Helden

Vandaag werd er geklust. Niets nieuws natuurlijk, Ed klust elke dag, maar vandaag was de eerste keer in mijn klusvakantie dat die naam eer aandeed. Niet eens uit mezelf, maar min of meer te werk gesteld door heldin nummer 1, een vriendin die ik al ken sinds eind vorige eeuw en die echt van klussen houdt. Ze houdt er van! Ze kan het ook goed: ze haalde altijd hogere cijfers bij handvaardigheid en tekenen dan ik (ook bij de andere vakken, maar dat doet hier minder ter zake) en hun huis ziet eruit als uit een woonblad, dus daar heb ik alle vertrouwen in. 

Het viel haar een beetje tegen dat er nog niet geschilderd kon worden, maar vegen kon ze ook errug goed. En daarna heb ik aandachtig gekeken hoe ze de gaatjes vakkundig stopte. Zo aandachtig dat ik geen foto heb van haar verdere acties, maar dat komt dan de volgende keer. Want ze ging weg met de belofte dat zij en een andere vriendin (ook met betere teken- en handvaardigheidcijfers dan ik) ons komen helpen schilderen! Hoera en bedankt: Ondanks gebroken nachten door één van haar dochters sleepte zij haar gebroken lijf helemaal naar ons nieuwe huis om ons een handje te helpen en motiverende gesprekken te voeren. 

Held nummer 2 is Ed's broertje nummer 1. Hij sleepte zijn gebroken lijf door een nacht niet slapen wegens zware verkoudheid naar ons huis en hing daar de professionele Bob de Bouwer uit, in zijn vakantie nota bene! Onze wc is nu al bijna afgetimmerd terwijl de gebroeders er lustig op los timmerden.

En dan natuurlijk de oma's, helden 3 en 4. Eentje heeft Zus onder haar hoede (of Zus haar, dat werd me niet helemaal duidelijk toen ik zojuist een telefonisch verslag kreeg). Natuurlijk wilde ik graag een foto van opoe plaatsen, maar ze hebben zoveel lol samen dat Zus nog een nachtje mag blijven slapen en ik dus vandaag geen foto kon maken. 

En mijn moeder heeft Grote Beer om haar heen gehad, wat 'ie erg leuk vond en moeders niet minder, als ik haar geloven mag.

Tsja, en de eindresultaten vandaag heb ik niet echt op de foto staan, omdat het toen al donker was. Maar we hebben getimmerd, geveegd, geschuurd en geplamuurd, en dat zal nog wel veeeeeeeel vaker gebeuren, dus we laten het even hierbij. Het trappengat, nog één groot gat, maar wel een leuk kijkje door naar boven.

Mathilde vond het hoog tijd dat ik ook eens op het blog kwam, als bewijs dat ik ook heus weleens wat doe, dus bij deze...