Posts tonen met het label tuin. Alle posts tonen
Posts tonen met het label tuin. Alle posts tonen
zondag 31 mei 2015
Queen Elizabeth Hall Rooftop Garden
Dit weekend waren we op kraambezoek in Londen, met studievriendinnen. Het was fantastisch. Niet in het minst om het lieve babymeisje, dat zich als echte Londese geen zier aantrok van alle geluiden, mensen en geuren, maar overal doorheen droomde, en het bijpraten met vriendinnen, maar ook om het heerlijke weer en Londen Centrum. Na een wandeling aan de de Zuidelijke Oever van de Theems, waar het enorm druk en toeristisch maar leuk is, wist zij deze daktuin. Een groen en bloemig plekje waar wij bijpraatten en lachten terwijl mensen om ons een picknickten en genoten van hun zaterdag. We liepen terug langs een Food market met allerlei overheerlijkheden en Jubilee Park en sloten daarmee ons bliksembezoek af. Terug naar de provincie en het gewone, maar vol ideeën en leuke herinneringen.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
This weekend a friend from University and I took of and went to London to visit our friend who moved to London. She gave birth to a lovely little girl and we finally got to see her live. Our London-friend took us and her babygirl, who as a actual London-baby slept in spite of all the noice, smells and people, to the centre of London to walk along the south bank of the Thames. And to recover from all the hectic and tourists she brought us to wonderful green and colourful roof top garden where we talked and laughed, watching other people enjoying their weekend while having picnicks. We walked back through a market and Jubilee Park which ended our visit to London City. Back to everyday life, but full of ideas and nice memories.
maandag 11 mei 2015
paradijselijk
| Toen ze nog (droge) kleren droeg / While still wearing (dry) clothes |
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
The Nooterhof has been my favorite for a while and I'm not the only one: always there are other parents and their children. But from what I see they have a totally different experience: they bring bags full of dry clothes, towels and sun cream, while their children have rolled up trousers and only have a few drops on their clothes.
I should know better: an outing with our children always ends up in mud or dirty clothes. I was being optimistic though: Little Flower is a bit cleaner and not as reckless as her sister and brother, but she too got her clothes wet within no time. And, again, I didn't bring anything, so she had to be cold and wet until we got home. She was however having the time of her life, as did we, and up til the moment we were back in the car there was no sign of boredom or rows.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
That peaceful and harmonious atmosphere didn't last long however, but we did enjoy our own peace / piece of paradise for a little while.
zondag 22 maart 2015
signs of spring - around house
Lente... Hoe kun je zo naar iets verlangen dat heus elk jaar weer komt. En elk jaar komt het eigenlijk maar nipt op tijd. Geen seconde te vroeg in elk geval. Ik speur elke dag de tuin af op zoek naar nieuw groen en andere kleuren. En vind het ook. Prachtig. Gisteren samen met de rest van ons dorp gratis compost opgehaald. Buiten ruikt het nu niet bepaald naar bloemetjes, maar dat zal hopelijk gauw over gaan en resulteren in nog veel meer groeiends.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Spring... How can one long for something that returns every year. And never a moment too soon.
I'm walking around in our garden, searching for new green and other colours. And luckily enough there are new findings every day. Yesterday we were invited to come and collect new compost from our municipality, so it's not exactly smelling like flowers outside. But hopefully this doesn't last too long and will result in more and more growing.
zondag 19 oktober 2014
groen dak
Ik hou niet zo van compromissen, maar in het hele huisbouwproces heb ik er al heel wat moeten sluiten: 'Als we dit nu zo doen, doen we dat op die manier'. En dit dak is een van de compromissen. De schuur werd ooit gebouwd met een dak van damwand: handig, niet zo duur, gaat lang mee en is makkelijk te leggen. Maar lelijk! Lelijk! Dus, het compromis was: we doen nu een damwanddak, maar als we weer even gespaard hebben, maken we het dak groen.
En nu was het zover. De mensen van groendak.info hebben ons goed geadviseerd en het was echt leuk om alles er op te maken: een beschermdeken, een laag substraat (grind met grond) en daarna de sedummatten. Rollen van 1 m2 en minstens 25 kg moesten het dak opgesjouwd worden en met hulp van Ed en mijn vader was het in een morgen gebeurd.En als we nu uit Zus haar raam kijken, zien we dit:
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
I don't like compromises, but the roof our shed definately is one. We once built the thing with a roof of sheet piling: very practical, easy to apply and long lasting. But it is soooo ugly! So, I agreed, but on the condition that we once get ourselves a green roof. And now we have it: easy to do and when we look from Sister's window, we have a very nice view:
De streepjes moeten er nog uitgroeien, maar behalve dat zijn we erg blij met het eindresultaat. En ik denk dat er ook heel wat bloemetjes en bijtjes blij zullen zijn.
The stripes will have to grow away, other than that, we are very happy with the end result.
vrijdag 12 september 2014
bloempje ♥ 16 maanden
En ze loopt! En hoe! Oh, het is zo mooi om te zien hoe zij er van geniet. De eerste stappen zette ze 31 augustus, oma's waren het doel. Daar moest ze een paar daagjes van bij komen, maar daarna kreeg ze de gang te pakken. En nu wil ze geen handjes meer geven eigenlijk, en kruipen alleen in geval van nood. Ze rooft alle aardbeien uit de tuin en eet ze met steel en al. Klimmen doet ze nog even graag, en ze is er achter gekomen dat de deksel van de zandbak ook werkt als trampoline.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
And off she went... Walking like she's never did anything else. And she doesn't need a hand and crawling is something from the past. She walks through the garden, eats as much stawberries as she can find, and ends up on the sandpit, which also works as a trampline. Oh dear Little Flower, why are you growing up this fast?
woensdag 25 juni 2014
nieuw groen
Verlangend kan ik soms door oude wijken lopen, vol groen, oude bomen en bloeiend spul. Als ik dan weer in onze nieuwbouwwijk kom waar alles nog in de startblokken lijkt te staan, voor de oplettende kijker heus wel een paar boompjes hier en daar, wat angstvallige pogingen om het groen binnen de perken te houden en in veel tuinen uitermate onderhoud en sfeervrij grind en tegels, dan ben ik gewoon zo ongeduldig: ik kan niet wachten tot de berkjes voor ons huis groot zijn, de pereboompjes in onze tuin iets dikker dan 2 cm en de klimhortensia de hele muur bedekt heeft. Maar als ik beter kijk, en nu vooral me even richt op ons eigen tuintje, dan is er nu al genoeg te genieten (al kun je zien in ons vierkante-meter-moestuintje dat de slakken ook dol zijn op onze groene vierkante meters).
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sometimes, when I'm visiting somebody who lives in an old neigbourhood, I can feel some tinglings of longing to green, old trees, flowers and lush climbing plants. Returning in my own newly build housing area, it feels like everything is still in the starting blocks: with some young trees here and there, gardens which are low both in maintenance and atmosphere because of all the tiles and gravel, I feel so impatient and get the feeling things will never look green. But when I take a closer look, there is green around us, flowers along the roads and the small rowans are having their first berries. And when I focus on our own garden, there's already lots to see. Things are starting to grow now and I do have the feeling that one day, people might start walking through our side of the village and think the same as I do now in older areas :-).
zondag 26 mei 2013
week 2,5
En nog steeds een roze wolk hier, al heeft de werkelijkheid zich inmiddels ook alweer flink laten gelden.
Fysiek gaat alles super, Bloem is te lief voor woorden, dus worden alle dagelijkse dingen ook al snel weer gedaan en dringt het gewone zich aan ons op.
In mijn hoofd klinkt: 'geniet, geniet, geniet, ze is maar even zo klein', maar dan komt er weer iemand met modder in zijn of haar laarzen (op een goeie dag, op een normale dag is de modder tot in oren en ondergoed te vinden) of moeten er verkleedkleren worden bijeen gezocht voor de verjaardag van de juf en daal ik weer snel van ons wolkje af.
Maar zodra ze weer ligt te drinken of me aankijkt met die grote ogen, probeer ik even onbereikbaar te zijn, elk detail zoveel mogelijk opslaand.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
A message from our pink cloud, although reality also clearly kicked in.
Fysically everything goed very very well, our Flower is to sweet to be true, so the day to day things are business as usual again.
In my head I keep hearing: 'enjoy, enjoy, enjoy, before you know it, this time is over', but then somebody shouts that his or her wellies are full of mud again (on a good day, on an average day, the mud can be found through al layers of clothes) or costumes need to be assembled for the birthday of a teacher and I need to step down from our little cloud, back into reality.
But then, when she's drinking or looking at me with those big blue eyes, I try to be unavailable for a while, saving as much details as possible.
En omdat het niet allemaal baby Bloem is wat de klok slaat, ook nog de tuin op de kiek. Na een kraamweek met veel binnen, leek onze border wel een explosie van groen. Alle zaaisels waren uitgekomen en het is zo heerlijk weelderig in ons tuintje nu. Ook het onkruid heeft welig kunnen tieren, maar ach, onkruid is slechts een kwestie van definitie en voor nu dragen ze wel bij aan het groene gevoel. Maar op een dag zullen de distels in ons gazon er toch aan moeten geloven.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
And because it's not just baby flower that's important here, also some pictures of our garden. After the maternity week spent mostly indoors, our garden was an explosion of green. Everything we sowed had germinated and we enjoy our lush mini garden. Also the weeds flourished, but hey, weed is just a matter of definition and for now it's ok that they contribute to the greenness of our garden. But one day, the thistels in our lawn have to go.
Kun je geen genoeg krijgen van baby-Bloem-foto's? Klik hier of op de instagram button in de rechterbalk.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Can't get enough of Baby Flower pictures? Click here or the instagram-button on the right side of this blog.
Abonneren op:
Posts (Atom)









-vert.jpg)
-horz.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)

.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)






