familieportret

Lieve Marieke ten Berge maakte deze prachtige illustratie van ons gezin, een kadootje van mij voor Ed omdat we zoveel jaar getrouwd waren. Het is nog mooier dan ik hoopte, we zijn er allemaal blij mee, dus eigenlijk is het voor ons allemaal. We komen er nogal gunstig vanaf zo, voor altijd jong en blozend.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sooner than expected I post again: this week we received the long awaited family illustration talented Marieke ten Berge made of us as a present from me to Ed for our anniversary. It's even more beautiful than we hoped and we need to hang it soon, to be able to fully enjoy it. 

Tsjechië - deel II

Tsjechië - deel I

Als je ooit pannenkoeken wilt eten in Vrchlabi, weet ik de perfecte plek/ If you ever want to eat pancakes in Vrchlabi, I know just the place for you

We zitten weer om in het ritme van gewoon en alledag. Ik kijk met genoegen terug naar onze vakantiekiekjes en glimlach. Het was goed, mooi en deels rustig, deels actief. Maar ook: overreden tot wandelen, ruzie's slechten en ontelbaar veel kinderliedjes en boekjes herhalen. Uiteindelijk neem je jezelf overal mee naar toe en geniet je met zijn allen van elkaars (on)hebbelijkheden. Het grote verschil met thuis is dat je daarnaast minder hoeft: minder heen en weer, van en naar en schoonmaken en opruimen.
Wat Tsjechië betreft: het heeft iets. Dat vinden andere mensen ook, gezien de drukte op sommige plekken (zie de enorme rij auto's hierboven, allemaal toeristen die met de gondel naar het hoogste punt wilden en daarvoor 3 uur of langer in de rij moesten). Maar op heel veel andere plekken, die waarschijnlijk even mooi waren, waren minder mensen en kon je echt genieten van de charme van een 'land zonder opsmuk' zoals een vriendin treffend zei.
En nu, na twee weken kan ik zeggen: Wij zijn echt terug, terug in het ritme en we genieten ook daar weer van.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
We are back on track, doing our business as usual. That's the time to go back to our holiday, before it was just a bit to confronting: I wanted to stay in that holiday rythm of not having to 'must' too much. 
We had a nice holiday in the Giant Monutains, near the Polish border and we had a really nice, quiet and sometimes active time. Ofcours there were the quarrels, the numerous repetitive children books and songs and perusavive moments to talk the children into another hike, but the average of it all was good. 
About Czech itself: we liked it, and so did many other people. We didn't expect it to be that touristic, but if we stayed out of the really touristy places, we were able to really see this country without too much 'finery' (don't know if it's translated correctly, but we have a great Dutch word for it, that says it well) and beautful in it's straightforwardness.
And now that we have two weeks in our usual rhythm I can honestly say that after the usual start up problems, we are back on track and liking it. 

op het veluwemeer

En ja, wij zijn er nog. En ja, ik weet dat ik een tijd niet geblogd heb. Het was nodig denk ik, een blogpauze en ook nu weet ik nog niet of ik verder ga. Het zit namelijk zo: voor mijn werk zit ik al uren achter de computer, 's avonds blijven met name Zus en Grote Beer best lang op en het is zomer. Deze drie factoren gecombineerd maken dat ik 's avonds niet heel veel tijd/zin/energie heb om achter een scherm te kruipen. Maar we hebben echt mooie momenten gehad deze zomer. De echte op-vakantie-vakantie natuurlijk (foto's volgen, waarschijnlijk dit jaar nog), maar ook zeker de uitjes hier. Dit zijn beelden van een kanotochtje op het Veluwemeer. Bootje valen, zoals Bloem dat noemt.
De mooie momenten delen, dat is echt iets wat ik wel mis als ik niet regelmatig blog. De mapjes op mijn laptop van de afgelopen jaren zijn netjes op maand en dag per maand gesorteerd; de laatste map die ik nu kon vinden was mei. Alle foto's belanden op een grote hoop. Zus vindt het niet meer leuk om op de foto te komen, bovenstaande heeft ze zelf geselecteerd en Grote Beer gaat ook steeds meer die kant op. Ik ga me dus bezinnen op of ik door ga met bloggen, voor wie dan wel en wat laat ik nog zien. Wordt vervolgd dus, maar hoe en wat.. Later meer.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
I'm still here... I guess I needed this blog break and still I'm not convinced I will continue. Several things are playing: the children are growing older and their bed time's are later and later. My job has increasing number of computer hours and Sister doesn't like being photographed (the pictures above have been carfully examined by her). This together makes it increasingly difficult to put myself behind the screen. But, if I don't blog, the pictures just end up on a large pile of pictures, without ever being watched again. And we did have such nice moments this summer, take our canoeing for example. It was really near by and only for an hour or 2, because Little Flower still sleeps in the afternoon, but it was great. We also went to the Giant Mountains, things certainly worth sharing. So, I will be back, but how often and in what form still has to be decided. 

paradijselijk

Toen ze nog (droge) kleren droeg / While still wearing (dry) clothes 

De Nooterhof is al een tijd mijn favoriet en ik ben niet de enige: er zijn altijd veel ouders met kinderen, maar zonder dat het ooit druk voelt. Die andere ouders doen iets wel beter dan ik. Wat ik zie zijn mensen bepakt en bezakt, van zonnebrandcreme tot en met droge kleren, maar ook kinderen die keurig hun broekspijpen hebben opgerold en tot daar en niet verder in het water spelen. Ik zou inmiddels toch beter moeten weten? Ook al is Bloem iets netter en minder onbesuisd dan haar broer en zus, ook zij had binnen een mum van tijd de jas uit, de kleren nat en ijskoude pootjes van het nog net iets te koude water. En ik had zo min mogelijk mee, dus uiteindelijk kreeg ze thuis pas weer iets warms en droogs aan. Maar ok, zij genoot, wij genoten en tot en met het moment dat we in de auto zaten, was er geen spoortje verveling of ruzie te bekennen.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
The Nooterhof has been my favorite for a while and I'm not the only one: always there are other parents  and their children. But from what I see they have a totally different experience: they bring bags full of dry clothes, towels and sun cream, while their children have rolled up trousers and only have a few drops on their clothes.
I should know better: an outing with our children always ends up in mud or dirty clothes. I was being optimistic though: Little Flower is a bit cleaner and not as reckless as her sister and brother, but she too got her clothes wet within no time. And, again, I didn't bring anything, so she had to be cold and wet until we got home. She was however having the time of her life, as did we, and up til the moment we were back in the car there was no sign of boredom or rows.

Dat was daarna weer gauw weer over, zo ken ik mijn kindjes weer. Maar dat stukje paradijs hebben we toch maar even mooi genoten.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
That peaceful and harmonious atmosphere didn't last long however, but we did enjoy our own peace / piece of paradise for a little while. 

a merry christmas indeed

Het was zo'n leuke kerst! Heerlijk gewandeld, gegeten, gekletst en gehangen. Zus staat op geen foto omdat zij niet mee naar buiten wilde en binnen met name voor of achter de tv hing. Toen ze de foto's zag, had ze spijt, maar ook dat kon ze natuurlijk niet toegeven.
Zelf vind ik de ingevulde dagen het makkelijkst en fijnst. De dagen die ik niet in heb gevuld, vind ik soms wat lastiger, ik ben aan het zoeken naar de goede balans tussen mijn dingen, leukigheden met de kinderen doen en ook nog een beetje relaxen. Kreeg ik vandaag zomaar (per brief! waar vind je ze nog?) dit prachtige citaat, bron onbekend:

'You don't always need a plan

sometimes you just need to 

breathe, trust, let go, 

and see what happens'*

En deze, aan het in begin oningevulde dag, was aan het einde werkelijk zomaar gevuld met schoonmaken, Nijntje voorlezen, genieten van Zus die eindeloos op haar buik onder de kerstboom met de houten trein lag te spelen, gezellige ontmoetingen en het opgetogen gezicht van Grote Beer, die momenteel leeft voor het vuurwerk. Let's go letting go.
Tussen de bedrijven door heb ik 'Tobie Lolness Op de vlucht' gelezen: wat een heerlijk kinderboek! Zo mooi geschreven en zoveel waarheden. Het sluit ook nog eens naadloos aan bij mijn vorige post. Ben nu aan het speuren naar deel 2.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
It was such a lovely Christmas! We enjoyed nice walks, food, company and couch potatoeing. The days that are pretty much planned in advance I'm much more able to enjoy. The other in -between-days are a bit more difficult: I'm stretched between getting my own things done, doing nice things with the children and relaxing. Today was such a day that started blank, me panicking about that but in the end it proved to be a great one. And coincidentally I received  the quote above today. Great, isn't it?

I managed to read Tobie Lolness in between things: what a great book! Absolutely worth reading, a great children's book. 

*Als ik de quote google krijg ik de naam: Mandy Hale/When I google this quote, it appears to be from Mandy Hale.