Post

                       

Voor het eerst in ons leven hebben we onze eigen brievenbus. Alle post die er in zit, is gewoon voor ons. En op het moment is dat behoorlijk wat. Ik word er helemaal blij, en even vergeet ik dan wat er allemaal nog moet gebeuren.
Ondertussen hebben de kinderen hebben pret voor tien. Het is hier dan ook een kinderparadijs: véél zand, véél water en véél spullen waarmee je hutten kan bouwen. Als er dan ook nog een leuke moeder was, die niet zo'n probleem maakte van hier en daar een beetje zand in huis, of een fles met modderwater die ondersteboven op Grote Beer zijn hoofd terecht komt... Dan was het echt de hemel. Diezelfde moeder loopt rond als een kip zonder kop, of een kat in een vreemd pakhuis, niet wetend waar ze eerst of laatst mee moet beginnen, dus doet ze alles half. Als er nou eens geduld was, dat alles heus wel af komt. Maar nee, alles moet nu af èn mooi èn gezellig (en bij voorkeur nog schoon ook). Ben benieuwd waar eerder rust is: in huis of in hoofd...
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
For the first time in our lives we have our own mail box. Nice. All the mail that's in there, is for us. And at the moment so much mail is coming. That is one thing that makes me happy right now.
The children do have fun. It's a children's paradise: much sand, even more water and an abundance of stuff that can be used for building buildings. If there would be a nice mum, who wouldn't fuss about some sand here and there in teh house or the muddy water that accidently came on the head of a freshly washed Big Bear... Well, then it would be heaven. 
That same mother is running around like a headless chicken, not knowing what to do first or last, so she does everything a little. If there would be patience, that everything would be ok... But no, everything has to be finished now and has to be nice and has to be cosy (and preferably clean as well).
I'm wondering where peace will be found first: in house or in head.