Boekenkastblauw

Dit is 'em dan: onze blauwe boekenkast boven. Toen ik hem vandaag schilderde bedacht ik mij ineens nog een voordeel van een blogje bijhouden: het geeft die mensen, waarvan ik nu al weet dat dit niet helemaal hun smaak is, de gelegenheid een gepaste reactie te verzinnen. Dit voorkomt hopelijk dat ze straks in ons studeerkamertje staan en ineens met hun neus op dit blauwe feit worden gedrukt en stamelen: 'oh, ja, uh, bijzonder', 'helemaal niet gek' of het nog ergere, alleszeggende niets-zeggen.

Voor veel mensen is dit waarschijnlijk geen schokkende kleur, maar ik heb er lang en breed over nagedacht of ik het zou doen (hierin mag ik ook echt over ik spreken: Ed laat de kleuren geheel en al aan mij over. Op andere terreinen lever ik dan weer wat in, zoals de supergewone, saaie washoktegeltjes en de spotjes boven de voordeur). Ik ben zo iemand die eigenlijk wil dat iedereen alles mooi vindt in ons huis. Dat wordt natuurlijk heel erg lastig, temeer daar ik ook een eigen draai aan onze inrichting wil geven. En wat is er nou erg aan: ik vind ook wel eens iets niet mooi bij iemand anders, maar daar denk ik verder niet eens over na. Het allergekste is nog wel, dat van iemand die ik totaal geen smaak vind hebben, toch nog wil dat die wel mijn kleuren en inrichting mooi vind.

Hoe dan ook, op dit kamertje zullen waarschijnlijk weinig mensen komen en wij wel veel tijd doorbrengen, tussen al onze boekjes en andere eigen troep, die we lekker kunnen etaleren, dus dacht ik eens diep na over wat ikzelf nu eigenlijk echt heel erg leuk vind. En dat is dus deze blauwgrijs geworden. En dat vind ik echt leuk.            Denk ik.

De schoorsteen is nu helemaal af: na halsbrekende toeren van mijn schoonvader en man, is het zwartje kapje geplaatst en de pijp geïnstalleerd.

De nu ècht laatste hand gelegd aan de wcmuur.

Grote Beer ligt op zijn kamer in de vensterbank de buurt te beloeren, met name alles met vier of meer wielen.

De door (schoon)zusje aan ons gegeven zak potgrond ligt mij lekkermakend in de weg: ik heb zin in tuinieren!

De lachende schilder: mijn schoonmoeder in bijpassende trui probeert mijn eerste schilderpoging te herstellen