Het lijkt alweer heel lang geleden dat de zon scheen, maar toen 'ie dat deed kwam ik er achter dat niet heel ver bij ons nieuwe huis vandaan een klein paradijsje te vinden is. Je hoeft alleen maar de straat over te steken om het nieuwbouwwijkse leven even te kunnen ontvluchten. Jammer genoeg is de oase omheind, dus kunnen we er alleen maar naar kijken...
En dat kijken mag natuurlijk niet te lang duren: gewerkt moest er worden. Vandaag kregen we hulp van mijn zusje en zij weet van aanpakken. Niet alleen de klussen zelf, maar ook de meesterschilder, want die liet merken dat ie niet alleen mijn verfkwaliteiten ontkend, maar ook die van mijn zusje. Gelukkig laat zij haar humeur daar in het geheel niet door aantasten en was het dus ook in en om ons huis lekker zonnig. De foto's spreken voor zich...
Kijk even hoe een gewone sterveling de roller hanteert
En nu hoe de meesterschilder dat doet. Een wereld van verschil niet waar?
Met de bouwgrijze haren van Ed, die op zich behoorlijk grijs ogen, zit er naast die van zijn vader toch nog een aantal tintjaren tussen.
En zo ziet ons huis eruit zonder steigers mét voeg.
En Grote Beer... die vindt het allemaal prachtig, het zal nog wennen voor hem zijn als er wel overal ramen in de deuren zitten. Ach, zijn hoofd heeft altijd wel ergens een bult dus veel zal dat niet aan zijn situatie veranderen.
Wat een mooie foto's. Vooral met die zonnestralen
BeantwoordenVerwijderen