopjes en boeken, dan is ie af. Het schilderijtje kwam ik hier tegen.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
The cabinet is painted. I consider it to be blue, but according to Sister everything I paint is white. All we need now are knobs and books. This is where I found the painting.

Home sweet home

Herinner je deze nog? Toen was de boekenkast al geschilderd, meer dan een half jaar geleden en nu, dit weekend, zijn er eindelijk planken in gekomen. We kunnen nu zonder polsstok ons kantoor in komen en ook daadwerkelijk dingen vinden. Nu moeten we alles nog schilderen, want er zitten allemaal krassen in het blauw. Ach, en als we dan toch bezig moeten, kunnen we alsnog de kleur heroverwegen. Wie weet is dat project over een jaar klaar.
Het deed me er plots weer aan herinneren hoe ik toch van boeken om me heen hou. Naast dat het natuurlijk bere-interessant staat, verbetert het ook de akoestiek en hoef ik voor 4 m2 niet te verzinnen wat we daar nu weer eens op de muur zullen doen ;-). Al onze boeken staan nog zielig en verloren aan de molen en ze wachten tot wij ook in ons nieuwe huis een boekenkast beneden hebben. Dat is het volgende op ons lijstje.

Meer home sweet homes? Barbara bedacht het.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Do you remember this one? Back then we finally painted the bookcase, more than half a year ago and this weekend finally the bookshelves were attached. Finally we can enter our office without using a pole and we can actually find things. All we now need to do is paint it all again, because the blue got easily scratched. Well, and since we're at it, we might reconsider the colour again ;-).
This reminded me how much I like books around the place: sound reducting, status increasing and less walls to come up with something decorative. All our books are still sad and lonely at the mill, waiting for us to buy (or make, as Ed always likes to add) a proper book case for in our living room. Next on our to-do-list.


More home sweet homes? Barbara came up with this brilliant idea.

Home sweet home

Onze muren raken steeds meer aangekleed. Het eerste kapstokje is gekocht (bij de hema, door mij), de slinger is gemaakt (door Zus en mij) en de tweede kapstok is gemaakt (door Ed) en gekocht (bij Deens, door mij).
Barbara heeft home sweet home bedacht en bij haar vind je een hele lijst deelnemers.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Our walls are becoming more and more dressed up. The first hat rack is bought (hema), the paper chain was made (by Sister and me) and the second hat rack was made (by Ed) and bought (at Deens, by me).
Barbara initiated home sweet home, at her blog you can find a list of participants.

Juffertjes

Vandaag hangt de was weer eens buiten. Met mijn nieuwe wasknijperzak van Petra van de Juffertjes ziet het er extra zonnig uit. Ik doe (nog) niet aan sponsoring ofzo, maar ze maken zulke leuke dingen, dat deel ik graag met jullie...
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Today it was time to hang out the laundry. With a new bag for clothes pins, made by Petra from the Juffertjes, it all looks extra sunny and  bright. I'm not sponsored or anything, but these girls have such a nice collection of hand made stuff, I justed wanted to share that with you guys.


Vanaf gisteren heet mijn blog skoek. Ik voelde me niet meer thuis in de huis, tuin en keukenavonturen, terwijl skoek van alles kan zijn. En ooit leg ik me nog eens toe op een professioneel uitziend blog, maar nu houden we het nog even zo. Fijn weekend!
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
As of yesterday my blog is called skoek. The home, garden and kitchen adventures were not an adequate title for what I want to write, while skoek can be anything. And maybe someday I'll try to make a really professional looking blog, but for now this is it. Have a nice weekend!

Kleur in de kamer

Nou ja, kleur... Het is nogal in de grijstinten. 

Colour in de living room. But would you call different kinds of grey colour?

 

Overal interessante memo's/Very interesting way of writing memo's

En dit was het schilderteam van vandaag. Wie mij zo'n jaar 12 geleden zou hebben verteld dat mijn zusje en ik twee handen op één klusbuik zouden worden, had ik hartelijk uitgelachen: 

a) wij klusten niet en 

b) wij deden bij voorkeur helemaal niets samen.

En nu blijken wij een perfect team: zelfde tempo, zelfde (on)nauwkeurigheid en zelfde opruimwoede. Anna, bedankt voor de gezellige dag!

Oh ja, wie wat wil lezen over hoe ik hardloop enzo, ga dan naar het blog Ren Mama Ren, waar een interview met mij staat. Bedankt Nicole!

This was the painting team of the day: my sister Anna and I. If somebody would have told me that she and I would be doing all this Do-It-Yourself together, I would have laughed long and loud:  

a) we didn't do DIY and 

b) we preferably wouldn't do anything together. 

And now we form a perfect team: same speed, same  (in)accuracy and same tidying mania. Anna, thanks for the lovely day together!

If you want to read more about me and my running, you'd first have to be learn Dutch and then go to Ren Mama Ren's blog for an interview. Thanks Nicole!

Boekenkastblauw

Dit is 'em dan: onze blauwe boekenkast boven. Toen ik hem vandaag schilderde bedacht ik mij ineens nog een voordeel van een blogje bijhouden: het geeft die mensen, waarvan ik nu al weet dat dit niet helemaal hun smaak is, de gelegenheid een gepaste reactie te verzinnen. Dit voorkomt hopelijk dat ze straks in ons studeerkamertje staan en ineens met hun neus op dit blauwe feit worden gedrukt en stamelen: 'oh, ja, uh, bijzonder', 'helemaal niet gek' of het nog ergere, alleszeggende niets-zeggen.

Voor veel mensen is dit waarschijnlijk geen schokkende kleur, maar ik heb er lang en breed over nagedacht of ik het zou doen (hierin mag ik ook echt over ik spreken: Ed laat de kleuren geheel en al aan mij over. Op andere terreinen lever ik dan weer wat in, zoals de supergewone, saaie washoktegeltjes en de spotjes boven de voordeur). Ik ben zo iemand die eigenlijk wil dat iedereen alles mooi vindt in ons huis. Dat wordt natuurlijk heel erg lastig, temeer daar ik ook een eigen draai aan onze inrichting wil geven. En wat is er nou erg aan: ik vind ook wel eens iets niet mooi bij iemand anders, maar daar denk ik verder niet eens over na. Het allergekste is nog wel, dat van iemand die ik totaal geen smaak vind hebben, toch nog wil dat die wel mijn kleuren en inrichting mooi vind.

Hoe dan ook, op dit kamertje zullen waarschijnlijk weinig mensen komen en wij wel veel tijd doorbrengen, tussen al onze boekjes en andere eigen troep, die we lekker kunnen etaleren, dus dacht ik eens diep na over wat ikzelf nu eigenlijk echt heel erg leuk vind. En dat is dus deze blauwgrijs geworden. En dat vind ik echt leuk.            Denk ik.

De schoorsteen is nu helemaal af: na halsbrekende toeren van mijn schoonvader en man, is het zwartje kapje geplaatst en de pijp geïnstalleerd.

De nu ècht laatste hand gelegd aan de wcmuur.

Grote Beer ligt op zijn kamer in de vensterbank de buurt te beloeren, met name alles met vier of meer wielen.

De door (schoon)zusje aan ons gegeven zak potgrond ligt mij lekkermakend in de weg: ik heb zin in tuinieren!

De lachende schilder: mijn schoonmoeder in bijpassende trui probeert mijn eerste schilderpoging te herstellen

Wat zoek was, is gezocht en gevonden

Onmisbare Ed keek eens onder de autostoelen en zowaar, de camera. Gelukkig maar, want er stond nog wat leuks op.

Grote Beer helpt ome Kees.

 
En Ed's eerste voorzichtige schreden op het stukadoorspad.

 

En vandaag, mijn tantetje die ook al eerder heeft helpen behangen, heeft nu Zus' kamer omgetoverd: Spectaculair. Bedankt zeg, ook namens Zus. Ze vond het 'plachtig'.

We gaan verder, vol goede moed. Het afmaken is zooo leuk! En nee, we hebben nog steeds geen datum wanneer we er uit en er in willen, maar dit jaar zal het vast nog wel een keer gebeuren.

Blijmakers

Geklaarde klusweek

Er is zoveel gebeurd afgelopen week en we hebben zo ontzettend veel geklust, dat het bloggen er bij in is geschoten. En nadat ik de oogst van de camera haalde, bleek dat nog lang niet alles op beeld is vastgelegd. Op netvlies wel natuurlijk, daarvan getuigen de vroege ochtenduurtjes als ik alle klussen herhaaldelijk bij langs ga in mijn hoofd. Bij Ed gebeurt dit 's avonds voor het slapen gaan, dus tegen de tijd dat hij slaapt, ben ik al bijna weer wakker.

Hieronder een eerste kijkje in onze keuken. Nu die er bijna in staat krijg ik zo'n bijna-af gevoel.

En eindelijk hier dan toch de wat serieuzere kleuren, dat blauw van op zolder is wat te soft om zo genoemd te mogen worden. Deze serieuze kleuren mogen de kamers van Grote Beer en Zus opvrolijken. Er was een tijd dat ik er van overtuigd was dat blauw en rose typisch een gevolg was van de opvoeding, nu ik zelf kinderen heb, blijkt dat ik daar helaas toch weinig in in te brengen heb. Eén ding kan ik wel vertellen: er zijn weer concessies gedaan. Zus krijgt geen prinssessenkamer, maar wel twee rose muren. Maar met deze concessie kunnen we allebei leven, want deze rose maakt iedereen blij.

En dan een deel van de helden van deze week. Helaas de oppassers weer niet op de foto, wat is dat toch? Ik waardeer ze zeer, maar helaas. Zelfs een oma die èn geschilderd heeft èn opgepast, heeft het niet gehaald, maar dat lag meer aan mijn lege batterij dan aan wat anders.

Hier hebben we mijn naamgenootje: ze klust vol enthousiasme op haar enige vrije middag. Lief!

Hier schoonzusje 1, die ontzettend goed is in kozijnen doen, zónder afplakken. 

Hier mijn zusje, bevlogen als altijd. Voor je het weet is alles in een mum van tijd wit, inclusief waar het niet persé de bedoeling was...

En hier een tante, één van de weinige familieleden die thuis is in behangen. Ze was er zo goed in, dat we niet op konden houden en ook de binnenkant van de inbouwkast behangen hebben.

En hier nog een held: Grote Beer, heeft onze houtbak volgegooid waar we de hele avond plezier van hebben gehad. Het is niet te geloven, maar tot vorig jaar waren onze kinderen niet bijzonder geïnteresseerd in buiten, maar nu de verhuizing aanstaande is, weten ze niet hoe gauw ze buiten moeten geraken. Na school, na het eten, in de regen, in het donker: het maakt ze allemaal niet uit en elke keer moet je moeite doen om ze binnen te krijgen.  

Tot zover mijn meest ongeinspireerde stukje tot nu toe, zo voelt het. Hoe harder we klussen, hoe zachter ik blog, of zo iets dergelijks. Morgen maar eens een dagje niets, kijken of we nog ergens energie op kunnen doen. Maar mooi wordt alles wel... gelukkig maar. En hoe meer mensen kijken (hier of in ons huis) hoe blijer we worden, hoe thuizer het wordt. Een heel fijn weekend allemaal, alle lieve mensen die zo leuk met ons meeleven. Bedankt!

Wie is die vrouw?

Er was een tijd dat wit voor mij wit was, dat ik het belachelijk vond om met staaltjes groter dan 2x2 cm rond te gaan lopen sjouwen en dat ik er niet over peinsde om terug te gaan naar de schilder als de verf toch anders uitviel. 

Wie is dan nu die vrouw die geld betaalt voor drie proefpotjes witte verf uit dezelfde 'kleurfamilie'? Wie is die vrouw die diezelfde verf op enorme lappen karton smeert en vervolgens 'speelt met de lichtinval in de woonkamer'? Wie is die vrouw die midden in de nacht wakker wordt en denkt: als ik de trap die kleur doe en de boekenkast die kleur, dan past dat uitstekend bij de muurverf op de overloop, maar welke kleur moet dan de deur? Het is bijna eng, zo'n verandering, en slecht voor de gemoeds- en nachtrust, maar ik ga er vanuit dat het over is, als het huis af is.

En dat komt vooral door enthousiaste medestanders: woensdag heeft Ed's zusje #1 meegeholpen met lakken (zo secuur, dat er nergens een druppeltje verf te vinden is, dan waar het ook daadwerkelijk de bedoeling was. De batterijen van de camera waren leeg, dus geen bewijs hier, maar dat vindt zij vast niet erg, hè Mirjam?) en gisteren mijn moodboardworkshopvriendin (die er niet voor terug deinst om 10x heen en weer te gaan naar de schilder om een kleur te kiezen, vervolgens een muur te verven en als de kleur dan toch niet bevalt, rustig hem weer over te doen met een nieuw sausje). Leuk zeg, verven en kletsen kan heel goed samen en in tegenstelling tot de zogenoemde tips van de meesterschilder zijn die van hen leuk om te horen, naast alleen maar nuttig.

En vanmorgen zijn de trap en de keuken in ons huis gekomen. De keuken moet nog in elkaar geknutseld worden, de trap nog geverfd, maar het begint al echt op een huis te lijken.

Bob de Bouwers en de bouwvrouwen

Het moet niet gekker worden, als het zo doorgaat ga ik doehetzelven nog leuk vinden ook! Het was zo gezellig zaterdag en zulke leuke klussen, dat ik tegen 18.00 uur dacht: hè, is het al zo laat? Vandaag in de hoofdrollen: Ed's broertje #1, mijn zusje, Henkie de tegelzetter, Willem de meesterschilder en onovertroffen Ed, die met volle inzet hard aan het werk waren. Mijn zusje en ik arriveerden laat en toen stond de dam al vol met BdB-busjes. 

En toen ik vandaag mijn foto's bekeek zag ik dat dat vooral mensen opstonden, en weinig van de resultaten van hun noeste arbeid. Dit hoop ik gauw goed te maken.

Ed's broertje #1

Henkie

Zusje

Zusje in actie, naast het nu nog metersdiepe trappengat en de zolderkast

Toch nog een resultaat op de foto

 Zus en Grote Beer kwamen ons ook nog even helpen, toen oppasoma ons van de broodnodige versterkingen kwam voorzien. We hebben ze na 5 minuten hard werken hunnerzijds toch maar gevraagd of ze misschien buiten nog wat konden doen. En dan konden ze natuurlijk. Geef ze een grote bult zwart zand, wekenlange regen en je hoort ze niet meer...

Dit was vóór. Helaas geen na-foto: zwarte kindertjes zie je slecht in 't donker

En het gaat vooruit. Deze week een keer komt de trap, vrijdag de keuken en week 5 staan we op de planning voor het aansluiten van water, gas en stroom. Én, ik heb de eerste liters verf zijn gekocht, Stick en Peppermint. Aftimmeren en verven: mijn favoriete fase in het huisbouwproces tot nu toe. Wanneer is het weer zaterdag?

Wens

Bron

Laten we het nieuwe jaar kleurrijk insteken en voorkomen dat monotone winterweken en betongrijze klussen de overhand gaan krijgen.

Kleur

Eindelijk eens wat anders dan betongrijs en RAL 9001.
Wie het weet mag het zeggen:, , zwart en .

Kleur!

Vandaag in de grote blauw/gele winkel geweest, waar we van alles gezien en weinig gekocht hebben, maar toch op z'n minst de lampen voor in de badkamer.

Het tweede snippertje is een stukje donkergroen van de lantaarnpaal die sinds vorige week in onze erker staat te pronken. Nou ja, niet helemaal erin, maar toch wel zo dichtbij dat als ie straks aan kan, wij geen lamp meer nodig hebben in de kamer. De gemeente denkt met u mee, het scheelt ons aanzienlijk in de kosten van zowel de energie als de aanschaf van lampen. Bedankt!

En dan nog deze, die nog even een voorproefje blijft.  Raad eens!

En hier iets van ons soon to be oude huisje. Voor onze laatste kerst wilden we natuurlijk graag ons best doen iets moois ervan te maken. De kerstboom hadden we mooi opgetuigd en versierd, met de onmisbare hulp van Zus en Grote Beer, komen we terug van weg geweest, ligt de boom op de vloer met ballen erom heen. Helaas niet meer herkenbaar als zodanig, en al helemaal niet meer ophangbaar. Dus, mijn handyman heeft gekozen voor deze tijdelijke oplossing die helaas wel net zo tijdelijk zal zijn als de kerstboom, tenzij ik zelf een elegantere oplossing ga verzinnen. En mensen, ik heb geen geldig excuus, want ik hoef het hele jaar niet meer te werken. Ik heb, jaja, klusvakantie. Maar nu de stukadoor deze hele week nog wel bezig is bij de buren en wij dus niet zoveel kunnen klussen, zal het dus vooral uitzoeken worden, en leuke dingen doen, en kerstbomen staande proberen te houden....