Ghana - part II

Het is al even geleden dat ik in Ghana deel I heb beschreven hoe dingen voor mij minder vanzelfsprekend aan het worden zijn en ik niet meer gewoon door wil, levend op veel te grote ecologische voet.

Inmiddels kan ik blij vertellen dat ik in ieder geval een paar dingen aan het veranderen ben. Wat voor mij de grootste verandering is, is dat ik nu zo min mogelijk vlees eet. Ja, zegt U, slappe hap: 'zo min mogelijk'. Maar begrijp me goed: ik moet van heel ver komen. Ik stam uit een oer-Hollandse, bij vlagen ook behoorlijk Bourgondische cultuur, waarbij ik zelf lange tijd alleen iets met koolhydraten en vlees at. Groente was voor mij, nu ja, iets wat ik moest eten, maar wat eigenlijk oneetbaar was, tenzij je door het leven ging met lange oren en een pluisstaart. Op kamers gaan heeft mij goed gedaan: ik zag voor het eerst vegetariërs in het wild, ook zij bleken min of meer gewone mensen en leerde ik zelf ook dat het niet altijd gewaardeerd wordt, als je vraagt of iemand de groente uit de macaroni wil houden, zodat ik mijn favoriete eten, elleboogjes, gehakt en ketchup, kon fabriceren.
Nog steeds vind ik vlees lekker, maar als iemand mij een jaar (of wat) geleden had verteld dat het mij nu zo makkelijk af gaat om geen vlees meer te eten, had ik hem of haar flink uitgelachen. Ik had een offer verwacht, maar eerlijk gezegd ontdek ik vooral leuke, nieuwe gerechten en de voordelen van niet op de bacteriën van rauw vlees te hoeven letten.
En dan nu het: 'zo min mogelijk'-deel. Dat zit zo: als iemand zijn best doet om voor mij te koken, ga ik niet alle vleesjes eruit vissen en bij Zus op het bord leggen (al zou zij dat helemaal niet erg vinden: zij is mijn vroegere mij, wat eten betreft). Ook vind ik het lastig om het de kindjes op te leggen, dus bak ik nog heus nog wel een hamburger voor ze.

En waarom dan nu de foto's van Ghana erbij? Ghana was een beetje een keerpunt voor mij, al is het hele bewustwordingsproces meer een flauwe bocht voor mij dan een radicale 180 graden omkeer. Chocola is een volgende stap, maar ik ben bang nog niet een voor op de korte termijn. Ik vind het zo lekker en het wordt in grote hoeveelheden bij ons in huis geconsumeerd. In de foto's zie je een beetje hoe de bonen geteeld worden. En dit zijn dan nog de mensen die niet op een grote plantage gedwongen te worden, maar ook deze boeren verdienen niet veel meer dan 1 euro per dag. Tony Chocolonely legt het hier heel goed uit. En in dit filmpje proeft een boer uit Ivoorkust voor het eerst chocola: hij weet niet eens, dat dat het eindproduct is: hij krijgt per onze reep van 2,50 een bedrag van 0,12 ct uiteindelijk.  Nu staat er op de meeste repen wel UTZ certified of Rainforest Alliance, maar er is nog veel mis in de cacaowereld.

Nee, mijn volgende stap is misschien iets met kleding, goed geproduceerd of tweedehands, of plastic tasjes weren uit mijn leven. Wie weet. Het is een bijzondere weg, op zoek naar duurzaam, maar tot nu vind ik hem heel interessant. Nu moet ik alleen mijn kindjes (en wellicht nog anderen in mijn omgeving) er nog van overtuigen dat vegetariër zijn geen enge ziekte is of tenminste iets van tijdelijke aard.

En nog even voor de duidelijkheid: mijn belangrijkste reden om dit te doen is niet eens voor de dieren zelf, ook al worden ze onder barre omstandigheden gehouden om op ons bordje te belanden. Het gaat me er vooral om dat er enorme hoeveelheden land nodig zijn om een klein beetje vlees te produceren, terwijl met die hoeveelheden land, enorm veel mensen voorzien konden worden van groenten en fruit. En hier las ik dat 18% van de broeikasgassen wordt veroorzaakt door de veeteelt.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
It's been while since I described in Ghana - part I that ordinary daily things are not as normal to me as they used to be and that I don't want to keep on living, leaving an enormous ecological footprint behind.

I'm happy to tell you that indeed something has changed. I'm eating as litlle meat as possible. I wouldn't go as far as calling myzelf a vegetarian, but at least I've come a long way. I originate from a family in which no meals existed without meat, and for me I even preferred the veg-less meals. When going to University I met vegetarians for the first time in my life and they were just like normal human beings! They even seemed to be enjoying their veggies, so that's where I learned eating them. 
Still I like meat, but to my enormous surprise I don't find it hard at all to stop eating meet. I even learn to cook new dishes and I don't have to worry about bacteria from raw meat. And now about the part of me which isn't vegetarian: I don't want to bother other people with it. If they cook for me, or us, I'm not going to fish out the meat parts (although Sister would be ternally grateful: she's a younger version of me, concerning eating habits). 

And what does this all have to do with Ghana? That was the sort of turning point of stepping onto a more sustainable path, although this has never been a U-turn, as much as a very gentle curve. Chocolate could be one of the next steps on this road: so many people are suffering from our chocolate eating habits. Tony's Chocolonely is describing the issues very well here and in this movie you see a cocao farmer tasting chocolate for the very first time. Of course there are certificates like UTZ and Rainforest Alliance, but still there are a lot of things wrong in the cocoa business. But boy, I do like chocolate sooo much. 

My next step will probably something that has to do with purchashing more sustainbly produced clothes or even vintage ones. Or completely banning plastic bags from my life. Who knows. First I have to convince a few that being a vegetarian is not a terrible disease. 

ps. It's not about the animals themselves, or even the bad circumstances they are living in to be grown for our food, although this is a nice side effect. But it is the enormous amounts of land that are necessary to produce all the meat. You can simply not feed a lot of people with the same amount of land for meat production as when all these people would eat only vegetables.