Beter een goede buur...

De gaatjes moesten in allerijl dicht, voor de regens startten. Dus, wij woensdagavond de steigers op (eindelijk mijn eerste concrete actie in de bouw, naast koffie geven en uitzoeken) om de spijkergaten van de boei te plamuren. Eigenlijk hadden we dat zelf niet bedacht, maar toen Ed daar aan kwam, waren onze buren net bezig, dus konden wij nog snel het plamuurmes en de plamuur van stal halen.

Dat gaf mij mooi de gelegenheid om de (buur)vrouw op de bouw vast te leggen. Ze heeft al heel wat uurtjes in het huis gestopt, maar ik was niet altijd ter plekke om de acties vast te leggen. Lachend hard werken, waar kom je ze nog tegen? En dat wordt onze buuf!

Zaterdag zouden we diezelfde boei in de grondverf zetten, maar dan moet het eerst iets minder natachtig zijn. En ja, daar ziet het nog niet echt naar uit.
Vanmorgen vensterbanken wezen bekijken en vloeren en tegels en wat doen we op de muur, maar dat valt nog lang niet mee. Ik kom er achter dat het net is als namen voor kinderen uitzoeken: ik wil origineel zijn, iets dat niemand heeft, maar tegelijk wil ik dat iedereen het mooi vindt. En samen moet je het ook nog eens worden. Boeiend hoor.