bloempje ♥ 21 maanden

 Lieve lieve Bloem, je bent zo... jij.
Zo grappig, zo eigenwijs, zo netjes. Ik had inderdaad nooit durven denken dat ik dat ooit over een kind van mij zou mogen zeggen, maar echt, als ik zeg: je moet die kleurtjes opruimen, zeg ik dat half al op de knieën zitten, terwijl ik de eerste kleurtjes al in mijn handen heb. Maar serieus, jij draait je om en komt terug om de kleurtjes op te ruimen. En als we een toren hebben gebouwd, vind je het proces het leukste. Echt, jij laat De Toren Staan. Terwijl voor, nou ja, iedereen die ik ken, het omgooien juist het toppunt is. Heel bijzonder.
Ook op de dagen dat je de hele tijd om me heen hangt, tussen het slapen door, zie ik dat, maar vooral valt me dan op dat je niet echt zelf speelt. Jij speelt eigenlijk alleen, als wij allemaal in de buurt zijn, al pratend en koffiedrinkend of een grote broer of zus in de buurt die zich over je ontfermt. En als ik dus gewoon door het huis heen bezig ben, dan zeg je: auto? auto? of desnoods fiets? fiets?. Het liefst ga je uit. En ach, dat doen we dan ook maar soms. Lekker koffiedrinken, want dan ben jij op je leukst en ik ook, om eerlijk te zijn.
Niet altijd natuurlijk, soms is de berg was niet meer te negeren of geven lampen minder licht dan gebruikelijk door de lagen stof die erop liggen. Dan moeten we onze plicht doen en helpen met was ophangen doe je graag. Gelukkig is daar nooit gebrek aan in ons huis, dus wellicht is het gebrek aan spelen en je natuurlijk interesse in opruimen, wel iets wat heel gunstig kan uitpakken....
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Darling, darling Flower, you are so... you.
So funny, charming, stubborn, so... neat. Really, I never dared to hope for one of my children to have this feature, but for example when I say: we have to clean up the crayons, I usually already start clearing them up myself, not expecting any cooperation from my offspring. But you actually return from where you were going and help me tidy things up. And when we build a tower together, you experience the fun in reaching the highest point together. Really, you just Leave The Tower Standing, unlike, well, the rest of the world, who would enjoy pushing over the creation. 
Also the days when I'm at home I notice this, but I mostly see that you don't play by yourself. You only play when all the people are around you or other children are present. So when I'm doing things in the house, that have to be done, like cleaning, you keep asking me car? car? or if that doesn't have the desired result bicycle? bicycle?. You want to go out, see other people. So, we do go out. Sometimes. But not always. If the piles of laundry are too enormous or if the dirt is meters high, we have to stay in and do our duty. And then you help me, hanging laundry. Luckily we never lack laundry, so perhaps there's an opportunity for your special features: let's turn your lack of playing into something beneficial for all of us.