eind van het klussen aan het eind van de winter

Terwijl buiten sneeuw ligt, de net uitgelopen knopjes bedekkend, zit ik binnen te genieten van een weldadige rust: De kamertjes boven op zolder zijn wat klussen betreft af! Wat inrichten betreft nog niet, maar oh, wat heerlijk, om zonder zaagsel aan je voeten of een sterke terpentinelucht gewoon boven rond te kunnen lopen. Lekker dromen over wie er straks naast ons zal liggen en hoe ons leven er dan uit ziet. Ja, ik merk een soort  kalmte in me, waar ik dringend aan toe was. Nog zeven weekjes tot aan de uitgerekende datum, Ed was gisteren jarig, en nu geen (buiten-de-gewone) gebeurtenissen meer gepland voor de geboorte van Bloem. Nu alleen nog wat kleine details uitzoeken, als een naam (die we nu ook eens op het ledikantje moeten plaatsen) en een geboortekaartje.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
While the, hopefully last, snow (for a while at least) is covering the daring buds that were the first ones to open, we're inside enjoying a really unusual peace and quietness: the rooms in the attic are finished, at least considering the carpentry and painting part. They will need some decorating still, but it feels like heaven that there is no more sawduwst, pots of paint and the various cutting machines lying around. It's nice to dream about who will be lying next to us in a while and what our life will look like then. Yes, it's nice to snjoy this calmness, I so desperately needed. Seven weeks still till the due date, of which three weeks of work. We celebrated Ed's birthday yesterday and until D-day no other extraordinary events are planned. All we need to do know is focus on the baby, and figure out some small details, such as a name and a card.