why move?

Waarom verhuisden we eigenlijk? Deze vraag vroeg een verbaasde lezer mij en wat voor mij al tijden bekende kost is, is natuurlijk voor een toevallige blogbezoeker misschien wel vreselijk onlogisch. Wie gaat er nu van de wei naar de wijk?
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Why did we move anyway? A reader asked this to me obvious but to others very relevant question: who, in their right minds, would move from the country side to a new building estate?

Wij dus: poesbeest, Grote Beer, Zus, Ed en ik. We woonden heel lang in een groot familiehuis, waar ik, op twee jaar na, ben geboren. Verder heb ik er bijna de rest van mijn leven gewoond, op een drie jaar durend foutje na (in een ander nieuwbouwhuis in een stad hier dichtbij) en vier jaar op kamers. Toen trouwden we, 'ons deel' van het huis bij de molen stond nog leeg en de ooms hadden geen bezwaar, dus wij, vol met plannen om er toch maar tijdelijk te wonen vóór ons grote avontuur in het buitenland, trokken erin.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Well, that would be us: our cat Minime, Sister, Big Bear, Ed and I. We've been living in a big family house, where I was practically born, apart from the first two years in another house of the family. The rest of my live I lived next to the mill, except for a first attempt initiated by my parents to get adapted to the city life for three years and my five years in college. Then we got married, the house near the mill had one empty halve and my uncles were ok with it, so we moved in. It was to be only temporary, since we were to go abroad anyway, doing important and adventurous stuff.

Nu, 8 jaar, twee kinderen en een poesbeest verder, vonden we het toch tijd om ons eigen plekje te gaan bewonen in een koophuis. En het bleek eigenlijk heel interessant, geldgewijs, om te kiezen voor een vrije kavel met een dubbel huis met een eigen ontwerp en een eigen aannemer. Onze buren en wij zaten helemaal op één lijn tijdens het ontwerpen en het klussen aan de buitenkant, dus wat dat betreft zit het helemaal goed. En wat betreft de ruimte en de vrijheid en de familie en de beestjes... dat moet allemaal nog duidelijk worden. 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

But now, 8 years, two children and a cat further, we found it time to really settle in a proper house, one that would be our own. And money wise it appeared to be very interesting to design our own home, together with our neighbours and have a building contractor do the outside. Our lovely neighbours and us totally agreed on the design, so as far as that is concerned, all things are ok. But concerning the space, the freedom, all the nice and cosy family and all the animals we already said good bye to... well, that remains to be seen.

Vanaf de koop van de grond houd ik je hier op de hoogte van de groei van ons huis, de ontwikkelingen er om heen en de indrukken van het nieuwbouwleven. Leuk dat je meeleest en als je meer van de foto's bent: op deze pagina zie je waar we afscheid van hebben genomen (let op: van de omgeving bedoel ik, niet van al die mensen die erop staan).

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

From the moment we bought the land, I will keep you posted on the growth of our house and the developments around it. It's very nice of you to join, and if you're more of a picture watcher: on this page you'll see what we said goodbye to (that is: the surroundings, not all the people that are in the pictures).