skoekbieb

En dit is 'm dan geworden, de boekenkast waar we zo druk mee waren tijdens de kerstvakantie. We zijn er erg blij mee, al zijn we nog wel aan het zoeken naar de beste en mooiste indeling. Maar misschien blijft dit een continu proces gezien het feit dat alle inwoners een mening hebben over wat er in moet en waar dat dan moet.
En waar zouden we weer zijn zonder de helden? Ed's zus, heeft prachtige glas in lood deuren gemaakt, Ed's broertje heeft de boekenkasten getimmerd en Ed is natuurlijk al vanaf vorig jaar februari er mee bezig om een goede basis te leggen. De meesterschilder en ik hebben ons uiteindelijk ontfermd over de plamuur en de laagjes verf.
Natuurlijk is het nog niet helemaal af: Ed heeft stroom aangelegd en gaten gemaakt voor boekenkastverlichting, maar het vinden van de perfecte lampen voelt op dit moment als een onmogelijke queeste (tips, iemand?).
En toch, op dit moment ben ik meer dan tevreden en geniet ik vooral van ons biebje. De lampen kunnen nog wel even wachten.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
And there we have it, the book case we've spent all Christmasholidays on. And we are so happy, eventhough we are still searching for the ultimate decoration and structure for the books. This might continue for a long time, especially since all inhabitants of this house have their own opinion of what should be put where.
Again, we would be nowhere without the usual heroes, such as Ed's sister who prepared the stained glass doors, Ed's brother prepared the book cases and Ed has been working on the foundation ever since february last year. My dad and I took care of the finishing touch by closing holes and painting the wood.
Ofcourse not all is finished, we are still looking for the ultimate lighting to put in the holes on the top of the cases. This feels like a mission impossible, there are so many different types of not so nice and simply plain ugly lights, that at this time I really have no idea what to put there (tips, anyone?). 
And yet, I'm perfectly happy and enjoy the silent company of all these books who have been my companion for some even more than 25 years. Lights can wait.