Dit was de eerste keer van de laatste keer zoveel bladharken. Hoe vaak heb ik er wel niet op gefoeterd in mijn dertigjarig bestaan, en hoe vaak viel het achteraf wel niet mee. En deze laatste keer begon wel heel erg leuk, met een hoop droog blad, twee blije kindjes en de benodigde harken (zowel het tuingereedschap als zij die hieronder op de foto staan). Het was leuk! Maar ook jammer, want zo'n hoop kastanje-, plataan- en beukenblad zullen we straks niet meer hebben. Hooguit wat eikenblaadjes van de overburen, maar wie weet houdt deze buurman wel van bladblazen en voorkomt 'ie dat het onze kant op waait (of wie weet blaast hij het juist onze kant op: de tijd zal 't leren).
Dat was even een heel leuk moment. Die leuke momenten hebben we zo nodig af en toe, want ondertussen bemerk ik een lichte daling in mijn klusmoreel. We zijn nog nooit zo dicht bij het verhuizen geweest, maar ik ben toe aan minder grijs en meer kleur, aan zichtbare dingen mooi maken, aan details en afmaken.
Over de vloerverwarming wordt straks nog een vloer gestort, die moet zes weken drogen voor de echte vloer erop kan.
De plafonnetjes maken al iets zichtbaar van het eindresultaat, maar ook hier wordt straks nog flink geplamuurd en gesaust.
Gelukkig kwam broertje niet alleen helpen met het bladharken, maar ook voor het knauffen was hij te porren. Dat versterkte mijn moreel weer.
Ik kom er steeds meer achter dat het hele huisbouwproces ook een scala aan psychologische ontwikkelingen met zich mee brengt. Je zit te werken en denkt: oh, wat heerlijk rustig, zo zonder bezoek, zo schieten we lekker op. Maar dat moet beslist niet te lang duren of je denkt alweer: hè, 't is nu wel weer mooi geweest, waar blijft dat bezoek? En als dat bezoek dan komt dan schiet het moreel acuut weer de lucht in en kun je blij je huis vertonen.
Het huis, waarvan ik me nu nog niet voor kan stellen dat het ooit thuis wordt. Het huis, dat zoveel tijd kost, wat je soms als werktijd beschouwt en soms als voorpret. Het huis, dat naast zweet en tranen nu ook al zijn eerste bloeddruppels heeft gekost (een paar maar weliswaar, maar toch). Het huis, dat al heel wat verschillende bouwers heeft meegemaakt, dat mensen bindt en soms ook, tijdelijk, verwijdering brengt.
De 14 november als opleveringsdatum in de kolom hiernaast kunnen wij in ieder geval beter op onze buik schrijven...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Als je wat wil zeggen: leuk!