skoek: stilstaan bij het hollen

Een maand geleden alweer...

Er is zoveel gebeurd en ik heb zoveel niet opgeschreven. Ik probeer alles goed vast en te onthouden, maar juist omdat ik dat niet vast leg, vliegt de tijd nog harder, lijkt het. Dus, ik wil gaan laten zien dat Grote Beer naar school is, dat hij eindelijk kan fietsen, welke dingen Zus allemaal opschrijft en bedenkt, dat er nog steeds vorderingen in en om ons huis zijn.

Ik hou mijzelf telkens het excuus voor dat mijn leven zo gevuld is, dat het bijhouden van een blog één van de eerste dingen is die af moet vallen als ik mij zo druk maak als nu. Maar ik geniet zo van alles wat ik doe, dat ik door het bij te houden, juist bewuster mee maak. Dus, ik ga het weer proberen, juist te midden van alle dingen die mijn kopje koffie tot de rand toe vullen. Het is veel, maar ook allemaal de moeite van het vastleggen waard.
Al ga ik jullie denk ik maar niet vermoeien met alle werk-werkzaamheden, die op dit moment juist erg veel tijd en gedachten in beslag nemen. Nou ja, één klein verslagje hieronder dan, van afgelopen week.

ps. Ik kwam er net achter dat Instagram nu een eigen pagina heeft. Hier kun je de mijne vinden of door op het Instagram-plaatje rechts te klikken.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Almost a month ago...
So much has happened since which I didn't document here. I really tried to capture every moment in my mind, but just by not writing about it here, time flies even harder. So, I really want to capture the moment that Big Bear went to school, he finally learned to cycle, the words Sister has learned and what she had thought of this time, the things that are keep getting finished in our house and garden.
I always tell myself that when I am in busy times, keeping a blog is the first thing that has to go. But I really enjoy all the things I do and by putting it here, I can probably enjoy these things even more. So, I'm going to give it a try again, right in the middle of the things that sometimes seem to fill my cup to the brim. It is a lot, but also certainly worthwile to show it here and keep it for later.
But the part of my life which is keeping me mostly occupied these days, my job, is just the thing I don't want to document here. Maybe that partly explains my absence. I will make one exception, you can find a little bit of last week below.

ps. I just found out that Instagram has own photosites per user. Please find mine here or click left on the Instagram-picture.

Afgelopen week was ik in Polen, op trainingsweek van mijn werk, waar ik voor het eerst sinds mijn nieuwe baan al mijn collega's zag. Het was me een waar genoegen: gewoon je richten op één ding, wetende dat de kinderen thuis in goede handen zijn en zelf genieten van het gezelschap, de nieuwe onderdelen die volgend jaar deel uit maken van mijn werk en het feit dat er elke dag voor je gekookt en opgeruimd wordt. Heerlijk! Maar ik werd ook wel weer erg blij vanmorgen: de dag beginnen met de liefsten van de hele wereld onder één deken.

Ik wens jullie een hele fijne week!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
The last week I spent in Poland, on a training week of my work, meeting my colleagues for the first time since my new job. I really enjoyed it: just focus on one thing, knowing that the children are in very capable hands, while enjoying the good company, the new stuff that will be part of my work next year and the fact that cooking and cleaning is done for you, every day!
But I also really enjoyed this morning: starting the day with my loved ones under one blanket.

I wish you a very happy week!