Zal ik eens een cliché uit de kast halen? Het gaat allemaal heel erg snel. Ik vind het moeilijk om prioriteiten te stellen en als ik er dan toch een heb gesteld, twijfel ik acuut of het wel de goede was. Mijn werk is leuk en ik doe het graag, maar ik heb bij Bloempje voor het eerst dat ik denk: drie maanden na de geboorte weer aan het werk gaan, is echt vroeg. Mijn buitenlandse collega's genieten van een verlof variërend van een jaar tot een jaar of 3 terwijl ik voor een afspraak klanten vraag of ze ook ergens een kast hebben die op slot kan met een stoel. Het lukt allemaal, dat is het niet, maar deze tijd komt nooit weer terug. Inmiddels heeft Bloempje al haar eerste Sinterklaas gevierd en haar eerste tand gevoeld.
Grote Beer en Zus zijn er zo'n beetje achter dat de beste man niet bestaat, maar vonden het toch weer een hele spannende tijd en ons neefje Silas staat op het punt grote broer te worden. Mijn zusje heeft er deze zwangerschap voor gezorgd dat ze genoeg afleiding had door ondertussen ook nog te verhuizen en af te studeren, maar nu is ze dan ook echt helemaal klaar om te bevallen. Afgelopen vrijdag was het D-Day, en we zijn heel erg benieuwd naar haar buikbewoner.
En ik heb in tijden niet zo weinig foto's gemaakt. Ik maak me te druk en vergeet daardoor vast te leggen. En toch? Ik geniet. Het is druk en hectisch, maar vol met dingen waar ik van hou. Genieten van de ontwikkelingen van onze drie, alle dikke buiken om me heen, waaruit vandaag alvast een gezonde dochter is geboren, en daarnaast mijn werk met plezier doen. Maar zo af en toe even reflecteren en zegeningen tellen, daar is nog niet iemand slechter van geworden. Eens? Een goede week!
Oh oh oh, en dan vergeet ik ook nog dat we een complete pereboomgaard hebben aangelegd: 8 leifruitbomen. Heerlijk!
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
A lot of cliche's and not very new information about me being too busy and not even having mentioned here that my baby-sister is about to have a new baby and not liking the fact that in the Netherlands the maternity leave is too short. Complaining? Well, not really, I also enjoy these busy and crazy times, but I just need some reflection. Counting my blessings is one really nice way of doing that.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Als je wat wil zeggen: leuk!