Eindelijk was het dan zover: bij normale mensen duurt jarig worden gemiddeld een jaar, maar bij Zus duurde het een eeuwigheid, keer tien. Gelukkig, de dag kwam toch nog, al had ze de moed al bijna opgegeven, dat ze de felbegeerde slingers mocht zien hangen, iedereen bij haar thuis mocht komen en de kaarsjes uit mocht blazen. Kadootjes? Nee, dat deed haar niet zoveel.
Grapje, ze is verder net een normaal kind: dat was natuurlijk het allerallerbelangrijkste en aan het eind van de dag deed ze uitgebreid verslag van welke kadootjes er nog ontbraken en welke ze wel had gekregen die ze niet gevraagd had. Eigen initiatief van de gasten, ze is nog aan het bedenken of ze dat nu wel zo waardeert. Hoe dan ook, het was een heerlijke dag, zoveel pret en gezelligheid. Prachtig om te zien hoe zo'n klein mensje zo kan genieten...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Als je wat wil zeggen: leuk!