Berlijn is een baken van rust in dit tot nu toe woelige jaar. Hoe optimistisch ik ook begon, de dingen die me te wachten stonden, waren zo druk als ik had verwacht en er bleef weinig over voor iets anders. In april was ik twee en een halve week weg voor mijn werk, 21 mei trouwde mijn broertje en voor beide gebeurtenissen moest van alles voorbereid worden. Beiden zijn nu achter de rug en ik ben nu weer wat aan het normaliseren, terugblikkend en vooruitkijkend.
In maart ben ik met Ed naar Berlijn geweest, ons eerste weekendje weg met zijn beiden sinds we kinderen hebben (Zus wordt in september 10) en we hebben ons meteen voorgenomen dit vaker te doen. Met tips van vrienden en al wat ervaring van Ed gingen we op weg en de vakantie begon zodra we in de trein stapten.
Berlijn is, naast alle grote historische monumenten en de geschiedenis waar je overal bijna over struikelt, ook gewoon een hele interessante stad, en knus, en ruim, en nieuw, en oud. We waren diep onder de indruk van de stukken muur, het Holocaust-monument en de nog altijd tastbare overblijfselen van de niet eens heel oude geschiedenis. De stad was echt verscheurd en nog steeds zijn de verschillen tussen Oost en West merkbaar, lieten wij ons vertellen. Wij hebben ons vooral opgehouden in Oost Berlijn, maar wie weet in een zomers weekend ontdekken wij zelf hoe het is in het Westen.
Maar ik genoot ook zo van fijne wijken, leuke winkeltjes, biebjes op straat en een bij elkaar geknutselde kinderspeelplaats, die me erg deed denken aan
My secret valley van heel vroeger. En dan vergeet ik het belangrijkste niet: wat was het fijn om gewoon samen te zijn. Geen haast, uren dwalen door de stad. Ja, dat was luxe. Even ademhalen voor de maanden die ons te wachten stonden.
