huisje boompje schuurtje

Het voelt elke dag als een kadootje: de extra uurtjes licht en dan nog dit weekend met extra zon en een extra dag. Ik voel me echt een gezegend mens, terwijl er vast heel veel andere mensen ook die extra uurtjes licht en een vrije dag hebben gekregen.
Mijn ouders wonen inmiddels alweer meer dan 6 maanden aan de molen en vandaag was de dag dat we met zijn allen hebben geholpen om een schuur te bouwen. En oh, wat was ik blij dat ik er bij kon zijn. Ik heb een week griep gehad, en Bloem met mij. We hebben heel wat uurtjes zo in bed door gebracht. De schuur is nog niet af, maar het begin is er. Net als het nu het echte begin van de lente.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Every day it feels like a present: the daily extra hours light and then this weekend even extra sun and an extra day! It felt like a gift, especially for me.
Today we helped our parents build a shed: they have lived more than 6 months at the mill now and they are very busy making something really nice out of it. 
I was very glad we could participate: Little Flower and I both had the flu this week and we spent many hours lying like this. The shed isn't finished, but we made a start. Just like spring finally really took off. 

bosbouwwedstrijden

Ter ere van een rare traditie (toen had Grote Beer nog krullen!) en mijn bosbouwstudie gingen we dit weekend naar de bosbouwwedstrijden. Ook deze keer stond het al maanden in onze agenda, maar toen het zaterdag werd moest Ed weer werken terwijl wij mooie machines konden kijken (en vuurtje stoken en lekker eten en honden aaien). Ja, het was erg leuk bij de bosbouwwedstrijden, hopelijk heeft hij volgende keer meer geluk.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Following up a tradition we started some 2,5 years ago (back then Big Bear had curls!) we went to the forestry games in Apeldoorn. Also this time it was in our calendar for months but when the time came Ed had to work while we could watch nice machinery, trees, stroke dogs and start fires). Hopefully next time he has better luck.

Ebba is 1

Zaterdag hadden we groot feest. Met hulp van iedereen (hapjes, taart, boodschappen: alles is uitbesteed) en Ed die net op tijd kwam, leek het net een echte verjaardag. Ze was diep onder de indruk van al haar bezoek en de slingers en de ballonnen. En natuurlijk de slagroom. De kroon was een min of meer geslaagde poging van handwerk op basis van deze beschrijving. Alleen heb ik het nummer met klitteband erop vast gemaakt, op naar nummer 2!.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Saturday we celebrated Ebba's first birthday. With a lot of help from many people (snacks, cake, groceries) and Ed who just arrived in time, it just seemed to be a real birthday. She was hugely impressed with all the people and the decorations. And let's not forget about the cream of the cake.
I made the birthday crown myself, based on this description (in Dutch). 

En om niet te vergeten hoe snel zo'n eerste jaar gaat, hier een video van foto's uit elke maand twee.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
And to remember how fast time flies, a small movie of each month of her life until now.

mooi

Even een update
Baby: 6,5 maand of 28 weken en in staat om gezichtsuitdrukkingen te maken. Volgens de planning werk ik nog acht weken en hebben we daarna nog vier weken tot aan de datum, 27 april (al heeft een datum tot nu toe weinig betekenis voor onze kindjes, wanneer ze besluitten om dan toch eindelijk geboren te worden). Bloempje groeit, mijn buik ook en zo nu en dan kan ik een momentje nemen om me echt op beepsie te verheugen. Die momentjes mogen wat mij betreft nog veel vaker, maar momenteel worden mijn gedachten nog vooral bepaald door de
Zolder: De babykamer is behangen (in blauwe ruitjes, zie hieronder. En nee, we weten niet of het een jongetje wordt), onze slaapkamer heeft nu muren en een deur, maar die moeten nog bekleed en geverfd worden. We slapen tussen het zaagsel, een zak met gipsvulmiddel en een afkortzaag, terwijl de behangtafel vol met potten, kwasten, schuurpapier en poetsdoeken, nog op de babykamer staat.

Er zijn momenten dat ik betwijfel of het allemaal wel afkomt. Dat is vooral als mijn energie nul is en mijn humeur datzelfde peil bereikt heeft. Maar over het algemeen geniet ik echt van de vooruitgang (die vooral Ed maakt) en het feit dat als de zolder klaar is, het lijstje met 'dingen die nog moeten in huis' echt nog maar heel kort is. Op deuren voor een inbouwkast en voor de wastafelmeubel na, nou ja, en een ingerichte tuin, hebben we bijna een af huis. Hoera!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
An update
Baby: 6,5 months or 28 weeks and able to draw faces since this week. If everything keeps going according to plan, I'll keep working for another eight weeks and then it's four weeks until D-Day (which has not been something my children kept into account when deciding on being born, by the way). Our little Flower keeps on growing, so is my belly, and every now and then I enjoy a rare moment of looking forward to meeting our new family member. I want this to happen more often, but there's still something that keeps drawing my attention, which is the
Attic: The nursery has wallpaper now (blue squared wallpaper, see picture below. And no, we don't know if it's a boy), our bed room has walls and a door, but these need to be covered in paper and paint. A cupboard still has to be made and then the attic is finished. We are sleeping next to a cross cut saw, a bag full of plaster and lots of sawdust, while the papering table is still in the nursery with pots of paint.

There are moments when I really wonder whether it will all be finished in time, mainly when both my energy level and mood are below zero. But generally I really admire the progress Ed has been making and the fact that, when the attic is finished, our list of 'things that need to be done in our house' is minimalized, only a few doors here and there and then we can focus on the garden. Hurray!

En waarom heb ik geen foto van de vooruitgang en de troep? Omdat ik het mooie soms bijna niet meer zie. Alleen maar de bende, de dozen en zakken babykleertjes, die nog uitgezocht moeten worden, de wieg die steeds meer bedekt raakt  onder lagen gips, zaagsel en behangplaksel. Ik heb weinig inspiratie om leuke dingen voor de beebs te maken, foto's te nemen of hoe dan ook iets moois te maken. Dus, ik heb mezelf een opdracht gegeven: ga op zoek naar de mooie dingen in ons huis, die leven, die laten zien dat ik soms wel inspiratie heb: onze lentebloesems, de poefhoes waar ik ooit zoveel energie in gestoken heb (toen energie nog vanzelfsprekend leek) en het babybehang, waar mijn schoonmoeder en ik onze ziel en zaligheid in hebben gestoken. En inderdaad, het gaf me een gevoel dat het wel terug komt, ooit.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
And why then no pictures of the progress and the mess? Because currently I'm not very able to see the nice things. Only the mess, the boxes and bags of bably clothes that need to be sorted, the cradle that's gathering layers of plaster, wall paper glue and saw dust. I simply have no inspiration to think of things I can make for the baby, things that I can take pictures of or things that I can create anyhow. 
So, I gave myself an assigment: find pretty stuff in the house, that show that indeed sometimes I have some creativity left, the flowers here and there, the footstool slipcover I once crocheted and the baby wall paper, my mother and law finally managed to put nicely to the walls. And indeed, it gave me some conviction that it will return, some day.

warm worden

Hout hakken en halen, niets houdt je beter warm (afgezien van misschien een lekkere moustache). Voorlopig de laatste sneeuwfoto's, op naar komende herfstweek
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Chopping and fetching wood: nothing like it to keep one warm (except perhaps a good old fashioned moustache). The last snowy pictures for now, it's going to be autumn in the Netherlands this week.

skoekbieb

En dit is 'm dan geworden, de boekenkast waar we zo druk mee waren tijdens de kerstvakantie. We zijn er erg blij mee, al zijn we nog wel aan het zoeken naar de beste en mooiste indeling. Maar misschien blijft dit een continu proces gezien het feit dat alle inwoners een mening hebben over wat er in moet en waar dat dan moet.
En waar zouden we weer zijn zonder de helden? Ed's zus, heeft prachtige glas in lood deuren gemaakt, Ed's broertje heeft de boekenkasten getimmerd en Ed is natuurlijk al vanaf vorig jaar februari er mee bezig om een goede basis te leggen. De meesterschilder en ik hebben ons uiteindelijk ontfermd over de plamuur en de laagjes verf.
Natuurlijk is het nog niet helemaal af: Ed heeft stroom aangelegd en gaten gemaakt voor boekenkastverlichting, maar het vinden van de perfecte lampen voelt op dit moment als een onmogelijke queeste (tips, iemand?).
En toch, op dit moment ben ik meer dan tevreden en geniet ik vooral van ons biebje. De lampen kunnen nog wel even wachten.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
And there we have it, the book case we've spent all Christmasholidays on. And we are so happy, eventhough we are still searching for the ultimate decoration and structure for the books. This might continue for a long time, especially since all inhabitants of this house have their own opinion of what should be put where.
Again, we would be nowhere without the usual heroes, such as Ed's sister who prepared the stained glass doors, Ed's brother prepared the book cases and Ed has been working on the foundation ever since february last year. My dad and I took care of the finishing touch by closing holes and painting the wood.
Ofcourse not all is finished, we are still looking for the ultimate lighting to put in the holes on the top of the cases. This feels like a mission impossible, there are so many different types of not so nice and simply plain ugly lights, that at this time I really have no idea what to put there (tips, anyone?). 
And yet, I'm perfectly happy and enjoy the silent company of all these books who have been my companion for some even more than 25 years. Lights can wait.

groei tuin groei

 

Eindelijk, onze heg staat. Zo lang als ik mij kan indenken leek mij het toppunt van knusheid in de tuin een heg: niet alleen een plekje maken voor jezelf, maar ook voor de vogeltjes en ander gedierte. Voorlopig staan er alleen maar wat takjes met bladeren, maar volgend voorjaar moet dat helemaal goedkomen. Hoera voor de tuin, hoera voor mijn familie die heeft helpen graven, oppassen, pannenkoeken bakken en alles wat er verder nog bij zo'n tuinactie komt kijken.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Finally, we have a hedge! It's always been my dream to create a place, not only for ourselves without having to build walls and fences, but also for the birds and the bees who can find a save place far away from our cat. For now it's just branches and leaves, but coming spring the hedge sohuld be a fact. Hurray for the garden, hurray for my family who helped digging, planting, babysitting, baking pancakes and what else is necessary when doing garden things like this.

Maar helemaal zonder groen en bloemen zijn we niet: wat kan ik toch genieten van een gekregen bosje bloemen.

stilstaan bij het hollen

(C) Katie Miller

 Een maand geleden alweer... 

Er is zoveel gebeurd en ik heb zoveel niet opgeschreven. Ik probeer alles goed vast en te onthouden, maar juist omdat ik dat niet vast leg, vliegt de tijd nog harder, lijkt het. Dus, ik wil gaan laten zien dat Grote Beer naar school is, dat hij eindelijk kan fietsen, welke dingen Zus allemaal opschrijft en bedenkt, dat er nog steeds vorderingen in en om ons huis zijn.

Ik hou mijzelf telkens het excuus voor dat mijn leven zo gevuld is, dat het bijhouden van een blog één van de eerste dingen is die af moet vallen als ik mij zo druk maak als nu. Maar ik geniet zo van alles wat ik doe, dat ik door het bij te houden, juist bewuster mee maak. Dus, ik ga het weer proberen, juist te midden van alle dingen die mijn kopje koffie tot de rand toe vullen. Het is veel, maar ook allemaal de moeite van het vastleggen waard.
Al ga ik jullie denk ik maar niet vermoeien met alle werk-werkzaamheden, die op dit moment juist erg veel tijd en gedachten in beslag nemen. Nou ja, één klein verslagje hieronder dan, van afgelopen week.

ps. Ik kwam er net achter dat Instagram nu een eigen pagina heeft. Hier kun je de mijne vinden of door op het Instagram-plaatje rechts te klikken.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Almost a month ago...
So much has happened since which I didn't document here. I really tried to capture every moment in my mind, but just by not writing about it here, time flies even harder. So, I really want to capture the moment that Big Bear went to school, he finally learned to cycle, the words Sister has learned and what she had thought of this time, the things that are keep getting finished in our house and garden.
I always tell myself that when I am in busy times, keeping a blog is the first thing that has to go. But I really enjoy all the things I do and by putting it here, I can probably enjoy these things even more. So, I'm going to give it a try again, right in the middle of the things that sometimes seem to fill my cup to the brim. It is a lot, but also certainly worthwile to show it here and keep it for later.
But the part of my life which is keeping me mostly occupied these days, my job, is just the thing I don't want to document here. Maybe that partly explains my absence. I will make one exception, you can find a little bit of last week below.

ps. I just found out that Instagram has own photosites per user. Please find mine here or click left on the Instagram-picture.

Afgelopen week was ik in Polen, op trainingsweek van mijn werk, waar ik voor het eerst sinds mijn nieuwe baan al mijn collega's zag. Het was me een waar genoegen: gewoon je richten op één ding, wetende dat de kinderen thuis in goede handen zijn en zelf genieten van het gezelschap, de nieuwe onderdelen die volgend jaar deel uit maken van mijn werk en het feit dat er elke dag voor je gekookt en opgeruimd wordt. Heerlijk! Maar ik werd ook wel weer erg blij vanmorgen: de dag beginnen met de liefsten van de hele wereld onder één deken.

Ik wens jullie een hele fijne week!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
The last week I spent in Poland, on a training week of my work, meeting my colleagues for the first time since my new job. I really enjoyed it: just focus on one thing, knowing that the children are in very capable hands, while enjoying the good company, the new stuff that will be part of my work next year and the fact that cooking and cleaning is done for you, every day!
But I also really enjoyed this morning: starting the day with my loved ones under one blanket.

I wish you a very happy week!