bloempje ♥ 17 maanden

Dit is wat er gebeurt als je te druk bent met andere dingen... Je knipt eens af en toe een fotootje van Bloem die zo lief speelt of zo lief kleurt of haar woorden omzet in daden (etuh, etuh, etuh is haar eerste hele zin). Kwaliteit laat ver te wensen over en het mooie licht, de mooie zon en het mooie meisje of zelfs maar het konijn voor Zus haar verjaardag worden nergens recht gedaan. Verjaardagen, een groen dak op de schuur, proefzwemmen... ik kan wel heel wat excuses opnoemen, maar ja, feit is dat Bloem inmiddels al 17 maanden rondbanjert en ik laat het moment gewoon voorbij gaan.

Maar hier is ze dan alsnog: ze heeft kleuren ontdekt en sleept overal pennen en papier mee (al betrapte ik haar onlangs op het tekenen met zwarte stift op zwarte tegels). Sowieso neemt ze veel op sleeptouw, en vind ik de meeste dingen op onmogelijke plekken. Zij vindt ook dingen op de meest onmogelijke plekken, zoals Nijne: Een verstopNijn die ze zelf verstopt en dan terugvindt. Ze heeft de vloer van de wc schoongemaakt met de wc-borstel (blijkbaar betrapt ze me toch af en toe op schoonmaken, al heeft ze het niet vaak genoeg gezien om door te hebben hoe het echt moet) en noemt haar slaapkonijn Aap. Afgezien van wat kleinigheden dus, lijkt ze de wereld al behoorlijk door te hebben en vindt ze alles steeds interessanter en boeiender, dus afscheid van ons nemen is ook niet zo'n punt meer. Zodra we de oprit oprijden bij een oma, zegt ze heel hard: 'Euma!' en weet ze niet meer van mijn bestaan.

Ze is, zoals Grote Beer het zo prachtig verwoordde vandaag, 'precies het babietje wat ik in gedachten had, voor ze geboren was'.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Her mother is busy, doing all kinds of things and trying to fix and arrange things that seem to be so important, and all of a sudden she turns 17 months and her mother lets the moment go by, doesn't have one nice picture of Flower. Only fast, bad quality pictures of everyday things, that involve playing with sand, colouring (which she loves to do since a few weeks) and, obviously, eating.

She's extraordinary, but you all knew that by now. She helps me clean the toilet with the toiletbrush, she hides my things everywhere, and can't help me get those back, but her own things she miraculously finds all the time. That includes the rabbit she has in her bed, which she's calling Monkey since two weeks. She loves eating so much that she decided to make that word to build her first sentence: eat, eat, eat!

Big Bear said today: 'she's exactly the baby I had in mind before, she was born'. And that, my friends, sums it up pretty well.