De weg naar het licht

Maar eerst even dit: wij hebben een luifel. Hoe ontzettend fijn voor mensen die wat komen halen of brengen en nu, tot ze hun verhaal gedaan hebben, in ieder geval droog onder ons afdak kunnen staan, bij regen dan hè.

Ik weet het nog van vroeger, sinaasappels verkopen in de stromende regen met verkleumde vingers en geen droge vezel aan mijn lijf te bekennen. En oh, als een huis dan een luifel had.... Hoera! 

Maar ja, mensen die een supergeweldigefantastische stofzuiger of een andere blijde boodschap komen brengen, blijven dan natuurlijk ook wat langer hangen. We zullen zien hoe het in de praktijk gaat werken.

Vandaag stond in het teken van licht maken: de leidingen waren al gefreesd en gelegd, vandaag gingen we de contactdozen knaufen en kabels trekken. Ik heb weer een boel geleerd (de meesterschilder bleek ook knaufmeister) en heb het eerste lampje in het huis aan mogen sluiten. Mooi werk al met al.
Knauf aanmaken met water, eigenlijk gewoon cakebeslag mixen met een boormasjien, en het dan smeren rondom de contactdozen.
En voor het trekken van kabels, eerst een buigveer door een elektriceitsbuisje, dan de kabels eraan vast (drie want de aarde is tegenwoordig verplicht) en trekken maar. Eigenlijk stellen al die mannendingen weinig voor, maar laten ze ons graag in de waan dat het hoogstaande wetenschap is. Kleine moeite, groot effect: zeejen van licht bijvoorbeeld.

Nu kan er ook 's avonds doorgewerkt worden, wat een zaligheid.