Wet van behoud van chaos

Maandag komt de vloer, dus de hele benedenverdieping moest leeg. Alles is in de container buiten gepropt en in het washok. Buiten werd ook alles gladgetrokken: Zus en Grote Beer stonden er met de neus bovenop, evenals buurman en buurman.
Zo netjes als het daar is, zo'n bende is het bij de molen: overal dozen en rommel wat misschien mee moet en nu wij een bezoekje aan de grote blauwe winkel hebben gebracht, staat ook overal weer nieuwe troep, wat ook weer een plekje moet krijgen. Ik ben het overzicht helemaal kwijt en als ik iets nodig heb aan de molen, staat het bij het nieuwe huis en vice versa.
D'r is nog iemand de weg kwijt: we krijgen ineens bezoek van de pauw van de achterburen. Does (het paard) kwam geagiteerd aanrennen en was niet van het bezoek gediend, maar de pauw bleef lekker op 't hek zitten. Ik vind het nog wel even gezellig, de beestenboel zo in en om ons huis. Want als alles weer normaal is, zijn ook de onverwachte en soms grappige effecten van dit zootje ongeregeld weg.
En temidden van alle troep vind je zo af en toe iets moois, iets kleurrijks. De bloemen van Zus, de pioenen gekregen van mijn moeder en de klaproos naast ons nieuwe huis, vangen je blik en laten je even genieten voor het allemaal weer doorgaat, verder met orde in de chaos brengen.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Our wooden floor will be contructed coming Monday, so everything is removed and stuffed in the container and scullery. Outside everything was also smoothened: Sister and Big Bear stood up front, as well as neighbour and neighbour.
Tidy as it is there, the state of our house near the mill can only be described as chaos: boxes and mess what might have to be moved. And now that we visited the big blue shop, there's also new junk added to all that will need to find a new place. I lost oversight and when I need something, it's always in the other house.
Somebody else also lost track: the peacock of our neighbours is now in the meadow of Does, our hourse. The horse came runnning to chase it away, but peacock still remains on the fence. 
I enjoy it while it lasts, the menagerie and know that when the tidy times come, also many of the funny side effects of this disorderly state will be gone.
And in the midst of all this mess, you can find something beautiful, colourful. The flowers of Sister, the peonies I received from my mother and the poppy next to our new house. They catch your eye, and have you enjoy your moment, right before the organising of the chaos starts again.