Count your blessings

Wie hier komt omdat er normaal niet teveel tekst en niet teveel emotionele uitingen op staan, moet nu op zoek gaan naar ander leesvoer: vandaag iets geheel anders.

Eigenlijk durf ik niet meer... Er zijn zoveel zegeningen te tellen, dus dat is het niet. Maar ineens kreeg ik last van een soort 'waar-doe-ik-het-voor-waarom-schrijf-ik-waarom-hou-ik-een-blog-bij-wie-zit-er-op-te-wachten-gevoel' en schreef ik even niet meer.

• Natuurlijk, ik ben ook weggeweest, mijn laatste reis voor mijn huidige werkgever: het was weer naar Ghana en het was prachtig. Voor de bewijsvoering ook maar eens foto's van mijzelf erop gezet.
• Natuurlijk, ik ben ook jarig geweest. Ik werd blij van alle bloemen en superleuke kado's en gezellige drukte (en oma die mij hielp schoonmaken, nadat zij schrok van de bom die er in ons huis leek ontploft te zijn).
• Natuurlijk, het schakelen van vakantie naar werk en dan ook nog het switchen tussen banen hield mij behoorlijk bezig. Mijn nieuwe baan begint in november: het ziet er goed uit en veelbelovend, maar hier vind ik het ook nog steeds erg leuk.
• Natuurlijk, het huis is ook iets wat nog elke week een stapje affer wordt, maar nog heel veel tijd en energie kost. Ik wordt wel blij van de tuin die steeds meer af raakt. (Zus en Grote Beer minder, straks moeten ze helemaal omlopen, in plaats van slootje springen tussen de tuinen.)

Maar toch, normaal waren dergelijke dingen geen beletsel om toch iets te schrijven. De dingen waarover ik blog lijken allemaal een beetje onbelangrijk, maar voor mij zijn ze dat wel, belangrijk. Maar om er nou bijna elke dag een stukje over te maken? Hoe dan ook, ik ga het weer proberen, maar weet niet zeker hoe lang en hoe vaak. Daarom: heel erg bedankt voor jullie reacties, zowel hier, als live. Die vormen een groot deel om toch nog eens een poging te wagen (dat, en dat Zus bij mij op schoot klom en al onze foto's nog eens wilde zien en overal nog wat bij wist te vertellen.)

Ik had je gewaarschuwd he? Een echte tranentrekker deze keer.

En om toch bij het thema te blijven: deze week werd ik blij van Ghana, mijn superleuke collega's die ik ga missen, mijn eerste zelfgevangen vis, onze wandeling vandaag in het herfstige bos en mijn Ed, die allerlei dingen had opgehangen en aangesloten toen ik thuis kwam (naast, ook niet onbelangrijk, het huishouden draaiende houden en alle andere dingen die gewoon doorgaan als ik weg ben).

Kijk eens hier voor voor inspirerende blogsters: Anki, Maureen, Arnika, Judith, Marielle, Marie-Lu, Suus, Aukje, Jolanda, Esther, Maartje, Anne, Esther, Effie, Tabitha, Froukje, Marit, Maartje, Leontien, Belinda, Mireille en Iris.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
If you want an English version of this story, please contact me directly. It's about me not knowing what to write and if it still makes sense and who on earth would be interested in reading this stuff.