Zus en zo

Het huis schiet op! Het huis schiet al zover op dat Zus en ik vrij hadden om thuis te blijven terwijl Grote Beer lag te slapen.

Update: Al het schilderen is beneden gedaan, de Meesterschilder is druk bezig met de trap van drie lagen te voorzien en Ed maakt hier iets vast, verbouwt daar nog wat en kit nog een laatste kiertje, terwijl hij wacht op broertje timmerman. Die is druk deze week met allerlei spoedklussen, hopelijk kan hij volgende week de laatste twee kasten aftimmeren. En nu lijkt het er toch echt op dat we gaan verhuizen. Slik.

Maar, er moet natuurlijk wel iets gedaan worden. Dus, wij trokken de oude kleren aan, of de nieuwe uit, en gaven de wastafel een grondverflaag. En oh, wat een spiegel is ze toch. Overal verf, meer naast dan op de tafel. Met bladharken is ze net zo charmant als ik: blote benen, klompen aan, overal schaafplekjes en ook zij haalt de 'boontjes uit de bonen want die zijn zóóó vies'. (Als ze mij in alles volgt, dan gaat dit later wel over, als ze een jaar of twintig is ofzo.)
Er is wel één eigenschap die ze van haar papa heeft, zijn slagroomverslaving. En als ze dan ook nog zijn stofwisseling heeft, is daar verder niets mee aan de hand.

Het was een leerzaam dagje, misschien nog wel meer voor mij dan voor haar.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
The house is progressing! It's progressing so much, that Sister and I had the afternoon off, while Big Bear was asleep. 


Update: Almost verything has been painted now, the Master Painter is finalzing the last few layers of the stairs while Ed is attaching something here and improving something there, while waiting for his carpenter brother. That one is busy with emergency jobs, hopefully he can finalize the last two cabinets next week. So it looks we're moving after all. Who could have imagined... I still can't really.


But, ofcourse we couldn't stay idle all afternoon. So, we put on old clothes, or removed our new clothes, and primed the washbasin. And oh my, she is such a mirror to me. There was paint all over the place, more next to the table than on it. With raking the leaves she as charming as I am: bear legs, full of scrapes and she too removes 'the little beans from te big beans, because they are eww'. (If she is me in full, she will start eating the whole beans later on, when she's like 20 or so...)
She has inherited at least one feature from her father though: he addiction to whipped cream. Let's hope she also has his metabolism, in that case we don't have to worry about it.


This sure was an educational day, to both of us.