signs of spring - in the forest

En nu is het uit. Deze winter verschuilde ik mij achter de drukte en de donkerheid en nam ik bijzonder weinig foto's. Met weinig oog voor het mooie, het maken. Vandaag scheen de zon en wilde ik dolgraag weer beginnen, bloemetjes zien en genieten. Maar zoals je ziet is zelfs de kwaliteit van de foto's afgenomen in mijn soort-van-winterslaap-maar-toch-druk-met-van-alles-maanden. Overal zijn de tekens aanwezig: de lente komt eraan en ik ga hem omarmen, vastleggen. Waar ik kan.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
I have to be strict to myself: I've been hiding behind busyness and darkness these past few months to not take any pictures or look for beauty. But now that's over: the sun is shining, many flowers everywhere and I'm not busy any more. unfortunately that it's not true, but the rest is. So, on we go, looking and capturing the signs of spring.

learning by doing

Door de zonnebril/through sunglasses

Meuie Greet: oudtante en medecursist/ Greet: my great aunt and fellow student this afternoon

Door de zonnebril/through sunglasses

Het was een heerlijke middag in de uiterwaarden bij Deventer. We leerden veel van Sjon, van elkaar, van de omgeving over foto's maken, over de camera en over mezelf. Bijvoorbeeld dat ik niet het geduld heb dat een beetje fotograaf moet bezitten. Maar het was leuk, en dat blijkt hopelijk uit deze selectie van de 389 foto's die ik gemaakt heb.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
It was a lovely afternoon in the floodplains of Deventer. We learned a lot from Sjon, from each other, from the surroundings about taking pictures, the camera and myself. For example that I don't have the required patience that a potographer should have. But, it was great fun and hopefully this shows from this selection of the 389 photo's I took.

gespiegeld

Voor Roos, die al een jaar de moed heeft om de week voor de spiegel te beginnen en nog langer (bijna) alleen de zorg voor haar kinderen heeft.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
This one is for Roos, who is celebrating her 1st anniversary of Mirror Monday. She started facing herself each Monday for a year now, but has been facing the care of her children (almost) alone for even longer.

Zus en ik tellen de nachtjes... Nog twee en dan komt papa/Ed thuis. Mijn respect voor ouders die het langere of kortere tijd helemaal of min of meer alleen moeten doen, is enorm gegroeid. Gelukkig hebben wij van alles in de buurt, variërend van vrienden en vriendjes tot familie (en niet te vergeten hardloopschoenen, tv en boeken), anders was het niet te doen.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sister and I are counting the nights... Two more to go and then daddy/Ed returns. My respect for parents that have to take care of their children (more or less) alone, be it for a short or a long while, has grown immense. Without friends and family (and of course running shoes, television and books) it would defnitely not be possible.

camerakunde

Vorige week een cameracursus gehad en eindelijk weet ik nu een beetje waar alle knopjes voor zijn. (Er zijn mensen die die info uit een handleiding halen, ik heb daar een fotograaf met een powerpoint bij nodig.)
En nu, op zoek naar de ideale sluitertijden en diafragmaopeningen.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Last week I took a camera class and finally I know what all the functions of the camera are. (Some people just read the manual, I needed a photographer with a powerpoint in addition to this). 
All I now need to do is to find the right shutter speeds and apertures.